גיין צו דין תורה – איז דא מיט וועמען?

לאנצוט (פנים אל פנים רעדאקטער) שרייבט:

דער קשר בוגדים האט אראפגעריסן ר' בערל פריעדמאן און אלע מענטשן מיט אים. צווייטנס איז לויט זיי ר' זלמן לייב קיינמאל נישט מרא דאתרא. וע"ז אנו דנים.
ערשטענס, דיינים פון א קהלה מעגן זאגן פאר מחוצפים, אז איר זענט מחוצפים און איר וועט נאר דערמיט נישט פסול צו דיין זיין, עס איז שטייט בפירוש אין שו"ע, איז א פסול פון שנאה איז נאר א חומרא.

א פסק פון א שונא איז בטל ומבוטל.
אזוי פסק'ט דער מחבר.

צווייטענס, די האסט א טענה אז רז"ל איז נישט רב, קענסט עס טענה'ען ביי א די"ת, אבער ארויסטרעטן קעגן א החלטה פון א מרא דאתרא דער ברך משה (וואס די דיינים זענען עדות אז זיי האבן עס אליין געהערט פון עם און זיי האבן עס אונטערגעשריבן) איז א חוצפה, און דערמיט וואס ער טרעט ארויס דערוועגן ווערט נאכנישט פסול.

דער פסק פון די פעיראלל דיינים וועלכע זענען שונאים פאר בערל פרידמאן זענען פסול לדון לויט'ן מחבר. קלאר און דייטליך.

עס שטייט קלאר און שו"ע, אז א דיין וואס שרייט אן א בע"ד א פאר טעג בעפאר א די"ת, מעג עם דן זיין ביי די די"ת, און אויב ער וויל זיך מחמיר זיין קען ער שטעלן א דיין תחתיו.
א דיין וואס הערט אויס איין צד איז פסול. אזוי פסק'ט דער מחבר. יוסף90 האט טאקע אנדערע הלכות. אבער רבינו יוסף קארו פסק'ט אנדערש. און אזוי דער רמב"ם אויך.

מיטן מוחה זיין אויף חוצפה, ווערט א דיין נישט קיין צד, אנדערש איז נישטא מער קיין בתי דינים בישראל.

מיט'ן ארויסגעבן שמוציגע איסורים און הערן איין צד, איז מען א שונא עצום און פסול לדון. עס איז נישט קיין סוד אז די פעיראלל דיינים זענען פסול לדין און קענען נישט אריינרעדן אין די גאנצע דין תורה אויסערדעם וואס זיי האבן נישט קיין שום סמיכה קיין שום מומחיות צו פסק'ן דין תורה'ס. בלויז שנאה איז די איינציגסטע זאך וואס זיי האבן.

ווי אזוי האט דיין רבי ר' אהרן געוואלט אז דער ברך משה זאל דן זיין אלטער משה גאלדבערגער, און די צייט ווען ער האט שוין געזאגט א מיינוג קעגן עם.
דער תירוץ איז, אז ער האט עס קיינמאל נישט געזאגט. יוסף90 האט בלויז געבאקן עפעס איצט.

אזעלכע ליצנות. אז מ'גייט דירעקט צו אזעלכע דיינים וועלכע האבן שוין געזאגט זייער מיינונג און ארויסגעקומען מיט צעדרייטע פסקים קעגן א עדה אידן, און צו "נאר" צו זיי מוז מען גיין. 

יא, ביי דייני העיר, מעגן מעג מיין גיין צו נוגעים, יא, יא, קענסט נישט קיין הלכוץ, שווייג שטיל, שו"ע איז נישט געשריבן געווארן לויטן שכל פון "פנים אל פנים".
-פסול לדין. און זייער פסק איז בטל לויט'ן מחבר.

זיי זענען נישט ארויס קעגן אן עדה אידן, נאר קעגן די מחוצפים.
א דיין וואס רופט אן אן עדה אידן מחוצפים ווען ער באקומט א פעיראלל טשעק פון איין צד, איז פסול לדין.

וואס דרייסטו מיר א קאפ מיט "קאנגרעגעישאן". בארא פארק איז אנדערש. ווייל דארט איז ר' בעריש מייזליש, און זיין בלוט איז הפקר.
לא אמרת כלום, האסט גארנישט גענטפערט, בארא פארק קען זיין ווען דיע די"ת וואלט געווען בחיי הברך משה וואלט מען אויך פארגעשלאגן דייני הקהלה, אבער אזויט ווי די די"ת איז שוין פארגעקומען נאך זיין פטירה, באלאנגען נישט די צווי צדדי הסכסוך מצד הדין אונטערן סמכות פון איין מרא דאתרא, דעמאלץ איז די בעסטע לעזונג בוררות.
בארא פארק סכסוך האט זיך אנגעהויבן ווען דער ברך משה האט נאך געלעבט. דריי נישט אין קאפ.

נישטא קיין דייני העיר, ליצני העיר. דיינים וועלכע האבן אויסגעהערט איין צד און ארויסגעגעבן פאשקעווילן קעגן אנדערן צד, אן זיי הערן. זיי זענען נישט קיין דיינים, נאר ליצים.
איבער דעם ענין הסכסוך כשלעצמו האבן זיי נישט אויסגעהערט איין צד, צווייטענס, אפילו זיי הערן אויס איין צד, ביי א סכסוך הנוגע לעיר דארף מען גיין צו די דייני העיר, אפילו זיי האבן אויסגעהערט איין צד.
דאס איז פסק פון דעם גרויסן גאון וצדיק רבי יוסף90. דער מחבר זאגט אנדערש. זיי זענען פסול לדין לויט די קלארע הוראה פונעם מחבר.

פארוואס אין בני ברק איז מען נישט געגאנגען צו "תהלוכי הקהילה" דיינים, נאר געזוכט פרעמדע?

שוין גענטפערט פריער, בני ברק, קען זיין ווען דער ברך משה לעבסט, וואלט ער געקענט מחייב זיין די צדדים צו גיין צו דיינים וואס ער וועט שטעלן, אבער מ'האלט שוין נאך די פטירה פון ברך משה, דאן איז דא צווי צדדים וואס האבן נישט קיין אייניגע סמכותא עליונה.
איך ווייס איז מ'איז אריין אין ציוניסטישן קאורט ווען דער ברך משה האט געלעבט. האט ער געוואוסט דערפון? ער איז נעבעך נישט געזונט געווען, לייג גארנישט אן אויף אים. ער איז נעבעך נישט געזונט געווען.

און פארוואס טאר'ן די ארונים נישט רופן אין ירושלים, נאר די זאליס מעגן רופן אין בני ברק.

ווער לאזט נישט די אהרונים רופן אין ירושלים צו א די"ת?
די זאליס האבן זיך אויסגענומען אז זיי גייען נאר צו דין תורה איבער בני ברק. איבער ירושלים גייען זיי נישט. פאפ דיך נישט אז דו פאפאסט עמיצן. פארקויף נישט קיין לאקשן.



מ'קען נישט גיין צו דיינים וועלכע זענען מיינע אפענע שונאים און זענען אוהבים פאר דיר. פינקט ווי  איך קען נישט ברענגען מיין טאטע זאל זיין דער דיין ביי א סכסוך וואו איך בין א בעל-דין.

א טאטע איז פסול מחמת קירבה, און כל הסולים לךהעיד פסולין לדון, אבער א שונא איז נישא פסולין להעיד, איז ער נישט פסולין לדון.
א שונא איז פסול מחמת שנאה. אלע פוסקים שרייבן עס קלאר און דייטליך באין חולק.


אפשר ווייסטו מיר אויף ווי ר' יחזקאל ראטה איז אוהב לצד אחד, מיט וואס?
ער איז געווען א שונא עצום פאר ר' אהרן טייטלבוים עטליכע יאר. מאך דיך נישט טעמיש. ושונא פסול לדון.

מיר ווילן נישט קיין אוהבים און נישט קיין שונאים. מיר ווילן נוטראלע מענטשן. פינקט ווי איר האט אויסגעקליבן אין בארא פארק און בני ברק דארט ווי איר רופט.



און שו"ע שטייט זה בורר לזה וזה בורר לזה, והשניים בוררים להם שליש
קענסט מיר נישט איינטיילן וואספארא בורר איך זאל נעמען.
קענסט מיר נישט איינטיילן צו גיין צו דריי שמאטעלע דיינים, וועלכע האבן נאר שנאה און רשעות. זיי האבן קיינמאל נישט געפירט קיין דין תורה אין זייער לעבן. און זענען נאר דא צו שלאגן זייער שונא. פסולים לדין, ופסקיהם בטול !

נאדיר דעם מחבר און קענסט קריגן אויף אים.
[בילד – נישט אפגעהיט]