קודם כל, איך וויל מוסר מודעה זיין אז איך רעד נישט פון פאליטיק, נאר בלויז פון די צייטונג הנקרא "דער בלאט".
בעפאר איר וועט אלע פרעגן פארוואס איך קויף עס בכלל, לאמיך אייך ענטפערן, עס זענען פאראן גאנץ שיינע ארטיקלען, טענענבוים, באקציין, פון פארשידענע וועלטליכע טעמעס וואס איך גלייך שטארק צו לייענען. ביז א שטיק צייט צוריק פלעגן זיין נאך אינטערעסאנטערע ארטיקלען וועלכע האבן אויפגעהערט צו ערשיינען (ווי י.באש, לעבאוויטש וואס האט געשריבן פסיכאלאגיע(?) פאר מענטל פראבלעמען ("פארוואס האב איך געווארט"?) און נאך פארשידענע (נישט אזעלכע בייסיגע פארהאסטע ארטיקלען ווי דוב שטרייכער פון י.ג.)
אבער בכלל זענען די שרייבערס היבש משוגע, און קוקן אויס צו זיין צוריקגעבליבענע.
איך פארשטיי אז מען שרייבט פון דעם רבי'ן (הגה"ק מיליאן מאל) און אין אלע אידישקייט ענינים שטופט מען אינעם רבי'ן כאילו אלעס האט בלויז מיט איהם (צב"ש ש.ב. מרגליות, ער שרייבט אמת'דיג שיין אבער עס עקלט אזויפיל צו זעהן יעדע וואך דעם רבי'ן שליט"א נאכאמאל און נאכאמאל), עס איז אויך גאנץ אינטערעסאנט צו זעהן די אלע (וועלטליכע - נישט רבי'שע) בילדער יעדע וואך און די בדיחות'דיגע קאמענטארן הונטער זיי, וואס ברענגט גאנץ אפט ארויס א שמייכל..
אבער וואס עס מאכט מיך (און נאך אנדערע מענטשן) אויפצוהייבן די אויגן-ברעמען און פרעגן "הזאת נעמי", זענען פארשידענע מאדנע און אומפארשטענדליכע זאכן וואס מאכט יעדן לאכן.
איין משל. "פון פענע צום בלאט". יעדע וואך באזונדער זענען פאראן איינס אדער מערערע בריוון וועלכע מאכן מיר לאכן און קרומען מיט די נאז, איך ווייס נישט צו די שרייבערס זענען אזעלכע בעביס, צו גאר די בחורים העורכים (וועלכע מאכן זיכער אז אלע בריוון "פיטן" אריין אין איין עמוד, ברצותם מקצרים וברצותם... מאריכים, וביודעי ובמכירי קאמינא, איך האב שוין אמאל געשריבן א בריוו, און די חשוב'ע רעדאקציע האט דאס היבש באפעפערט, הגם נישט שלעכט, אבער איך האב זיך איבערצייגט אז ס'איז נישט גענצליך אומר דבר בשם אומרו, און מסתמא לייגן זיי צו היבש אייגענע בריוון ווען עס פעלט זיך אויס, בתוך שאר שקרי עמו ישראל..)
איך מיין אז פון היינט און ווייטער זאל איך יעדע וואך מעתיק זיין איינע פון די בריוון, וירא הקהל ויצחקו.
לעצטע וואך האט איינער, א "פעני-סעיווער" געשריבן ווי אזוי מען קען זיך שפארן א פעני, דהיינו אויב איינער האט אן עלעקטריק ביל פון ווייניגער ווי 30 דאלער (!) (ער אליין איז מודה אז עס איז נישטא אזוינס, אבער לפי חלומותיו קען יא זיין אזא זאך) זאל ליבערשט נישט באצאלן דעם ביל (אויב ער שיקט דאס מיט די פאסט) ווייל די 1.5% שטראף וואס קומט דערויף א חודש שפעטער וועט זיין בלויז 43 סענט וואס איז ביליגער מיט א צענט ווי א סטעמפ! פלאצקער גאון'ס אויסטרעף!!
ער האט בלויז "פארגעסן" מסתמא אויסצורעכענען וויפיל עס קאסט א "טשעק" און די טינט פון פעדער צו שרייבן דעם טשעק, און די צייט (טיים איז מאני) וואס עס נעמט צו שרייבן, ווער רעדט נאך אויב מאכט מען א מאני-ארדער!
כ'מיין.. קאם-אן! ווי נידריג (אין מענטשליכקייט) דארף מען זיין אריינצולייגן אזוינע שטותים! ס'איז טאקע פאר קינדערלעך און ווייבער, אבער אפילו פאר זיי! האט שוין דער בלאט בכלל נישט קיין "זעלבסט-רעספעקט"?
ס'זענען דאך זיכער פאראן אנדערע מענטשן - נישט אהרונים - וועלכע לייענען די צייטונג, דארף מען זיך נישט כאטש אביסעלע אהערשטעלן? נישט מאכן ליצנות פון זיך אליין? ווי למשל זאגן אזא נארישע צודרייטע זאך (סוכות אויסגאבע) אז איינע פון די "הויפט געשעענישן פון יאר" איז.. נישט מער און נישט ווייניגער ווי... "13 חתונה זאלן געעפנט לויט די תקנות"...? האם אר יו קידדינג?? דאס שטייגט אפילו איבער גראסמאנ'ס פרשה און די וואלקענאו אין איסלאנד וכדו'... באמת א פלא עצום!
איך לאך נאך ביז היינט פונעם "אויסשווארץ" (אזוי רופט דער בלאט אן א "בלעק-אוט"), אדער "שיך און זאקן", דהיינו ביי יעדע רבי'שע געשעעניש האבן זיך פארזאמעלט טויזענטער (מיליאנען?) אידן מיט "שיך און זאקן", הגם רוב גייען נישט אנגעטון שבת'דיג, אבער היות דער בלאט שרייבט דאך "בלויז אמת" און טוט נישט פארנויגן דאס מינדעסטע, מדבר שקר תרחק, איז ע"כ שרייבט מען "שיך און זאקן" וואס דאס איז דאך טאקע אמת! ווער גייט דען נישט שיך און זאקן? קיינער קומט דאך נישט צו א חתונה בארוועס.
איך וואלט געקענט נאך מער מאריך זיין, נאר עס איז צופיל אויף איינמאל.. צוביסלעך, מהיום והלאה, וועלן מיר ארויפלייגן די צודרייטע מאדנע זאכן פון דער בלאט, כולי האי ואולי וועט זיך די "חשוב'ע רעדאקציע" אויפוועקן...