געווען אמאל א איד, ראובן, וואס האט געבארגט פארן שכן, שמעון, א האמער,
מארגן קומט ראובן, און פארלאנגט צוריק דעם האמער פון שמעון'ען,
זאגט שמעון, דו ווילסט א האמער?! וועלכער האמער?
וואס הייסט וועלכער האמער?! די וועפסט?! דאס וואס איך האב פון דיר ממש נעכטן געבארגט,
שריי נישט אזוי, זאגט שמעון, בארואיג דיך, איך האב קיינמאל נישט געזאגט אז איך האב נישט געבארגט קיין האמער, דו ביסט דאך דער וואס פארלאנגט פון מיר עפעס, נו דארף מען דאך דא זעהן צו ס'קומט זיך דיר, איך זאג נישט אז נישט,
ראובן ווערט נערוועז, און פארפירט: וואס איז דא צו זעהן?! מאך נישט קיין שטיקעס, אהער מיטן האמער!
ענטפערט שמעון, אפשר קען מען פארהאנדלען?!
וואס פארהאנדלען ווען פארהאנדלען? דו באנדיט!
אוואדי פארהאנדלען! שרייט שמעון, אז די פארלאנגסט א האמער, פארלאנג איך א זעג!
רבונו דעלמא כולם! ווי ביסטו א מחותן מיט מיין זעג?! האסטע געהערט אזאנס!!
האלט פאר שמעון, ראובן'ען, און פרעגט: איך פארשטיי דיך נישט ראובן מיין פריינד, דו זעסט דאך אז יעצט האב איך די האמער און דו די זעג, יעדער האט עפעס, ס'איז שוין סייווי אוזי, פארוואס ביסטו אזא חזיר אז די דארפסט אלעס! נקוט האי כללא בידך: א מענטש וואס דארף אלעס באקומט גארנישט, איזהו עשיר השמח בחלקו,
שמעון זעהט מיט וועם ער האט דא צו טאן, זאגט ער: איך לויף צום דיין, דיך מזמין זיין לדין! און געזונטערהייט, אויב דו האלטסט אז ס'קומט זיך דיר מיין זעג, זאג עס געזונטערהייט פארן דיין,
ווי לויפסטו? קום צוריק, זאגט שמעון, אפשר קען מען אויסארבעטן אשטיקל פלאן, איך קען גראדע זייער א גוט פראפעשאנעל קאנסאלטענט, מיין גוטער חבר, ער איז אביסל טייער, אבער ער איז ווערד יעדע פעני, ער האט שוין אויסגעגליכן זייער אסאך פארפלאנטערטע סיכסוכים, מיט גרויס געניטשאפט,
די מאפיאנער! וואס איז אזוי פארפלאנטערט פון צוריקגעבן א האמער וואס דו האסט נעכטן געבארגט!
איך זעה שוין, זאגט ראובן מיואש'דיג, איך בין דא אריינגעפאלן מיט א רעפאנירטער באנדיט! א מאפיאנער! און א גנב!
הנמשל:
דא בעהט זיך א קהלה א פשוט'ע פארלאנג, קום צו א נארמאלע דרויסענדיגע בי"ד, אזוי ווי אלע אידישע קינדער און די וועלט, ווי באבוב, קראסנא, וויזניץ, תו"א, וכדומה, וואס איז אזוי קאמפליצירט פון אזא זאך? א איד בעט זיך קום צו די"ת,
וואס איז דער ענטפער, מ'שפילט תם, מ'קען דאך נישט גיין צו א ליטווישע בי"ד,
מסכים, לאמיר גיין צו א היימישע בי"ד,
שפילט מען ווייטער תם, ניין סתם א היימשע בי"ד איז נישט גענוג, ס'מוז דוקא זיין א סאטמארע בי"ד, און נישט נאר א סאטמארע, נאר הייסע זאליס, ווי ר' יצחק מאנדל און ריח"מ פר"מ, און מ'זאגט נאך מיט א בלעכענעם פנים אז דאס מיינט גאר "תובע הולך אחר הנתבע"
רח"ל! געהעריג לצנות געמאכט פון תורתינו הק'
ביני לביני, נעמט מען זיך ברעטשען, "מ'רופט די רבי צו די"ת", וכו' וכו'
נאך א יאר ווי יעדער רעכטדענקיגער מענטש זעהט קלאר אן קיין שום צווייפל אז די באנדיטן האבן קיין שום פלאן זיך צו שטעלן צו די"ת, גייט מען ממש בלית ברירה ע"פ הוראות הרבנים, צו קארט, און מ'זאגט קלאר פארן קארט אז אונזער ענדגילטיגער ציל איז צו צווינגען זיי צו קומען צו די"ת,
הייבט מען אן צו פארפירן מיט פארגלייזטע אויגן, "ערכאות", "ווי איז די היתר", "אין נזקקין",
א אומפארשעמטע העזה שאין כמוה! די זעלבע עלמענטן וואס האבן געהעריג לצנות געמאכט פון די"ת, האבן נאך די חוצפה צו פארלאנגען "ווי איז די היתר"
נאך צוויי יאר אויסזויגן דעם דם התמצית, וועקט מען זיך אויף, איך וויל קרית יואל! און מען שפאנט איין ר' משה מנחם, אז מ'גייט "אויסארבעטן א שלום פלאן",
די באנדיט! די אויסווארף!, וואס פלאן ווען פלאן, וואס מאכסטו עס מער קאמפליצירט ווי עס איז, וואס ברעגסטו אן די צייט פון אזא טייערע איד ווי הר"ר משה מנחם, מ'דארף נישט קיין שום פלאן נישט, מ'דארף נישט קיין שום אויגעארבעטאכטס, בלויז איין זאך דארף מען "קום צו די"ת", אזוי ווי יעדעס אינגעלע חדר ווייסט פאר א פשוט'ער זאך, אויב די האלטס אז קר"י געהער פאר דיר, טענה עס געזונטערהייט פארן בי"ד, אבער קום צו די"ת
צום שלוס:
איך זעה באמת נישט וואס איז דא נאך זיך צו טענה'ן, ביי מיר איז די זאך קלאר ווי דער טאג, פון מיין זייט אז דער חלק השקלא וטרי' געשלאסן, אויב איינער וויל האבן די לעצטע ווארט געזונטערהייט,
איך האף יעצט זיך צו נעמען איבער מיין צווייטן שלב וואס איך האב געצילט דהיינו אויסשמועסן א וועג פון ענדיגן די מלחמות און מחלוקת למען השלום ולמען דורותינו, טראץ דער שורת הדין איז אינגאנצן מיט חסידי מהר"א בלי שום פוקפוק,
תוקן על ידי ראדני_קינג ב- 22/07/2011 03:59:11
תוקן על ידי ראדני_קינג ב- 22/07/2011 04:04:20