רז"ל: מאמע איך האב דיך אין בוידעם!

רז"ל ביי זיין באזיך אין לאנדאן איז ער געגאנגען טאנצען ביי א שבע ברכות בריש גלי, ביי איין אייניקל פון ר' אליש ענגלענדער, צו כאפן א פאר דאלער.

און מיט דעם צוטרעטען די הלכה ווי עס ווערט געברענגט אין מועד קטן, און אין שולחן ערוך הלכות אבילות אז אינעם יאר פון א מאמעס פטירה טאר מען נישט גיין צו שמחות, אלס כבוד פאר א טאטע אין מאמע, מיט דעם וואס ער איז געגאנען האט ער ווידער אויסגעריפען וואס מיר ווייסן שוין לאנג, 1) איך האב מיין מאמע אין דער ערד 2) פאר אפאר דאלער ווארף איך אוועק די גאנצע אידישקייט ר"ל.

עס איז דא א שטיקל לימוד זכות אויף אים... ווייל ווער עס געדענקט צופרי שבועות נאך די ביטערע שריפה ווען בת אב"ד מאנטריא' שליט"א איז פארברענט געווארן מיט א קינד ל"ע, איז דעמאלס די משפחה צוזאם געקומען אין שטוב פון רז"ל וואס וואוינט דערנעבען, רבינו שליט"א האט געבעטן א שולחן ערוך יורה דעה הלכות אבילות, האט ער געזאגט אז ער האט נישט, נאר ער האט א משנה ברורה...!!

זעהט אויס אז אין לאנדאן האט ער אויך מיט גענומען די משנה ברורה...

אדרבה גלייבטס נישט דעם בעקער רבי_יונה און קוקט נישט אפען בילד...

[בילד – נישט אפגעהיט]

[בילד – נישט אפגעהיט]

דעס הייסט אז מען לארנעט נישט קאן מען נישט. יגעתה ולא מצאתה אל תאמין.

דער ליידאק איז אויך געווען שבת ביי א קידוש, וואס יעדער פירט זיך אז מ'גייט נישט צו קיין קדישים אפילו ס'איז אין בית המדרש וואו מען דאווענט.

עס הייסט נישט קיין אבילות בפרהסיא, ווייל דער קידוש איז נישט קיין טייל פון דאווענען, און איז נישט אויפן זעלבן ארט וואו ער דאווענט.

אויב גייט מען צום קידוש אין אן אנדערן שטוב, טאר אן אבל עפ"י הלכה נישט גיין. (חוץ אויב די שמחה איז זיין אייניקל וכדומה).

ביי דעם לאקאלן שטריק איז קיין תורה נישט פאראן.

פון אישית

ר' זלמן לייב איז גערעכט... איך האב יעצט געזיכט אין גאנץ משנה ברורה און נישט געטראפען דארט אז א אבל טאר נישט גיין צו שמחה, אויך האלט אזוי דער סמיכה לחיים ווייל ער דערמאנט עס אויך נישט....

רבי_יiנה איך פארשטיי נישט פארוואס די דארפסט בכלל ענטפערן אויף בעקער רבי_יונה'ס פרישע געבעקסן כאילו מען דארף אינעם אויפקלערן אז ר' אהרן האט מיטן שלחן ערוך נאר ווען סקומט אים אויס גוט.

איך בין נישט געווען ביי ר' זלמן לייב אין שטוב שבועות נאך די שריפה און רבי_יונה אויך נישט דעריבער ווייס איך נישט אויב די מעשה איז בכלל געשטויגן אדער געפלויגן... איין קליינע נקודה האט יונה פארגעסן צו פארציילן אז בשעת די שריפה האט ר' זלמן לייב נאך געוואוינט אין ירושלים, ער איז נאך דאן נישט געווען רב אין וו"ב ער איז געקומען צו גאסט חתונה מאכן א קינד, קהל האט אים צוגעשטעלט די דירה. בערך צוויי וואכן נאך שבועות האט דער ברך משה אים אויפגענומען אלס רב און ער איז תיכף צוריק געפארן קיין ירושלים זיך פאקן און געזעגענען פון די קהלה.

שבועות בשעת די שריפה איז ער געווען אין יענע דירה ווי א גאסט, ער האט באקומען די דירה פון קהל הערשט נאכן ווערן רב.

דאס איז די טריקענע פאקטן, איך האף אז יעצט פארשטייסטו שוין אז ווען יונה באקט נישט... ווען ער פארציילט שוין עפעס וואס קען זיין איז יא אמת... באהאלט ער די ריכטיגע פאקטן כדי צו מאכן די מעשה אויסזען דראמאטיש.

נ.ב. אין מיינע אויגן גייט ר' זלמן לייב'ס סטאקס ארויף מיט אזא מעשה, עס צייגט אז ווען ער פארט נעמט ער מיט א משנה ברורה.

ע"כ פון דעם בחור'ל השרייבער.


אצינד גיי פארצייל דעם בחור'ל, אז רז''ל האט זיך דערקלערט רב ח''י סיון תשנ''ט און דער שריפה איז געווען שבועות תש''ס - דאס ערשטע יאהר וואס דער רבי ז"ל האט געווייל טין וומ''ס אויף יו"ט שבועות.

און דאס קינד וואס ער האט חתונה געמאכט איז געווען גענוי א יאהר פריער - וואס אגב ער איז קיינמאל קיין ירושלים נישט צירוקגעפאהרן זינט דאן (חוץ אויף די באזוכן).

אט אזוי קוקן אויס זייערע מעשיות, כ'האב נישט קיין טענות, ווייל ווארשיינליך ביי די שריפה איז נאך דער בחור'ל אלט געווען ארום 5 יאהר אלט, טא פון ווי זאל ער וויסן די פאקטן....

דארט איז בעקעריי נישט קיין פראבלעם אפי' די זיכרון געדענקט פארקערט
פאדעם איז פארמעגליך אזוי באהייליגט ביי זיי

לדוגמא שרייבט ער:
 שבועות בשעת די שריפה איז ער געווען אין יענע דירה ווי א גאסט, ער האט באקומען די דירה פון קהל הערשט נאכן ווערן רב.
פארוואס האט די דירה געדינט ביז דאן? וועם גייט ער דא בלאפען?

נאר די עיקר איז  וויאזוי ער פירט אויס:
אין מיינע אויגן גייט ר' זלמן לייב'ס סטאקס ארויף מיט אזא מעשה, עס צייגט אז ווען ער פארט נעמט ער מיט א משנה ברורה.

דאס איז א גיטס.

הא הא הא...

א רבי א ביטערער עם הארץ, מיט חסידים ביטערע עמי הארצים...

די זאליס נעמען זיך אן מיט א פעסקייט אויף רז"ל פארן פארלייגען די משנה ברורה, ווען מען זיכט נאך צוקוקען עפעס אין הלכות אבילות, און צוליב דעם זענען זיי נאך געווארן גרעסטע חסידים.

די ביטערע עמי הארצים האבן בכלל נישט אויסגעפיגערט די פראבלעם.

סאו לאמיך די עמי הארצים מסביר זיין קלאר.

עס איז נישט דא קיין משנה ברורה אויף הלכות אבילות.

די צווייטע פראבלעם א איד וואס וואוינט אן א שולחן ערוך אים דערהיים, איז אדער א עם הארץ, אבער א שטירק, אדער ביידע.

פארשטייט זיך אז דשיגאן'ס טעיפס איז וויכטיגער פאר אידיש שטוב צו האבן...

טאקע וועגן דעם האט ער נישט אינדערהיים דעם שולחן ערוך.

נאר דעם משנה ברורה....