| סענעטאר כתב: | [בילד – נישט אפגעהיט] | ווען איך זאל ווען זאגן פאר איינעם מיט צען יאר צוריק אז ר' אהרן טייטלבוים גייט נישט האבן קיין דריסת הרגל אין ראדני, נישט וואוינען אין 550 בעדפארד עוו., נישט האבן קיין דריסת הרגל אין סאטמארע מוסדות אין בתי מדרשים אין ירושלים, מאנסי, לאנדאן, מאנטריאל, נישט זיין דער נשיא המוסדות אין וויליאמסבורג, נישט האבן א אייגענע שול אין וויליאמסבורג, דארפן קעמפן מיט ציין און נעגל ביי דין תורה אויף סאטמאר בארא פארק און בני ברק, דארפן פארן ארום די גאנצע וועלט ערב ובוקר וצהרים ווייל ער וועט זיין דעפרעסט מחוסר המלוכה אשר בידו, זיך שלאגן אויף סידור קידושין אין זיין אייגענע שטאט, נישט האבן א בית כסא אויף מזרח וואנט אין קרית יואל ביהמ"ד, דארפן לויפן צום קלוזענבורגער און וועלן שלום מאכן מיטן בעלזער פאר אביסל אטענטשאן, זיך דארפן אראפלאזן אויפן לעוול פון א משב"ק און זיך באשרייבן אין די צייטונגן למען ידעו תקפו וגבורתו, נישט האבן קיין סטאבילער וואוינונג נאר ארום קלעטערן צווישן וויליאמסבורג און מאנרא פאר קוויטלעך, און נאך.
וואלסטו מיר אנגעהאקט אינמיטן די גאס און ארויסגעווארפן מיינע קינדער פון די מוסדות פארן "רעדן אויפן רבין".
הדא הוא דכתיב: פלניא גזלנא...
_________________
|
|
בחור'ל טייערע, פאר 10 יאר צוריק ביסטו נאך געווען מן הסתם אין די ווינדלן. דו האסט נישט קיין איינונג וואס דו רעדסט בחייכון וביומייכון. פאר 10 צוריק (תשס"א) געווען זיכער אז מיר האבן אלעס פארלוירן, אונזער גרעסטע שוהל איז געווען 141 ראסס.
עס האט אויסגעזעהן פארלוירן אינגאנצן און פאר ענק (סארי, פאר דיינע עלטערן) געווינען אינגאצן.
תשס"א האבן די ארונים שיעור פארלוירן די וואלן אין קרית יואל מיט מענדל שווימער.
תשס"א איז מענדעל שווימער און חיים דוד כ"ץ געפירט בארא פארק ביי די נאז מיט די גבאים פרשה
תשס"א האבן די ארונים גארנישט געהאט אין וויליאמסבורג, יוסל פראממער הי"ד איז געפלויגן און מ'האט גארנישט געקענט טוהן דערצי (פרעג פאר דיין טאטע ווער יוסל פראממער איז געווען). נישט קיין ביהמ"ד נישט קיין מוסדות. ניקס
תשס"א האבן די ארונים ניטאמאל געטראכט פון עפענען א שוהל אין מאנסי מיט אזא גאון ווי הרב וואזנער שליט"א (יעצט הייבן אן האקן קעגן אים און אנטקעגן זיין זיידע)
תשס"א האבן די ארונים געציטערט פון מעכל שלעזינגער אין בני ברק. געטאנצן לויט זיינע משוגעת'ן
תשס"א האבן די ארונים געווען זיכער אז אין ירושלים ווי הגז"ל אז געווען רב האבן מיר קוים צוויי אינגעלעך, זיכער נישט איבער 150 אינגעלייט און בעה"ב
תשס"א האבן די ארונים און בפרט הגה"צ אב"ד וומ"ס שליט"א געכאפט מכות אין אנטווערפן
תשס"א איז רבינו הקדוש בעל ברך משה געקומען קיין לאנדאן (איך האב נישט קיין טענות אז דו געדענקסט נישט) און די ארונים זענען געווען זיכער אז דאס האבן מיר אויך נישט.
נישטדא וואס צו רעדן, אז דער משתב"ק האט זיך געהאט צוגעגרייט אפאר יאר פאר אונז, ער האט צוגעגרייט די פאליציי, ער האט צוגעגרייט זיינע שלעגער'ס, ער האט צוגעגרייט די מידיא, ער האט צוגעגרייט ביתו נאוה קודש פון רבינו בעל ברך משה, כורת ברית געווען מיט די גרעסטע שונאים פונע'ם רבי'ן. אלעס האט געשטימט מיט די פלאן, גארנישט איז נישט געווען אומקלאר.
איך געדענק יענע פסח אינדערפרי ווען ליפא האט זיך דאס ערשטע מאהל צולאזט אין געשריגן מתתי דייטש ימ"ש. בין איך אהיימגעקומען אינגאנצן דערשראקן און פארלוירן, וואס וועט דא זיין מיט סאטמאר?? ביי די סעודה בין איך אריבער צו מיין טאטע, האט ער מיר געזאגט אונז גייען מאפן גייען פלעטבוש אדער לעיקוואד, דארט וועט אפשר ר' אהרן (אזוי האט מען אים נאך דעמאלס גערופן) האבן א מנין און א שוהל.
ווי וואלט איך געגלייבט אז אזוי גייען מיר אויסזעהן אין וויליאמסבורג: א מוסד פון עטליכע טויזענטע קינדער. גרעסער אינעם איכות ווי אין די כמות. די מענהעטן סטייל קינדער איז נישט דא אין מיינע מוסדות און איך בין שטאלץ מיט דעם. א הערליכע היכל תורה פיל מיט לערנערס פון אלע שיכטן אין אלע קרייזן. עטליכע בתי מדרשים אין די גאנצע שטאט. א שוהל פאר אויסגע'ארבעטע אינגעלייט, 12 מורה הוראה וועלכע זענען ארויפגעקוקט אין די גאנצע שטאט (חוץ ביי ענק פארשטייט זיך)
א התאחדות אברכים מיט אלע מיני שיעורים, א רב וואס פאדערט און טוט אסאך אויף, א מקווה טהרה וואס וואלט שוין געדארפט זיין פערטיג ווען נישט ענקער מסירה. גמחי"ם, ועוד ועוד
און אזוי אויך אין יעדע שטאט. בתי מדרשים היכלי תורה ועבודה, שיעורים, און מורה הוראה ישיבות אין מוסדות.
ווען די רבי האט גערעדט דאס ערשטע מאהל אין סאוט פאלעסבורגע ישיבה אין תשס"ב, דאן האבן מיר זיך געכאפט, אז די וועלט קען מען נישט נער'ן. זיי ווייסן ווער דער אמת'ע תלמיד חכם איז און ווער דער ליידיגייער איז. זיי ווייזן ווער עס פארטרעט זיין טאטע'ן און ווער פארטרעט זיין טאטע'נס שונאים.
משה גבאי האט זיך פארעכנט מיט איין זאך, דער עולם. דער עולם האט נישט אפגעקויפט זיינע לאקשאן. 99 פראצענט געטרייע חסידים פונעם ברך משה וועלכע האבן געשוויצט פאר אים, גענומען פיילן פאר אים, זיי זענען כמעט אלע ביי אונז. דאס האט משה זיך פארעכנט. ער האט געמיינט אז סאטמאר איז אזוי ווי אמאל, די רבי'נס מענטשן האבן גע'הרג'ט רויזעלע, דאס איינציגסטע איבערגעבליבענע טאכטער פונעם הייליגן רבי'ן, און דער גאנצע עולם איז געבליבן שטיל. מ'האט געפייניגט אין גע'רודפ'ט דעם רבי'נס בליבטע נעפיו אז ער האט געדארפט מאפן קיין בארא פארק, און יעדער איז געבליבן שטיל. ער האט נישט פארשטאנען אז די צייטן האבן זיך געטוישט. סאטמאר איז נישט וויזניץ. די רבי קען נישט אין זיינע עלטערע און שוואכע יארן טוישן זיין מיינוג פון ווען מיין רבי איז געבוירן (א ערך פון 51 יאר געווען דאן). אונז האבן זייער גוט געוואוסט וואס דער רבי האט אלע יארן געוואלט, און מיר זענען געבליבן מיט די מיינונג.
טראכט גוט אריין און וואס איך האב געשריבן. און איך בעהט אז נאר דער וואס איז געווען העכער די 20 תשנ"ט, נאר ער זאל ענטפערן. די אנדערע בחור'לעך איז נישט אינטערעסאנט