Civil Rights Attorney Michael Sussman Representing Burn Victim Aron Rottenberg of NEW SQUARE

AND FORMER FEDERAL PROSECUTOR AVI MOSKOWITZ

TO APPEAR ON

TALKLINE WITH ZEV BRENNER, SATURDAY NIGHT JUNE 4^TH

AT MIDNIGHT ON WMCA 570 AM, www.talklinecommunications.com  & listen live at 712 432 2378

איך האב געליינט דיין מגילה.

עס טוט מיר וויי צו שרייבען אין אזא מצב ווען א יוד איז ליידער אזוי ניזוק געווארען בגופו און א קהילה קדושה בישראל איז אזוי אימזונסט נתבזה געווארען. מיין רבי פלעגט זאגען אז דער יצר הרע איז דאך א מלך זקן איז ער דאך אלט און שוואך האט ער נישט קיין כח צו ארבעטען אויף ידעם באזינדער מאכט ער איין מעשה און גאנטץ כלל ישראל ווערט נכשל מיט לשון הרע און רכילות און מחלוקת לא עלינו.

איך האב מיך איינגעהאלטען פון שרייבען ביז יעצט אבער דיין מגילה איז נאך אימשטאנד צו מאכען מענטשען טראכטען אז דאס זענען דו פאקטען מילא מוז איך מיך באציען צו דעם.

 אינטערען טייטעל "איז אידישקייט דעמאקראטיע?"  פשעטעלסטו ארום א גאנטצע פלפול פון בזמן שישראל שרויים על אדמתן און משא"כ בשנות גלותינו ..... איך בין נישט אזא עמקן און ידען איך ווייס נאר איין זאך פשוט און קלאר אלע קהילות בישראל און אלע זמנים זענען דו מנהיגי ישראל געגאנגען גאר שארף אנקעגען פורצי גדר.

 איך בין נישט קיין סקווירא חסיד אויב עפעס א בעלזער, מיין טאטע האט געוואוינט אין סקווירא יארן צוריק, איך וועל שרייבן וואס ער פארציילט מיך, בשעת די פטירה פון סקווירא רבי ז"ל  איז קלאר געווען ביי די מקורבים אז די רבי ז"ל האט געווואלט אז זיין זון זאל עס איבערנעמען, עס איז באוויסט אז עס איז געווען א התרגשותדיגע מאמענט אין שפיטאל ווען דער סקווירא רבי ז"ל האט איבער געגעבען זיינע שליסלעך פון דעם פראווענען שטיבעל פאר זיין זוהן דעם סקווירא רבי שליט"א מיט בכיות פון דעם טאטען און זוהן להבחל"ח.  און דיין געבעקס מיטן רעבעצין איז הוילע שקר, די צעלימער רב און די פאפאר רב האבן אים גלייך מכתיר געווען און יעדער האט פארשטאנען.

דו ברענגסט א ווארט פון איינער פון דו זקינים, עס זענען געווען איינצעלנע וואס האבען אזוי געהאלטען אבער רובא דרובא האבען מכבד געווען דעם נייעם רבין און מקבל מרות געווען באמת ובאהבה.

דו ברענגסט ארויס געוואלדיגע מעלות וועגען דעם סקוורא ציבור און דו שרייבסט "דאס איז אלעס ביי דעם ציבור, ביי די הנהגה איז שוין גאר אן אנדערע מעשה."

א פלאטץ שפיגעלט אפ זייער מנהיג, עס איז איממעגליך א רבי דו וועג וויאזוי דו מאלסט אים אראפ מיט אזא עולם. דו איידעלקייט פון דעם סקווירא עולם נעמט זיך פון דו השראה פון זייער רבין און דו אלע מעלות טובות וואס דו רעכענסט אויס אויף דעם ציבור איז אין גרויסען טייל מיט דו השראה פון זייער מנהיג, פרעג דעם איידעלען סקווירא אינגערמאן וועמענס קרעדיט ער איז וועסטו הערען..... { ווען עס זענען דא לשון הרע און רכילות אויף אנדערע פלעצער וועט א סקווירא אינגערמאן קיינמאל נישט טשעפענען פארשעמען און מבזה זיין  אויף אזא אופן וואס מען טוט צו זיי...  זיי וואלטען קיין מגילות נישט געמאכט ..... זיי זענען געקנעטען פון א אנדערע טייג.}

צוווייטענס אויב האלטסטו  טאקע עס איז אזא חשובע ציבור פארוואס טוסטו זיי אזוי וויי ווען דו מאכסט אזא פאשקעוויל אויף זייער רבין?

איטערען טייטעל " דו הנהגה"

קודם וועגן בילדער.. סאיז דא אסאך גדולים וואס זענען קעגו בילדער און ס'דרייעט זיך אסאך בילדער פון זיי אין די גאסן א שטייגער ווי סקולענער רבי וואס איז אויך שטארק קעגן בילדער אבער ער גייט נישט מוחה זייין אויף יעדעם איינעם.... וואס יארן צוריק האט נישט יעדער חדר אינגעל געהאט א קעמערע , בלויז געציילטע אידן האבן זיך עס געקענט ערלויבן די פאטגראפערס  א שטייגער ווי טרעינער האט געהאט א קאמערע און געווען די איינציגסטע וואס האט גענומען פון אלע גדולים, ווער רעדט נאך פון סעלפון, בלעקבערי,אייפון, קען מען דען מוחה זיין?!

דיין פקחות אז זיין טאטע האט נישט געפירט קיין טיש אויף סטעידזשעס,  מיין טאטע זאגט מיך עס פלעגט זיין 40 - 50 אידן ביים טיש.... אלזא דארף מען נישט קיין סטעידזשעס!!! א פשוטער חשבון, ניין?

דו מעשה מיטען צייטונג.... איך האב געהערט דו מעשה פון מיין טאטע, מיט איין  "קליינע" שינוי עס איז געווען אין דער "פארווערטס" ..... א פרייע אפיקורסישע צייטונג..... און ער האט געפרעגט וויפול אידען וועלען ליינען דעם צייטונג וועגען דעם..... האסט נישט געפילט פאר וויכטיג דאס צוצלייגען, הא?

 דו קריטיקרסט דעם דאווענען פארען עמוד און דעם וויינען ביים דאווענען. אויב דיין פראבלעם איז דיין רבי וויינט צופיל ביים דאווענען וואס זיין טאטע האט נישט אזוי געוויינט ...... דא האסטו מיך געכאפט ! אזא קושיא אויף א רבי אז ער וויינט און דאווענט ווען זיין טאטע  האט עס נישט געטאן! איך האב מורא אז ווען דו סקווירא חסידים וועלען דאס אויסגעפינען וועלען זיי אלע ווערען מתנגדים.... למען השם ער וויינט ביים דאווענען............. דאכט זיך מיר אז וויינען איז א זאך פון אייגענע התרגשות און וועגען פון ארויסגעבען געפילען.... דער וואס וויינט ווייל דו טאטע האט געוויינט איז א פאפער און אז מען טוט דאס פון זיך אליין איז עס ווייל עס איז מיט א אמתדיגקייט....

בדרך אגב..... דו דאווענען אין סקווירא מיטען רבינ'ס מוסף נעמט בערך 2 און א האלב שעה... לאנג? זעט זיך אויס דו ווייסט נישט ווי לאנג עס נעמט אין דער וועלט.

אינטערען טייטעל "אשר לא ידע את יוסף". שרייבסטו "אבער דער ציבור וואס וואקסט אונטער פארלירט בדרך כלל די אמונה אין דעם רבין אלס אזא {וואס הייסט אזא?} גרויסער צדיק." 

 איך האב משפחה נאך יעצט אין סקווירא געשמאקע מאנכע קלוגע, מאנכע ברייטע, אבער די אמונה אין רבין איז ביי זיי גאר שטארק, אנדערע פלעצער וואלטן זיך געוואונטשען אויף דעם, עס איז א אינטרעסאנטער זאך אין סקווירא אז אפילו אידען וואס האבען טענות אויף געוויסע זאכען פון דו סיסטעם האבען דעם רבין פערזענליך זייער ליב. 95% סקווירא אידען האבען ליב דעם רבין און שעצען אים.

 אפילו ביים וועם סאיז שווער דארטן, איז נישט די פראבלעם ביי זיי די רבי און די חסידות, ווייל סאיז כמעט נישט דא קיין דרוק אויף חסידות און טישען וכדומה {עס איז אין סקווירא א ווערטעל אז אין דו וועלט מיינט מען אז א יעדער דארף קימען צום טיש....}נאר עס זענען דא מענטשען וואס דו סטאנדארטען פון צניעות וכדומה איז צו הויעך און שווער פאר זיי און דו קהילה אזויווי א יעדער קהילה קדושה בישראל וויל נישט לאזן פאלען זייער דרגה אזויווי ווי די האסט דערמאנט אינעם בריוו ווי שיין די פלאץ איז.

אינטערען טייטעל ובמושב זקינים לא ישב

איך האב א זיידען זאל מאריך ימים ושנים זיין וואס האט שוין אפאר מאל פארברענגט אין פרידוואלד צוליב זיין מצב הבריאות, אין כסליו תשס"ט האב איך מיך מחיה געווען מיט דו מנין דארטען ווי עס האבען געדאווענד שטילע איידעלע אידען פון סקווירא, איך האב פארברענגט מיט זיי און געפרעגט אויב זיי האבען נישט קיין שטערונגען מטעם סקווירא, דו תשובה איז געווען: איך וויס נישט אויב עס שמעקט זיי אבער זיי שטערען עס נישט....

אין חודש אב תש"ע בין איך נאכאמאל געווען דארט האב איך זיך געטראפען דארטען מיט נייע עלעמענטען וואס זענען בעיקר געווען פארנימען מיטען האקען און בראקען אויף א יעדער זאך וואס גייט פאר אין שטעטעל, איך האב זיך געווינדערט צו הערען אז מטעם סקווירא איז בכלל נישט דא קיין שטערונגען איך האב געהאלטען אז אזא מנין ביים טיהר פון שטעטעל איז א סם המות פאר סקווירא, ווען איך האב געהערט אז סקווירא קהילה טוט זיך אריין אין דעם ענין האב איך געהאלטען אז זיי טוען דו ריכטיגע זאך.

אינטערען טייטעל " א מרידה?"

פרעגסט אויב א קהלה איז אזוי שוואך אז אפאר מענטשן גיין ארויס דאווענען ווערט חרוב א רעביסטעווע,  זיכער נישט. דער רבי וועט בלייבען רבי אפילו אויב עס וועלען זיין אפאר חסידים ווייניגער אבער א כח פון הנהגה ווערט חרוב אויב מען גייט אנטקעגען דעם, אויב מען ווייסט אז עס איז נישט דא קיין ווארט און מקען ברעכן תקנות בריש גלי, איז אויך אידישקייט אין א סכנה, יעדער האט א בעל דבר אויף א צווייטע זאך, און אז קיינער קען גארנישט זאגן, קען מען טוען וואס מען וויל...  און עס וועט אראפגיין די גלאנץ פונעם שטעטל וואס די שרייבסט אזוי שיין  אין דיין מגילה, נישט אומזינסט זאגן אונז חז"ל הפורץ גדר ישכנו נחש... ווען די גדר איז אפען קען יעדער טוען וואס מען וויל...

שרייבסט רוב סקווירא האט געהאלטן אז מען דארף איגנארירן, אוודאי קיינער נישט געהאלטן פון ברעכן פענסטערס, חוץ אפאר צעדרייטע עקסטרעמיסטען אבער יעדער האט געהאלטן אז זיי קיין מחוצף טאר מען נישט זיין און באלאנגט נישט אין שטאט....

יעצט וועל איך שריייבן מיין אייגענע שטודיע, איך בין אראפ געפארן קיין סקווירא צו כאפן א בליק אויפן ראטענבערגס לאַט סאיז אן ערך פון כמעט 12000  סקווער פיס, לויטן סקווירא פרייז פון 25$ פאר א סקווער פיס קומט עס אויס 300,000$ און איך ווייס איוד פון  סקווירא וואס  איז געווען גרייט צוצאלן איבער 350,000$ און סקווירא קהילה איז געווען גרייט צו צוצאלען 25000$ אזא הויז אין מאנסי איז נישט ווערט קיין סאך מער.....  בדרך אגב צו ניצען דו לאט וואלט מען געדארפט אראפ נעמען דו הויז.

צום לעצט: ווילסט אנטיילן דער סקווירא רבי וויאזוי ער  וואלט זיך געדארפט באגיין מיט די פרעסע - זיך לאזן מאכן בילדער, אה! א מינוט צוריק ביזטו געווען קעגן בילדער.... און ווי יעדע בר דעת  וואס קען די מידיע  ווייסט עס וואלט גארנישט געהאלפן, וואלסט נאר געהאט נאך א סעיף אין דיין מגילה נאך א מנהג וואס ער האט געטוישט חוץ פון וויינען ביים דאווענען... און אזוי אויך לגבי גיין אין  שפיטאל, וואס ער איז מקפיד אויף דעם..

צום שלוס:  מיט דיין אנפאג "איך בין שוין מיד פון ענטפערן נארישע טענות"...... יעצט בין איך מיד פון ענטפערען דיינע נארישע טענות

Rabbi Frankfurter spent several hours last week in New Square with Rabbi Twersky and community activists who are still reeling from the arson attack. Photo by Shmuel Lenchevsky for Ami magazine

New York - As reported last week by VIN News about the upcoming story in this week’s Ami Magazine that presents an exclusive interview with the Skverer Rebbe, Rabbi David Twersky, who speaks out in depth about the horrifying events that occurred in New Square less than two weeks ago.

Below is the full article:

A few years ago, as the end of the summer approached, I did what many fathers do. I loaded the family car with suitcases and boxes containing a summer’s worth of clothing and other objects, and drove with my family from the Catskill Mountains to Brooklyn, New York. As we were traveling on the Palisades Parkway, and I was struggling mightily with the constricting 55 miles per hour speed limit, I suddenly heard a loud POP. Then the car seemed to be swerving to one side. I understood instantaneously that one of the tires must have blown out. To experience a blowout while driving is always unsettling. To have one occur on a busy highway with your family in the car can be, well, traumatic.

I managed to exit the parkway, and brought my car to a stop on a quiet road somewhere in Upstate New York. Being in unfamiliar surroundings, I thought I was in no man’s land. But before I knew it, a Jewish woman stopped her car and graciously offered to assist us. One of the first things she said was, “You know that you’re near the Skverer Shtetel.” I confessed that I wasn’t aware of the fact, as she contacted the Chaverim of Skver to assist us.

Before long, not only was the tire mishap resolved, but we had packages of food delivered to us from people of Skver who had heard of our plight, containing homemade cookies, cakes, and sandwiches. Many of the Chaverim volunteers even offered to let us spend the night in their homes. In addition to thanking these altruistic individuals profusely, I shot off an email on my Blackberry to my dear friend Rabbi Mayer Schiller, a Skver Chassid, telling him about the unique benevolence of his community. His matter-of-fact response was: “Skver is renowned for its chesed.”

That wasn’t my first encounter with Skver and its Chassidim. In my youth I spent a Shabbos in New Square, and had witnessed both the benevolence and the piety of this singular community up close. Then came the shattering news of last week, which the Jewish world is still trying to come to grips with. Aaron Rottenberg, a 43-year-old resident of Skver, suffered third-degree burns across 50 percent of his body during a confrontation after 4 a.m. on Sunday, May 22, 2011, Lag Baomer, with Shaul Spitzer, 18, after Spitzer allegedly tried to place an incendiary device at the rear deck of the Rottenberg home. Purportedly, Rottenberg is part of a dissident group that refuses to pray in the town’s main synagogue due to differences with the Skverer Rebbe. The present Rebbe’s father, who founded the community, asked that all of his followers pray at the village’s synagogue. The implication is that this alleged villain wanted to set fire to the Rottenberg home to take ‘revenge’ for Rottenberg’s ‘traitorous’ behavior.

This horrific and appalling story is beyond commentary or even condemnation.

But in addition to all else, this horrendous story is coupled with irony. The prior Rebbe of Skver, one of the foremost Chassidic leaders of the prior generation, asked that his followers pray together precisely because he wanted to promote unity and communal brotherhood among his devout Chassidim. The present Rebbe, Rav Dovid Twersky, relayed that one the primary objectives of his esteemed father while founding this unique Chassidic enclave was that there should be unity amongst its inhabitants. The Rebbe shared that his father often said that his goal was that his entire community should feel like one family. He also mentioned a letter that his father wrote to his uncle, Rav Aharon of Belz, when he moved out to New Square, where the words unity and peace appear countless times. And that is the sole reason why his father established only one minyan for the tefillos of Shabbos and Yom Tov, according to the Rebbe—to promote communal unity. As the Rebbe explained it, there is nothing more destructive than divisiveness, and there is nothing that brings more blessings than peace. That the issue over having only one minyan on Shabbos should be the cause of rancor and bloodshed is tragedy coupled with irony and, indeed, unfathomable heartache for this gentle and selfless leader.

WITH ONE BRUSHSTROKE
Then there is the ancillary, but not insignificant, story: The seizure of this tragedy by non-Orthodox zealots as a means to besmirch not only the revered Skverer Rebbe and all of his followers, the majority of whom aren’t capable of even hurting a fly, but to also attack all of Orthodoxy. What better opportunity for countless bloggers to paint all Chassidim and G-d fearing Jews in one unflattering brushstroke than this tragedy? Many of these inciters are clearly troubled not by the unrest and the recent heartbreak in this community, but by its very existence. They would much prefer that there be no New Square than a peaceful one. The matchless Torah, avodah, and gemillas chasodim of this G-d fearing community are what irks them, not what one ruthless individual of Skver allegedly perpetrated against another.

Their campaign against the entire frum community has never been as shrill as now. We have yet to find an appropriate unified response.

A TRIP
Against this disheartening backdrop, I traveled this past Sunday to New Square, to visit the venerated Rebbe of Skver and the respected activists of this Upstate Chassidic community. Before meeting the leaders, however, I spent some time in the shtetel proper. To my great surprise, nothing could have been more tranquil and serene. The Chassidic children of New Square, with their long curly peyos, have lost none of their old world yiddishe chein (Jewish charm). In the supermarket, where I purchased a rather decent cup of coffee, it was business as usual. Mincha in the large shul, chanted in that distinctive haunting Charnobyler singsong, was what one would expect in a place like New Square. The mood in the Rebbe’s home did not seem out of the usual either. There were a dozen or so people of all stripes waiting to see him.

Rav Dovid Twersky, commonly referred to as the Skverer Rebbe, one of the most important of the contemporary Chassidic leaders, is the Grand Rabbi of the New York township of New Square. New Square is the Anglicized form of Skvyra, a town in Ukraine, where the Skver Chassidim hail from The Rebbe’s father, Rav Yaakov Yosef Twersky (1900-1968), survived the Soviet revolution and subsequent Civil War, as well as the horrors of the Holocaust and the Second World War. Following that war, he reestablished his movement in America. In the winter of 1956, he founded the village of New Square; it was the world’s first all-Chassidic village. His goal was to provide a spiritual haven for his followers, free of the assorted decadences of the contemporary world. From that winter, when twenty families moved from the Williamsburg area of Brooklyn, New York City, to the former 130-acre dairy farm, the village has blossomed into a home for many thousands. In addition, it serves as a Torah oasis for tens of thousands of people who visit the village and the Rebbe throughout the year.

Since his father’s passing in 1968, the current Rebbe has led his followers through decades of unprecedented growth. He also frequently speaks to Jewish educators and their students, and has counseled thousands on pressing issues of the day.

Visitors to the Rebbe have expressed their awe that, despite the Rebbe’s strenuous schedule and evident piety, he is also at ease in discussing and offering advice on temporal matters ranging from finance to medicine to global political events. This Rebbe listens every day to countless individuals spilling out their troubles to him, and treats every individual with the same tireless patience and respect. Many have adopted Yiddishkeit because of the reverent way that the Rebbe treated them. My experience was no different.

FROM THE HEART
When my host, Rav Shulem Ber Fischl, introduced me to him, the Rebbe smiled warmly and asked me to be seated. I realized quickly that, as is often the case with devout and spiritual people, the Rebbe was as focused as ever in giving every fiber of his being to others. His seemingly added burden had not deterred him from providing loving, personal care and counsel to all who visited him. Indeed, I found that the Rebbe was highly uncomfortable being on the receiving end of one’s compassion and favor.

When he asked me whether I’d looked around in the shtetel’s various institutions, he humbly added that it was difficult for him to talk about the community’s accomplishments. “People come here for Shabbos,” the Rebbe continued, “and are surprised because I never talk about Shabbos here. To self-promote is not the way of my forefathers,” he said, with an almost bashful and self-conscious smile.

Self-concealment is indeed the trademark of the Skverer dynasty. The Rebbe’s grandfather and namesake, Rav Dovid of Skver, would frequently remark, “One must be silent (m’darf shveigen) and then be again silent. And when one tires from so much silence, then one must rest a bit and then continue the silence.”

Though the Rebbe apparently can’t promote Shabbos in Skver, others have done it in his stead. Rav Aryeh Z. Ginzberg, of the Chofetz Chaim Torah Center in the Five Towns, once described his Shabbos in Skver as follows: “Last Shabbos, Parshas Hachodesh, I, along with my family, enjoyed spending an inspiring and uplifting Shabbos in the town of New Square in the presence of the Squarer Rebbe, shlita. Indeed, it was inspiring, for Shabbos in New Square is not just an event, it is an experience.

“While I have been blessed to live in wonderful communities over the years, in Hillcrest and now in the Five Towns where the streets are filled with Shomer Shabbos Yidden of all stripes, it was that Shabbos in New Square that I truly shmeked dem Shabbos (smelled the Shabbos).

“Walking in the streets filled with snow, and the only sight in front of you is of children, and then more children, being escorted by their fathers to the large cavernous Bais Medrash for davening and for the Rebbe’s Tish, all rushing with a singular purpose and mission, all l’kovod Shabbos. Indeed, you could smell the Shabbos in the air.

“Only after spending a long and exhausting Shabbos, participating in all the tishen, from the Friday night tish that ended at 1:30 a.m.; or the Shalosh Seudos tish that concluded with Maariv at around 10:15 p.m., did I comprehend what truly makes the Shabbos experience in Skver unlike anything that I’ve experienced before.”

I told the Rebbe that there are people who are ready to have the world forget everything he has accomplished, to obliterate all this light and charity, because of the failings of one villain or of a few reckless people. He responded with a deep shrug of his shoulders.

“I condemn in the strongest possible terms any violence or coercion under any circumstances. The use of force violates the very precepts upon which this community was founded. My father was willing to sacrifice his life for peace, and has tried to instill this trait in the entire community. This is a sad episode for all of us. We must also pray for the speedy recovery of all those hurt in this incident,” he said.

SERENITY AND SOUL SEARCHING
The Rebbe was clearly pained not only because this tragic episode happened in his town, but also because it is so distracting from the spirituality and holiness he strives for and tries to instill in others. Chazal say that even the mention of the word “murder” sullies one’s soul. The Rebbe clearly demonstrates revulsion towards not only to the terrifying idea of bloodshed, but also to the very word. His world is one of spiritual stillness and silence. This may be the reason why it took the Rebbe five days to issue a statement. After discussing the episode with me, he quickly returned to that calm sphere of Chassidic thought about the upcoming yom tov of Shavuos.

While the Rebbe conferred a sense of serenity, meeting with the activists in a private location was a tale of a community struggling to find some logic in this senseless and vicious occurrence. Instead of hearing public relations niceties, as I had expected, I partook in a two-hour-long intercommunity soul searching. I almost felt like an intruder as I watched the participants express their anguish and sense of loss. In the place of answers, I heard them voicing troubling questions. How did the attack, and the events leading up to it, happen? What came to pass in this beautiful town of Skver?

They collectively decided that they must take communal responsibility. This horrific attack on a fellow Jew cannot be pushed under the rug, they proclaimed.

The Chassidim’s love for this Rebbe is boundless, they said. Indeed, any rumors that there are splits in their ranks are just that—rumors. An overwhelming majority is devoted to the Rebbe wholeheartedly.

Everyone present was aware that it will take time, and more than just slogans, to regain what was lost. Just to overcome the innuendo may take years. But serious efforts to do just that are already in progress. Community leaders have gone from classroom to classroom in the schools, educating the students to renew their commitment to the ethos of unity, peace, and love. New Square has historically been a place of peace, charity and kindness. They have promised to put in added efforts so that the community will only foster harmonious relationships between the residents.

The Rebbe shared something with me that I find insightful and revealing. One of the Chernobyler talmidim, he tells me, offered an explanation why Mount Sinai needed to be lifted over the heads of Klal Yisrael in order to coerce them to accept the Torah, even after they have already proclaimed “we will do, and we will listen.” Moshe added an extra day of preparing for matan Torah, he said, because the Jewish nation didn’t yet feel fit to accept the holy Torah. Hashem didn’t want them to delay it further. He lifted the mountain as if to say, “The time to accept the Torah is now. The matter can no longer be delayed.”

“This attitude is in my mesorah.

“I too don’t feel ready for Kabbolas HaTorah.”

His matter-of-fact response was: “Skver is renowned for its chesed.”

That the issue over having only one minyan on Shabbos should be the cause of rancor and bloodshed is tragedy coupled with irony and, indeed, unfathomable heartache for this gentle and selfless leader.

It serves as a Torah oasis for tens of thousands of people who visit the village and the Rebbe throughout the year.

The Rebbe clearly demonstrates revulsion towards not only to the terrifying idea of bloodshed, but also to the very word.

They collectively decided that they must take communal responsibility. This horrific attack on a fellow Jew cannot be pushed under the rug.

New Square resident Aron Rottenberg, 43, was hospitalized with burns to 50 percent of his body after an attack apparently sparked by a religious dispute. (Credit: CBS 2)

Reporting Lou Young

The lawyer for Aron Rottenberg, the New Square man seriously burned in an arson attack on his home, said this afternoon that he will file a lawsuit tomorrow contending that New Square's grand rebbe is responsible for a campaign of intimidation against Rottenberg that sparked the attack.

Lawyer Michael Sussman said that Rottenberg is committed to breaking Grand Rebbe David Twersky's hold on power over everything that happens in the ultra-insular Hasidic village.

"That control, if it is going to be exerted as it has been, has to end," Sussman said.

Rottenberg, 43, who suffered third-degree burns over half his body during the May 22 attack, will have a major procedure tomorrow at Westchester Medical Center in Valhalla to remove wrappings that cover most of his body, Sussman said.

Rottenberg hopes to return home to New Square by the end of the week, Sussman said, in part to take a stand against those who tried to intimidate him for praying at a nursing home instead of the village's main synagogue, as required by Twersky.

"He will continue to fight," Sussman said.

The 70-year-old Twersky has headed the Skver Hasidic sect that runs New Square since 1968. He is regarded by his followers as a mystical figure with a close connection to God.

The case has fascinated many in the outside world who know little about New Square or its way of life, which prizes conformity and spurns most expressions of individualism.

Many residents of New Square, while condemning violence, have blamed Rottenberg for instigating trouble. Some have complained of "terrorism" directed at mild dissenters, saying that a group of a dozen or two young men sometimes resort to violence to defend the grand rebbe's wishes.

Rottenberg was injured after encountering a man approaching his home at 4 a.m. with an incendiary device.

The suspect in the case, Shaul Spitzer, 18, had lived in Twersky's home for more than a year, serving as an aide.

Rottenberg underwent his second skin-graft surgery on Tuesday -- the replacing of charred skin with healthy skin from elsewhere on his body. He has also lost much of the use of his right arm and may not be able to return to his career as a plumber.

http://www.lohud.com/article/20110612/NEWS01/106120427/New-Square-arson-victim-file-lawsuit-tomorrow-challenging-grand-rebbe-s-power

Chasidic Dissidents

Press Cases In Court

New Square Grand Rebbe David Twersky strongly encourages residents of village he leads to worship at his synagogue, above.

Discrimination cited in Kiryas Joel, New Square as rivalries heat up.