[quote]
עס שטייט זייר קלאר אין די פוסקים אז א קורה איז געמאכט פאר א היכר, די תניא שמיסט דאס נאר קלאר אויס וואס די היכר איז, קיינער איז אויף דעם נישט מחולק,
נאר דע רבי אין שו"ת דברי יואל זאגט, אז רוב פוסקים האלטן ביי א צורת הפתח דארף אויך זיין א שטיקל היכר, דאס מיינט עס זאל דערמאנען א מענטש אז דאס איז נישט קיין רשות הרבים
און אזויווי דע עירוב האט מען געמאנט אז מען זאל דאס נישט באמערקן, פארקערט ווי די הלכה פאדערט, האט דאס נישט קיין דין פון א עירוב
שלחן ערוך הרב מבעל התניא, סימן שס"ג סעיף א' "וכיון שיש קורה על פתחו יש בזה היכר וזכרון לרואים שיכירו וידעו שתקנת חכמים הוא קורה זו במבוי זה ולא יתחלף להם ברשות הרבים"
שו"ת דברי יואל תשובה כ"א, "ולפענ"ד יש להסביר עוד, דהכיא דצריך תיקון וכו', וגם בצורת הפתח דעת רוב הפוסקים דבעינן גם הכירא קצת"
[/quote]
דאס אין רויט איז דיין אויסטרעף.- ברענג א מקור אויב די קענסט
אין חתם סופר שטייט קלאר אז די טעם ביי צורת הפתח איז ווייל פתחא כהאי גוונא לא עבדי אינשי.
די חתם סופר זאגט דעם טעם אין נישט דעם טעם היכר וזכרון לרואים ווייל ביי א חצר האט מען קיינמאל נישט גוזר געווען אז מען וועט דאס אויפטוישן מיט א רשה"ר!
(ווייל די קענסט נישט זינגען וועגן דעם האבן אלע נגינום איין פנים)
רבתי איין זאך ווייזט דאס קלאר, די חברה האבן מיט דעם אמת גארנישט, אין האבן מיט די תורה גארנישט- והינו טעמא דערוב והינו טעמא דמצה
זייער מהלך איז ניצען לשון קודש ווערטער מיט א פאר מ"מ אין האפן אז תמימי לב וועלן קויפן זייער עם הארצות.
זיי ניצען די תורה פאר זייער תאות השררה והכבוד
איך וועל דא ברענגן פין א קונטרס וואס איז יעצט ארויסגעקימן
ברם חזינן ב'הלכתא רבתא דשבתא' פליאה נשגבה, מדוע מחלוקת תורנית זו שונה משאר המחלוקות ההלכתיים שבתורה, שאלו מתירים ואלו אוסרים, אלו מקילים ואלו מחמירים, שכנהוג כל אחד סומך על מורו ורבו בהוראת איסור והיתר, מבלי שום התגודדות. משא"כ בהלכות עירובין נראים הדברים כאילו אין רשות לרב ומורה צדק פלוני להורות אחרת ממה שפוסק רב ומו"צ אלמוני. ומדוע לא יצא הקצף בעניני מקוואות, או בעניני שחיטה וניקור, שמנהגי הוראותיהם אינם דומים זה לזה, והנה על מצות תיקון עירובין מקימים קול צווחה, בהתפרצות זעם וחימה, עד כדי מקלליה מות יומת ר"ל.
התירוץ הוא פשוט, דבעירובין עסקינן ב"רשויות"! דהיינו מיהו כאן ה"בעלים" על השכונה, ותו לא מידי.
וכבר הגדיר זאת בחכמתו הגאון הגדול רבי מיכאל דוב ווייסמאנדל זצ"ל כמה שבועות סמוך לפטירתו, כאשר נכנסו אליו קבוצה מתלמידיו לבקרו בבית החולים, ובין השיחים הציע הגאון שאלה לתלמידיו: היודעים אתם מדוע עדיין לא נתקן עירוב בברוקלין? ומניה וביה השיב בלישנא חכימא: "הסיבה היא: כי על עירוב יש רק "ברכה אחת"... ועדיין לא הוחלט מי מהרבנים יתכבד בברכה זו..." (מפי תלמידו הרבני הנגיד מו"ה נחום הירש הי"ו ממונסי שהיה נוכח בין המבקרים).
תוקן על ידי findodort ב- 14/12/2011 18:29:16