איך בין אויפגעוואקסן אין סאטמאר מיין גאנץ לעבן. איך בין אויפגעוואקסן מיט די שיטה 24 שעה א טאג. וועלכע זאפטיגע קללות מיר האבן געקענט אויסטרעפן אויף די ציונים און אגודא'סיטן זענען מיר געווען גרעסערע קנאים. פון אונזער פוינט אויף וויאו זענען די אלע וועלכע זאגן נישט תחנון ה' אייר רשעים, גוים, נאציס וכו' און זיי זענען שילדיג אין אלע צרות אין די וועלט וכו' וכו' וכו'.
שוין פון אלס בחור האב איך נישט פארשטאנען די שמחה פון גיין פראטעסטירן גוים די ציונים. מ'דארף ליידער גיין צו דעם גוי אויסזאגן ווי שלעכט דער איד איז, אקעי. אבער וואס איז די שמחה וואס? פארוואס זעהט מען יעדעם אראפקומען פון די געלע באס מיט א שמייכל פון איין אויער צום צווייטן, יא! מיר גייען זיי אלע לערנען טאנצן. פארוואס זעה איך נישט קיין אמת'ע טרער אז מ'איז אנגעקומען ליידער צו מצב פון גיין אויסזאגן דעם גוי ווי שלעכט דער אנדערע איד איז.
איך האב נישט געקענט פארשטיין די שמחה וואס מ'דערציילט ווי אזוי די קנאים האבן אנגעהאקט די "רשעות'דיגע" ציוניסטישע פאליציי נאכדעם וואס זיי האבן אפגעשטעלט די גאס און די פאליציי איז געקומען מאכן סדר (לאמיר זעהן אז מיר זאלן אפשפארן דעם 17 אדער די בי קיו אי, וואס מיינסטו גייט די פאליציי טוהן? טיילן סענדוויטשעס פאר די עולם???) איך האב קיינמאל נישט געזעהן קיין מחאה אויף דעם.
יעדע זאך וואס שמעקט מיט אנטי ציונות איז כשר וישר. דער פרעזידענט וויל צוריקגעבן רוב פון מדינת ישראל פאר די אראבער (און נישט וועגן ער האט איינגעזעהן אינעם ספר על הגאולה ועל התמורה). שטייט שוין אינעם עדיטאריעל פון די בלאט "ייש"כ מיסטער פרעזידענט". יעדער מיצר לישראל ווערט א גאנצע מן דאמר. אין די אוצרות איז געווען אן ארטיקל אינעם ראש השנה אפטיילונג וועגן די רציחות וואס אצ"ל האט אדורכגעפירט אין אראבישע שטעט. נאכגעשריבן ווארט ביי ווארט פון די אראבישע פראפעגאנדע און לגיונות, וואס אפילו די יו ען (וואס איז נישט באקאנט אלס גרעסטע אוהב ישראל) האט אפגעוואנדן אלס שקר, אבער אינעם אוצרות שטייט אזוי.
וואס עס באדערט מיר יעצט זייער שטארק. און עס איז ביידע סאטמאר'ס גלייך. עס גייט זיין א סיום דף היומי אין אפאר וואכן ארום, ווי 90 טויזענט אידן גייען זיך באטייליגן, אבער אמת 90 טויזענט אידן, די מארגנים פון דעם מעמד זענען געווען גרייט אוועקצוגעבן 20 מינוט פון דעם מעמד פאר די אינטערנעט פראבלעם "בחינם"!!!!! אבער די תירוץ איז געווען אז מ'טאר נישט גיין מיט אגודה.
וכאן הבן שואל, מיר איז מען שוין מסביר אז די אינטערנעט איז ווי א רוצח, א פייער וכו', מ'האט א ברירה צוזאמברענגען 90 טויזענט מענטשן קעגן דעם אינטערנעט, און יא! עס וועט זיין אגודה אויך, איז עס נישט גוט. ווייל מיר גייען נישט מיט זיי.
ווען א פייער ברענט, רופט מען אפילו דעם שווארצע גוי דאס אויסצולעשן. ווען א רויבער דרייט זיך אין מאה שערים רופט מען די ציוניסטישע פאליציי אים אפצושטעלן, ווען א זעלבסמערדער קומט צו בית שמש ה"י, רופט מען די ציוניסטישע פאליציי. ווייל ווען א פייער ברענט קוקט מען נישט אויף גארנישט. אויב איז די אינטערנעט נישט אזוי וויכטיג צוזאם שטעלן כלל ישראל, ארוינים מיט זאלוינים, סאטמאר מיט אגודה, איז נישט וויכטיג דאס ארויסצווארפן פון דערהייים אדער פילטערן מיין טעלעפאן.
דער הייליגע חפץ חיים איז אמאל געזאגט ביי א דרשה אז רעדן לשון הרע איז פונקט ווי עסן חזיר, האט זיך איינער אנגערופן: איך האב נישט געוואוסט אז חזיר איז נישט קיין פראבלעם. אויב די "שיטה הקדושה" איז מער וויכטיגער פון אינטערנעט פראבלעם, דעמאלס קום מיר נישט פארקויפן די הארבקייט פון אינטערנעט.
אויב קען מען נישט גיין אין סיטיפיעלד ווייל אגודה קומט, איז סאטמאר טיעף באנקראט, און טיעף אינדער ערד, און עס איז צייט פאר סתימת הגולל.
שוין פון אלס בחור האב איך נישט פארשטאנען די שמחה פון גיין פראטעסטירן גוים די ציונים. מ'דארף ליידער גיין צו דעם גוי אויסזאגן ווי שלעכט דער איד איז, אקעי. אבער וואס איז די שמחה וואס? פארוואס זעהט מען יעדעם אראפקומען פון די געלע באס מיט א שמייכל פון איין אויער צום צווייטן, יא! מיר גייען זיי אלע לערנען טאנצן. פארוואס זעה איך נישט קיין אמת'ע טרער אז מ'איז אנגעקומען ליידער צו מצב פון גיין אויסזאגן דעם גוי ווי שלעכט דער אנדערע איד איז.
איך האב נישט געקענט פארשטיין די שמחה וואס מ'דערציילט ווי אזוי די קנאים האבן אנגעהאקט די "רשעות'דיגע" ציוניסטישע פאליציי נאכדעם וואס זיי האבן אפגעשטעלט די גאס און די פאליציי איז געקומען מאכן סדר (לאמיר זעהן אז מיר זאלן אפשפארן דעם 17 אדער די בי קיו אי, וואס מיינסטו גייט די פאליציי טוהן? טיילן סענדוויטשעס פאר די עולם???) איך האב קיינמאל נישט געזעהן קיין מחאה אויף דעם.
יעדע זאך וואס שמעקט מיט אנטי ציונות איז כשר וישר. דער פרעזידענט וויל צוריקגעבן רוב פון מדינת ישראל פאר די אראבער (און נישט וועגן ער האט איינגעזעהן אינעם ספר על הגאולה ועל התמורה). שטייט שוין אינעם עדיטאריעל פון די בלאט "ייש"כ מיסטער פרעזידענט". יעדער מיצר לישראל ווערט א גאנצע מן דאמר. אין די אוצרות איז געווען אן ארטיקל אינעם ראש השנה אפטיילונג וועגן די רציחות וואס אצ"ל האט אדורכגעפירט אין אראבישע שטעט. נאכגעשריבן ווארט ביי ווארט פון די אראבישע פראפעגאנדע און לגיונות, וואס אפילו די יו ען (וואס איז נישט באקאנט אלס גרעסטע אוהב ישראל) האט אפגעוואנדן אלס שקר, אבער אינעם אוצרות שטייט אזוי.
וואס עס באדערט מיר יעצט זייער שטארק. און עס איז ביידע סאטמאר'ס גלייך. עס גייט זיין א סיום דף היומי אין אפאר וואכן ארום, ווי 90 טויזענט אידן גייען זיך באטייליגן, אבער אמת 90 טויזענט אידן, די מארגנים פון דעם מעמד זענען געווען גרייט אוועקצוגעבן 20 מינוט פון דעם מעמד פאר די אינטערנעט פראבלעם "בחינם"!!!!! אבער די תירוץ איז געווען אז מ'טאר נישט גיין מיט אגודה.
וכאן הבן שואל, מיר איז מען שוין מסביר אז די אינטערנעט איז ווי א רוצח, א פייער וכו', מ'האט א ברירה צוזאמברענגען 90 טויזענט מענטשן קעגן דעם אינטערנעט, און יא! עס וועט זיין אגודה אויך, איז עס נישט גוט. ווייל מיר גייען נישט מיט זיי.
ווען א פייער ברענט, רופט מען אפילו דעם שווארצע גוי דאס אויסצולעשן. ווען א רויבער דרייט זיך אין מאה שערים רופט מען די ציוניסטישע פאליציי אים אפצושטעלן, ווען א זעלבסמערדער קומט צו בית שמש ה"י, רופט מען די ציוניסטישע פאליציי. ווייל ווען א פייער ברענט קוקט מען נישט אויף גארנישט. אויב איז די אינטערנעט נישט אזוי וויכטיג צוזאם שטעלן כלל ישראל, ארוינים מיט זאלוינים, סאטמאר מיט אגודה, איז נישט וויכטיג דאס ארויסצווארפן פון דערהייים אדער פילטערן מיין טעלעפאן.
דער הייליגע חפץ חיים איז אמאל געזאגט ביי א דרשה אז רעדן לשון הרע איז פונקט ווי עסן חזיר, האט זיך איינער אנגערופן: איך האב נישט געוואוסט אז חזיר איז נישט קיין פראבלעם. אויב די "שיטה הקדושה" איז מער וויכטיגער פון אינטערנעט פראבלעם, דעמאלס קום מיר נישט פארקויפן די הארבקייט פון אינטערנעט.
אויב קען מען נישט גיין אין סיטיפיעלד ווייל אגודה קומט, איז סאטמאר טיעף באנקראט, און טיעף אינדער ערד, און עס איז צייט פאר סתימת הגולל.