איז היינט די שחיטה ערגער ווי תש''כ?

דייקן כתב:
האט מהר"א געהאט א גערעכטע טענה אויף הרב מקאשוי פארן רעדן אויף זיין פעטער/טאטע?

ניין!!!

קודם כל איז ער געווען א ראצער פון א אינגערמאן, און ער האט בכלל נישט אריינצורעדן צו א איד וואס קען זיין זיידע, שנית, איז נישטא קיין היתר אין דער וועלט (אפילו אויב זאל זיין עפעס א טענה) צו זאגן אויף קיין שום רב די געמיינע אויסדרוק און קללה "עפרא לפומי'",
ווען קאשויער רב האט דיך געכאפט מיט אריינברענגען מינות וכפירה בלויז פאר געלט אינטערעסן, האסטו אלע ברירות צו זאגן "איך, איך, איך און מיך און איך האלט אז מ'מעג...", אבער דאס גיט נישט קיין שום רעכט נישט תורה'דיג און נישט שכל'דיג צו רעדן מיט אזא נידריגקייט און שמוציגן פיסק ווי דער שוטה רשע וגס רוח האט געטון.

וואס ער טוט אין זיין מחשבה איז צווישן אים און רבוש"ע, צו ער האט רעכט צו האבן א שווער הארץ, נקמה געפילן, אדער אנדערע טונקעלע הרהורים, דאס איז זיין פריוואטע עבירה, פונקט ווי זיינע אנדערע פערזענליכע מחשבות וואס ער טוט נישט אויסקלאפן ברבים.

ווען ער לאזט הערן אזעלכע מיאוסע ווערטער, נאך ברבים, איז ער א גרויסער שייגעץ, מילד גערעדט..

און בדרך אגב, קאשויער רב זצ"ל האט קיינמאל נישט גערעדט אויף זיין "פעטער", די ליגענט אז "די פעטער האט מאכיל געווען נבילות וטריפות דרייסיג יאר אין אמעריקא" איז פאבריצירט געווארן אויפ'ן פלאץ דורך דעם שוטה רשע וגס רוח בשנת תשנ"ה,

חלה דעקל

קאשוי רב ז"ל האט אויפן רבי'ן נישט גערעדט זיין נייער חבר'ס טאטע די קלויזענבערגער האט גערעדט!

קאשוי רב האט אויף זיין טאטע נישט גערעדט !

ווילאנג דייקן ווארט  צו הערן א זאכליכע תשובה פון די זאלי'ס, וויל איך בעטן עני אהרוני זאל מיר ענטפערן אויף דעם:

ווי און ווען האט קאשויער רב געזאגט אז דער רבי האט מאכיל געווען נו"ט דרייסיג יאר? ווייסט יעדער חדר אינגל ביי די אהרונים, אז די מעשה איז געווען אז מען האט אים געקאלט ערב יו'כ שפעט אינדערנאכט ער זאל שוין אריבער ברענגען די פלייש, און ער האט  געענטפערט אז ער וועט עס ברענגן מארגן אדער נאך יו"כ, און ער האט געזאלט האבן צוגעלייגט: "אז מען האט געווארט דרייסיג יאר, קען מען ווארטן נאך א טאג".

איז מכח די משמעות פון די ווערטער פארשטייט יעדער אהרוני אז דער לץ האט געהאט א רעכט צו זאגן אויף אים עפ"ל. פארוואס, ווייל סאיז משמע פון זיינע ווערטער אז אין די לעצטע דרייסיג יאר האט זיך אויך געקענט מאכן אז אזאלכע מכשולות זאלן פארקומען.

(מאכט נישט קיין טעות, דער קאשויער רב האט גערעדט דאן פון 2 באזונדערע נושאים. איינס איז געווען אז ער האט אנגענומען די טענה פון די בני א"י אז די אונגארישע מסורה איבער ניקור איז נישט אויסגעהאלטן, און 2 האט ער געטענהט בכלליות אז דער מציאות איז אז עס איז דא געוואלדיגע מכשולות און הזנחה.

יעצט, פארשטייט זיך אז די מעשה מיט די חלב וואס מען האט געטראפן איז געווען מסוג ב', ווייל סוג א' איז נישט שייך צו זאגן אז סאיז דא חלב. סאיז נאר שייך צו מעורר זיין בכלליות דערוועגן.)

און יעצט קום איך צו צו די מיליאן דאלער קשיא:

אויב אויף א קורצע סענטענס וואס קען משמע זיין אז ער מיינט צוזאגן אז סאיז שייך געווען מכשולות ביז היינט, קומט אן עפ"ל.

וואס קומט אויף כסדרדיגע דרשות אויף צו ווייזן אז כל היקר והקדוש לנו איז שקר נחלו לנו אבותינו? וואס קומט אויף "א היתר פון טאש"? וואס קומט אויף ברייטע סירכות?