בצר לך ומצאוך כל הדברים האלה באחרית הימים, ושבת עד השם אלוהיך, ושמעת בקולו. כי אל רחום יהוה אלוהיך, לא ירפך ולא ישחיתך; ולא ישכח את-ברית אבותיך, אשר נשבע להם.
דע תכלית פון די עונשים איז נאר אז ושבת עד השם אלקיך.
ווער זאגט דען אנדערש?
אנרגיה
"באטשי טייערער!
אפילו לויט דיר, רעדט דאך נישט דער פסוק פון אחרית הימים, ווייל די שרייסט דאך אז "ומצאוך כל הדברים האלה" איז נאר בזמן שישראל על אדמתם!!!
דער אחרית הימים פון פסוק מיינט "שפעטער", שפעטער ווען עטס וועטץ זינדיגן וועט פאסירן אט די זאכן. "
1) דער פסוק ומצאוך כל הדברים כל הדברים האלה, שטייט אין ואתחנן אין פרשת כי תוליד בנים ובנות ונושנתם דאס איז דער פרשת הגלות,
וְהֵפִיץ יְהֹוָה אֶתְכֶם בָּעַמִּים וְנִשְׁאַרְתֶּם מְתֵי מִסְפָּר בַּגּוֹיִם אֲשֶׁר יְנַהֵג יְהֹוָה אֶתְכֶם שָׁמָּה:
(כח) וַעֲבַדְתֶּם שָׁם אֱלֹהִים מַעֲשֵׂה יְדֵי אָדָם עֵץ וָאֶבֶן אֲשֶׁר לֹא יִרְאוּן וְלֹא יִשְׁמְעוּן וְלֹא יֹאכְלוּן וְלֹא יְרִיחֻן:
(כט) וּבִקַּשְׁתֶּם מִשָּׁם אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וּמָצָאתָ כִּי תִדְרְשֶׁנּוּ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשֶׁךָ:
(ל) בַּצַּר לְךָ וּמְצָאוּךָ כֹּל הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה בְּאַחֲרִית הַיָּמִים וְשַׁבְתָּ עַד יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וְשָׁמַעְתָּ בְּקֹלוֹ:
קוק אויך אין רמב"ן
(כה) כי תוליד בנים ובני בנים ונושנתם ענין הכתוב הזה, שיזכיר ויאמר כי תוליד בנים ובני בנים ובעבור היותכם ישנים בארץ ותשבו לבטח אולי תשכחו את השם, והעידותי בכם היום שתאבדו מהר כי לא יאריך לכם מאחר שתעבדו ע"ז והפרשה הזו אע"פ שהיא אזהרה לא נאמרה בלשון "אם", והטעם כי הוא כמתנבא על עניינם, וידבר בלשון ישמש בשני פנים בלשון אזהרה ובלשון עתיד לבא, יאמר שיעשו ויהיה להם ככה, ולא יגזור עליהם ומפני זה אמרו רבותינו (גיטין פח) שרמז לגלות בית ראשון במלת ונושנתם בגימטריא, והיתה קבלה בידם כי יש בפרשה הזאת רמז לזמן הגלות, וכאשר בא עליהם התבוננו בה בינה:
אין דעם אורהחה"ק וואס איך האב פריער אראפ געברענט (קאפי ענד פעיסט) שטייט בפירוש אזוי איך האב עס יעצט אונטער געשטראכן סזאל דיר זיין גרינגער צו טרעפן.
ואומרו בצר לך - כתוב זה מדבר בהבטחת הגאולה, כי בצר לעם ישראל שהוא זמן הגלות, עוד לו שימצאוהו כל הדברים האלה האמורים בסמוך, שהם השמדה מן האדמה והפצה בין האומות, והמעטים שישארו מתי מספר זה יהיה באחרית הימים, והם חבלי משיח, ולא יהיה להם כל הצרות בתמידות בזמנים ארוכים אלא באחרית הימים, ומבטיחם שיעורר ה' לבבם אז לשוב בתשובה, והוא אומרו ושבת עד ה', ונתן טעם להבטחה זו, כי אל רחום ה' אלהיך לא ירפך וגו' ויחזק לבך לשוב וגו':
"
2)דער פסוק כל הדברים האלה קען נישט ארויף אויף די תוכחה ווייל דאס שטייט אין ואתחנן, און די תוכחה איז אין פרשת כי תבוא. אסאך שפעטער.
"בתוכחה כתיב
והבאתי עליכם חרב נוקמת נקם ברית, וגמרינן מזה אין נקימה אלא בסייף. וע"ז כתב שח"ו עכשיו בגלותנו אינו על דרך הנקימה, משא"כ בזמן שישראל על אדמתן כמו שדרשו בעשרת השבטים היתה על דרך הנקימה. או בסימוי עיניו של צדקיהו היתה על דרך הנקימה.
2) דאס שטייט אין ערוך השלחן???? וואס האטסו געוואלט מיטן ערוך???
און וואו שטייט דאס אויבן דערמאנטע מאמר? "
דאס איז נישט קיין מאמר, דאס זענען מיינע ווערטער, איך האב פשוט געוואלט וויסן צו דו פארשטייסט לשון הקודש.
לאמיך דיר עס אבער איבערטייטשן אויף יידיש
דער ערוך השולחן שרייבט אז לויט דעם סמ"ג זענען די נישט צרות בזמן הגלות נישט ח"ו על דרך הנקימה. נאר אלעס לטובתינו.
האב איך געשריבן אז ביי די תוכחה שטייט בפירוש דאס ענין פון נקימה, די חז"ל דרשענן אז סגייט ארויף אויף עשרת השבטים און אויף צדקיהו המלך, ווען ס'געווען ישראל על אדמתן, קען נישט זיין אז די תוכחה איז געזאגט געווארן בזמן הגלות.
איך מיין אז אויסער קאפיען און פעיסטן מאמרים קענסטו נישט קיין סאך, אויסער ליצנות קענסטו יא. "
3) "קאפיען און פעיסטן" רופט מען ביי יידען צו צייכענען (און אראפ ברענגן) מקורות
איך פארשטיי אז סשטערט דיך, אבער אזוי האב זיך געפירט יידן תלמידי חכמים אין אלע דורות, צו צוברענגן מקורות צו זייערע ווערטער.
איך ווייס אז ס'דא מקומות וואס מהאט נישט געהאלטן פון צו ברענגן מקורות, מחמת לאו פון "לא תגלה"
פארשטייט זיך אז אויב דו ווילסט נישט עובר זיין אויף אל תטוש תורת אמך, מוזטו דאס נישט לייענען.
תוקן על ידי baachi ב- 12/06/2007 16:26:20
כי תוליד בנים ובני בנים ונושנתם ב א ר ץ. און די האלסט אז דער רמב"ן טוט אויסרייסן דעם פסוק און זאגט אז דאס רעדט זיך נ א ר בזמן הגלות???????
די ברענגסט דעם אוהח"ק און די שטרייכסט אונטער נאר וואס דיר שמעקט, ווען 9 ווערטער דערנאך שרייבט ער "שהם השמדה מן האדמה".
בעפאר איך גיי ווייטער וואלט איך געוואלט וויסן צו די מאכסט דא סתם פורים פון מיר אדער די קענסט טאקע נישט לערנן א יודיש ווארט (אויסער קאפיען און פעיסטן).
פליז לאמיך וויסן ווייל איך וויל נישט סתם אנברענגן די צייט.
דו מאכסט זיך צו דו ביזט
ערשטער שלב, יידען זענען אין אין ארץ ישראל
י תוֹלִיד בָּנִים וּבְנֵי בָנִים וְנוֹשַׁנְתֶּם בָּאָרֶץ וְהִשְׁחַתֶּם וַעֲשִׂיתֶם פֶּסֶל תְּמוּנַת כֹּל וַעֲשִׂיתֶם הָרַע בְּעֵינֵי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְהַכְעִיסוֹ:
צווייטער שלב, גלות פון ארץ ישראל (די תוכחה אין פרשת כי תבוא רעדט פון דעהם שלב)
(כו) הַעִידֹתִי בָכֶם הַיּוֹם אֶת הַשָּׁמַיִם וְאֶת הָאָרֶץ כִּי אָבֹד תֹּאבֵדוּן מַהֵר מֵעַל הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתֶּם עֹבְרִים אֶת הַיַּרְדֵּן שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ לֹא תַאֲרִיכֻן יָמִים עָלֶיהָ כִּי הִשָּׁמֵד תִּשָּׁמֵדוּן:
דריטער שלב, הפצה בין האומות
(כז) וְהֵפִיץ יְהֹוָה אֶתְכֶם בָּעַמִּים וְנִשְׁאַרְתֶּם מְתֵי מִסְפָּר בַּגּוֹיִם אֲשֶׁר יְנַהֵג יְהֹוָה אֶתְכֶם שָׁמָּה:
פערטער שלב, יידען דינען די גויים (שאתם עובדים לעובדיהם) אין גלות
(כח) וַעֲבַדְתֶּם שָׁם אֱלֹהִים מַעֲשֵׂה יְדֵי אָדָם עֵץ וָאֶבֶן אֲשֶׁר לֹא יִרְאוּן וְלֹא יִשְׁמְעוּן וְלֹא יֹאכְלוּן וְלֹא יְרִיחֻן:
פיפטער שלב, יידען זוכען דעם אייבערשטן אין גלות
(כט) וּבִקַּשְׁתֶּם מִשָּׁם אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וּמָצָאתָ כִּי תִדְרְשֶׁנּוּ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשֶׁךָ:
זעקסטער שלב, ומצאוך כל הדברים האלו אין גלות (חבלי משיח, שואה) השמדה מן האדמה מיינט וואס איז געשעהן איו די שואה מלשון להשמיד להרוג ולאבד את כל היהודים
(ל) בַּצַּר לְךָ וּמְצָאוּךָ כֹּל הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה בְּאַחֲרִית הַיָּמִים
זעקסטער שלב, סקומט אראפ ארוח תשובה אויף דער וועלט
וְשַׁבְתָּ עַד יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וְשָׁמַעְתָּ בְּקֹלוֹ:
זיבעטער שלב, דער אייבערשטער וועט רחמנות האבן אויף יידען
כִּי אֵל רַחוּם יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לֹא יַרְפְּךָ וְלֹא יַשְׁחִיתֶךָ וְלֹא יִשְׁכַּח אֶת בְּרִית אֲבֹתֶיךָ אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לָהֶם:
אכטער שלב, מוועט מאכען בעלי תשובות דורך זיך אויסטענען מיט זיי - אזאך וואס איז נאך קיינמאהל נישט געוועהן אין היסטאריע אויף דעהם פארנעם.
(לב) כִּי שְׁאַל נָא לְיָמִים רִאשֹׁנִים אֲשֶׁר הָיוּ לְפָנֶיךָ לְמִן הַיּוֹם אֲשֶׁר בָּרָא אֱלֹהִים אָדָם עַל הָאָרֶץ וּלְמִקְצֵה הַשָּׁמַיִם וְעַד קְצֵה הַשָּׁמָיִם הֲנִהְיָה כַּדָּבָר הַגָּדוֹל הַזֶּה אוֹ הֲנִשְׁמַע כָּמֹהוּ:
(לג) הֲשָׁמַע עָם קוֹל אֱלֹהִים מְדַבֵּר מִתּוֹךְ הָאֵשׁ כַּאֲשֶׁר שָׁמַעְתָּ אַתָּה וַיֶּחִי:
(לד) אוֹ הֲנִסָּה אֱלֹהִים לָבוֹא לָקַחַת לוֹ גוֹי מִקֶּרֶב גּוֹי בְּמַסֹּת בְּאֹתֹת וּבְמוֹפְתִים וּבְמִלְחָמָה וּבְיָד חֲזָקָה וּבִזְרוֹעַ נְטוּיָה וּבְמוֹרָאִים גְּדֹלִים כְּכֹל אֲשֶׁר עָשָׂה לָכֶם יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם בְּמִצְרַיִם לְעֵינֶיךָ:
ביטע שרייב אויף יידיש, אנשטאט קאפיע און פעיסט שרייב: ברענגסט מקורות
תוקן על ידי baachi ב- 13/06/2007 19:20:04
_________________
איך וויל דא מודה זיין ברבים אז דער רמב"ן אויף די תוכחה זאגט קלארע ווערטער אז די תוכחה און די עונשים גייען "נאר" אן בזמן שישראל על אדמתם.
איך טוה נאך חוקר זיין אין דעם ענין, ועוד חזון למועד.
באמת פארשטיי איך נישט דעם רמב"ן וואס ער אליין זאגט כסדר אז ס'איז דער סדר פונעם פסוק "נישט" ארויס-צו-שרייבן פונקטליך אלעס וואס איז גאזאגט געווארן ווי למשל ביי די מי מריבה. עיין שם.
תוקן על ידי אנרגיה ב- 27/06/2007 6:58:28