עס דערנענטערט זיך שוין די יארצייט פונעם רבי ז"ל -בעל ברך משה, און ווי יעדעס יאר דערציילען זיך חסידים זיין לעבן און שאפן, זיין גדלות בתורה, מידת הענוה וכו' פון זיינע אלע יארן און ספעציעל הערט מען איבעראל שמועסן איבער זיינע פעולות אין זיינע לעצטע יארן ווען ער האט זיך אנגעהויבען צו זארגען פארן עתיד פון קהילת סאטמאר און ערענסט צו קלערן אין וועמענס הענט ער לאזט איבער דעם פקידון וואס ער האט גע'ירש'נט פונען פענער זצוק"ל
ערליכע אידן קענען זיך נישט גענוג אפווינדערן אויפן גרויסן פקחות פונעם רבי'ן - אין די בחינה פון חכם עדיף מנביא ווען ער האט איבערגעלאזט זיין עלטסטע זון- דער הדיוט וואס האט זיך אלס געשטופט בראש און געזוכט זיך ארויפצוזעצן אויפן ציבור און אלס פארלאנגט נאך און נאך (אפילו אויפן שוועל פון די מפלה האט ער נאך געוואלט זיך אריינבאקומען אין וויליאמסבורג, און וואס ס'וועט זיין מיט די ישבה האט ער נעכנישט קיין גענויע פלענער...), און האט אריינגעברענגט בנו החביב -היינט כ"ק אדמו"ר שליט"א אלס מנהיג העידה טראץ זיין באשיידענקייט און זיין אנטלויף פון כבוד- און אים איבערגעגעבן דעם מלוכה ממש ידו כידו
עס לאזט זיך נישט גלייבען אז ווען די רבי שליט"א איז אנגעקומען קיין וויליאמסבורג איז נישט געווען אפילו א קליינע עולם וואס זאל וויסן ווער איז ר' זלמן לייב. (איך קען א עלטערע איד וואס האט ביז א האלבע יאר געמיינט אז מען רעדט פון ר' זלמן לייב פילאפף...) צוליב זיין אויסערגעווענליכע צוריקעהאלטענקייט וואס כאטש ער איז געווען א זון פונעם סאטמארע רבי האט ער זיך נישט פארלאנגט קיין שום שררה און כבוד, און ממש ביז א קורצע צייט האט דער עולם באלד דערשמעקט זיין שטארקייט און זיין... יא! נעימת המידות, און עס האט גענומען בלויז געציילטע יארן פאר אים זיך צו בויען וואס האט גענומען פאר זיין עלטערן ברודער לאנגע יארן . און טאקע אן די טעראר און פאמפע וואס זיין ברודער האט גענוצט
ביי די לוי' פונעם רבי'ן ז"ל אינעם גרויסן ביהמ"ד -ראדני האט ר' אהרן אנגעהויבען זיין הספד מיט באנומענע קולות און מיט קראקעדיל טרערן געשריגען איבער דעם פארלוסט פונעם טאטן און רבין, ער איז אבער באלד אריבערגעגאנגען צו זיין באליבסטע נושא נעמליך: זעך, יא! ער האט אנגעהויבען צו שילדערן זיין נאנטקייט מיטן טאטען און ווי שטארק דער טאטע האט אים ליב געהאט און ווי ער האט יעדן טאג געווען מיטן טאטן אויפן טעלעפאן, ביי די פארזאמעלטע האט עס אויסגערופען שפאט און אפשיי, אז ביי זיין אזוי געליבטע פאטערס לוי' האט ער נישט קיין אנדערע דאגות ווי זיך מספיד צו זיין און טאקע מיט זיינע קאיאטישע קוויטשערייען
פארשטייט זיך אז אינעם נאכפאלגענדיגן בלאט איז געווען ריזענדע באשרייבינגען פונעם רבין ז"ל אבער אינעם גייסט פונעם פורערס הספד איז די עיקר געשרייבעכטס געווען באזירט איבער די אויסערגעווענליכע קרבות פונעם רבין צו ר' אהרנען און מיט גרויסע בילדער פון יעדעס איינציג מאל דער רבי האט געשאנקען א שמייכעלע פאר רא"ט
שטעלט זיך די פראגע איז דאס טאקע אזוי? די ענטפער איז בלא און טאקע מיט א גרויסן אלף, איך האב נישט קיין צייט יעצט מאריך צו זיין מער, אבער פון געשיכטעס וואס איך האב געהערט פון נאנטע שטוב מענטשען און קראנטע מקורות האב איך באקומען א אנדערע בילד וואס די בלאט שרייבער ווילן אפמאלען, לויט ווי עס שטעלט זיך ארויס האט די ר' אהרן שטענדיג ארויפגעלייגט אויפן טאטן פאר זיינע אייגענע אינטערעסן און די רבי האט טאקע פיל געליטען איבער זיין זינדעלעס אויסברוכען און רייץ פאר נקמה און זיך אפרעכענען מיט אלטע און ניי-געמאכטע שונאים
נישט איינמאל האט ר' אהרן אפגעלאכט און אוועקגעמאכט זיין טאטן פארענט פון אנדערע אידן, און ביחידות איז ער נאך ווייטער געגאנגען און אפען אריינגעפארן פארן רבין ז"ל פאר זיינע פאליטישע צילן, אסאך אידן געדענקען פעלער ווי ר' אהרן איז נישט געקומען אפנעמעען זיין ברכה מיט אזא ערענסקייט, ווי מען הערט אויף די טעיפס, נאר ער האט פרעכערהייט מבזה געווען זיין גרויסן טאטן.
איך דארף מיר דא אפשטעלן איך וועל מיך נאך צירוקערן אי"ה צו דעם נושא מיט קראנטע געשיכטעס און אויפווייזען לעיני כל וואס ליגט אינטער די שמייכלדיגע בילדער