היות ס'איז דאך א דעמאקראטישע פלאץ דא און נאך דערצו מיט 'היימישע' אידן האב איך מיר דערוואגט ארויפצוברענגן די נושא
אויפן טיש, ווער ס'האלט מיט די פרייע מידיא אין מדינת ישראל ווייסט אז די לעצטע פאר וואכן איז מען געווען זייער פארנומען
מיט דער מענטש 'אליאור חן' און בכלל במשך די לעצטע אנדערהאלבן יאר איז דאס כסדר ארויפגעשווימען אויף די העדליינס.
בעצם הערט זיך די מעשה זייער מאדנע און מער א חלום ווי א אמת'ע פאסירונג אבער כרגיל נעמט די המון עם אן דאס וואס
די מידיא פארציילט מיט בלינדע אויגן און בפרט אז מען הערט נישט קיין קול וואס נעמט זיך אן פאר אים,
איך האב מברר געווועןדי מעשה פון אלע צדדים און איך בין ארויסגעקומען מיט זייער א קלארע בילד
וואס ס'איז די ריינע אמת דא און איך האב באשלאסן עס
דא צו באשרייבן, צו מפרסם זיין די אמת און ווייזן ווי ווייט די ציונים קענען אנקומען אוועקצולייגן א פרומע איד.
קודם וויל איך אבער מקדים זיין פאר די וואס וועלן טענה'ן גלייך אז מען טאר זיך נישט אננעמן פאר אים, אז כמה צדיקים
ות"ח נעמן זיך אן פאר אים: כ"ק האדמו"ר מפשעווארסק פרעגט זיך כסדר נאך אויף אים און אזוי אויך געהייסן די משפחה
זאל גיין צו הגה"צ ר' יעקב מאיר שעכטר זאל צולייגן א נאמען און כך הוה הגה"צ ר' יעקב מאיר האט אים צוגעלייגט די נאמען
אליהו, כ"ק האדמו"ר מהרי"י מסאטמאר האט זיך אליינס משתתף געווען און צאמנעמן געלד פאר זיינע משפטים, און לאנדאן
איז פאררופן געווארן א טיי אווענט לטובתו דורך הרה"ג ר' הערשל שנעק דומ"ץ חסידי סאטמאר מהרי"י און דורך הרה"ג ר' שמואל בנימין קרויס מרבני סאטמאר מהר"א און ס'האבן גע'חתמ'ט פאר די טיי אוונט רוב רבנים פון שטאט ווי די מרא דאתרא
הרב פדווא, הרה"ג ר' אליעזר דוד פרידמאן, הרה"ג ר' זאב פעלדמאן און נאך, און מאנטריאל האבן גע'חתמ'ט הרה"ג ר' יוחנן
וואזנר דומ"ץ סקווירא מחבר שו"ת חיי הלוי וואס ער האט אליינס מברר געווען די מעשה און גובה עדות געווען און ער איז אויך געפארן קיין אמעריקע צאמשטעלן געלד פאר אים, און אזוי אויך הרב טירנויער דומ"ץ חסידי סאטמאר, און אזוי אויך הגה"צ ר'
ישעי' יעקב פארטוגאל בנו הגדול פון כ"ק האדמו"ר מסקולען.
סוג, איך ווייס נישט צו וועלכע סאטמאר דו געהערסט אבער סאטמערע רבי מהרי"י האט זיך יא משתתף געווען און געמאכט אפאר טעלעפאנען אפילו, פאר עסקנים אין לאנדאן זאלן צוהעלפן, און אזוי אויך האט ער געזאגט אז אויב מ'וועט וועלן וועט ער אנרופן נאך מענטשן און אז דו ווילסט ווענד זיך צו מיר אין אישי און איך וועל דיר געבן נעמן און טעלעפאן זאלסט עס הערן פון די בעל המעשה אליינס.
רבי יונה ביזט הונדערט פראצענט גערעכט אבער וואס זאל איך טוהן דאס קאסט כח און צייט און אזוי אויך וויל איך שטארק אכטונג געבן צו שרייבן אלעס קראנט אז מען זאל מיך נישט קענען כאפן ביים ווארט.
א גרויסן יישר כח פאר'ן זיך נעמען די מיה צו שרייבן איבער די נושא.
איך האב פרובירט עטליכע מאל צו דערגיין וואס דא גייט פאר, און ס'איז מיר אפילו געווען נוגע אויך, ווייל איינער האט מיך געבעטן צו טאן עסקנות דערפאר.
איך האבן יענעם געענטפערט, אז איך מוז האבן א רב וואס זאל מיר באשטעטיגן אז ס'איז א בלבול, האט ער מיר געגעבן א נומער פון א רב, איך האב יענעם געקאלט, און געפרעגט צו ער האט דאס מברר געווען, האט ער מיר געזאגט אז ער האט נאר געהערט פון די עסקנים וואס טוען דערין, פערזענליך האט ער נישט מברר געווען, פון די אנדערע זייט האב איך גערעדט צו אידן אין ירושלים וואס זאגן אז זיי ווייסן קלאר אז דער אליאור חן איז רוצח.
אבער איך ווייס נישט ווער ס'איז גערעכט, אז איך הער אז דו האסט מברר געווען דעם ענין, בעט איך דיך ביטע פארענפער די אלע שווערע באשולדיגן קעגן אים.
פארשטייצעך, איך האב הנאה פון דיר, גענוי די זעלבע זאך האט פאסירט מיט מיר, נאר איך בין קודם
געגאנגען צו משפחת חן און געהערט קלאר זייער גירסא, און דערנאך בין איך געגאנגען צו די מענטשן
וואס ווייסן 'קלאר' אז ער איז שולדיג און ס'האט זיך ארויסגעשטעלט אז די מענטשן וואס ווייסן 'קלאר'
האבן געהערט פון איינער וואס האט געהערט פון איינעם וואס האט געהערט אז ער האט געלערנט
קבלה זייענדיג נאך א בחור ממילא אויב אזוי איז זיכער אז ס'איז אמת וכדו', איך בין עס דערגאנגען די
מערסטע וואס קען זיין, גערעדט מיט די פאליציי אדוואקאטן וכו' וכו', און ס'איז קלאר אז ס'האנדלט זיך
פון א הוילע בלבול פון אפאר פורקי עול.
נ.ב. אויב ווילסטו וויסן פונקטליך ווענד זיך צו מיר אין אישי פאר אינערליכע איינצעלהייטן.
המשך דאס איז מער ווייניגער בקיצור נמרץ מאד די ראשי פרקים פון די מדינה'ס צד פארשטייט זיך אז איר קענט טרעפן אין פארשידענע צייטונגען שינויי נוסחאות דאס איז צוליב די שקרים פון די מעשה האט יעדע נייעס סטאנציע צוגעלייגט כיד ה.. הטובה עליו, פול מיט סתירות קענט איר טרעפן ביי די זעלבע צייטונג היינט האט ער געשריבן אזוי און מארגן פארקערט, פארשידנס, מען האט געטוהן וואס מ'האט געוואלט ואין פוצה פה ומצפצף און דערצו האט מען אים נאך צוגעגעבן א בכבוד'דיגע כינוי "הרב המתעלל" אזא שטייגער ווי "אמא המרעיבה" "אמא טאליבאן" און נאך, אלץ פאר די איין עבירה ווייל די אויבענדערמאנטע זענען דאך חרדים.
מען קען דא זיך אפשטעלן און פרעגן אסאך קשיות אבער איך וועל נישט מאריך זיין מיט די קשיות נאר אראפלייגן עטליכע פון זיי:
א) אויב איז עס אמת דאס וואס די קינדער זענען אדורך, (איך האב נאר געשריבן א קליין חלק פון וואס זיי זאגן זיי האבן א לאנגע ליסטע פון אזעלכע שוידערליכע פיינונגען וואס די קינדער זענען כביכול אריבער) וויאזוי קען זיין אז ס'איז נישטא קיין איין קינד וואס איז געשטארבן, זענען דאך אריבער די פיינונגען א לענגערע תקופה און אזוי אויך צווישן זיי קליינע קינדער פון 4 יאר וכדו' מען האט זיי אריינגעליייגט און א רענצל און ארומגעווארפן און געלאזט דארט שעות און די קינדער לעבן נאך? דאס איז שוין טאקע א בעל מופת, נישט נאר דאס נאר אפילו אין שפיטאל איז קיינער נישט אנגעקומען ביז די טאג וואס מ'איז געוואור געווארן די מעשה.
ב) אפילו ווען די צוויי יונגערע קינדער זענען שוין יא אנגעקומען אין שפיטאל, ווי זענען די אנדערע 6 קינדער קיינער האט נישט געדארפט אריבערגיין ניטאמאל באנדאזשירן פאר די ביטערע מכות, וויאזוי איז דאס מעגליך אז זענען אלע בריאים ושלימים אן קיין שום סימן פון קלעפ מען האט געפייניגט א משפחה פון 8 קינדער און נאר צוויי האבן סימנים און ביי די אנדערע טרעפט מען נישט אפילו נאכן זאגן 'אמר ר' בנימין' דריי מאהל.
ג) אויב האט דער אליאור חן טאקע געהאט אזא שיטה פון חינוך, איז וואס איז פשט אז ביי קיין איינע פון די משפחות פון זיינע תלמידים האט מען נישט געטראפן די שטייגער פון חינוך.
ד) בשעת מען האט אים געזוכט איז געשטאנען אין די מידיא אז 'יש חשד על מנהיג הקבוצה אליאור חן שהוא אשם בההתעללות' וכדו', נישט מער, און אליאור איז ארויסגעפארן מיט זיין אייגענע פאספארט, ער האט נאך אפילו נישט געהאט באקומען א הזמנה פון די פאליציי ער זאל קומען אויף חקירות, און ווי נאר ס'איז נתפרסם געווארן אז ער איז אנטלאפן פון לאנד איז גלייך באוויסט געווארן די שוידערליכע מעשיות, א פלא וויאזוי איז מען אין די פאר שעה געוואור געווארן אזוי פיהל פרטי פרטים.
ה) אליאור חן'ס ווייב איז לכולי עלמא א נארמאלע געזעצטע פרוי, קיינער האט נאך נישט גערעדט קעגן איר און מצד שני זאגן זיי אז זי האט אבער געוויסט פון אלעס, וואס איז פשט טאקע אז אזא נארמאלע געזעצטע פרוי איז פארבליבן מיט אים אגאנצע צייט און גאר געהאלטן פון אים, וועסטו וועלן זאגן אז דאס איז אויך די כח פון די קבלה מעשית און ער האט איר אויך אריינגעלייגט אין א היפנאזיע, איז עכ"פ יעצט איז זי שוין מער ווי 18 חדשים אן אים און זי שרייט נאך אלץ אז אלעס איז שטותים.
ו)אויב האט ער טאקע געהאט אזעלכע כוחות אז ער האט געקענט מאכן מענטשן טוהן וואס ס'האט זיך נאר אים פארגלוסט אדער אפילו געקענט אויפמאכן א פארשפארטע טיר מיט א שם ווי אויבן דערמאנט, טא פארוואס מאכט ער נישט יעצט קבלה מעשית און מאכט אויף די טירן פון תפיסה אדער א שם און די שופט זאל שוין זאגן גערעכט שוין ארויס פון תפיסה.
איך האב הנאה אז מען פרעגט, אזוי ווייס איך וואס זענען די קשיות.
ער קוקט אויס ווי א איידעלע מענטש ווייל דאס איז ער טאקע און אזוי זענען זיינע עלטערן ר' יעקב חן און אזוי אויך זיינע געשוויסטער ר' אסף חן א יונגערמאן א ברעסלובער א ת"ח ער האט הוראה פון ביד"צ עדה החרדית, זיינע שוועסטער אויך אזוי, איידעלע חשוב'ע.
לגבי די בילדער וואס דו האסט געזעהן, א ביגלאייזן? פון ווי ווייסטו פון וואס ס'איז? ווער זאגט דיר אז די בילדער זענען טאקע פון די קינד? וואס ס'איז פארגעגאנגן? וועל איך מסביר זיין.
בעצם האב איך געפלאנט צו שרייבן די גאנצע מעשה פון אנפאנג, לויט מיין גירסא, אבער ס'קען זיין אז ס'איז בעסער אזוי בדרך שאלה ותשובה מען פרעגט קשיות און אזוי וועל איך צוביסלעך אראפלייגן די אמת'ע בילד.
דו פרעגסט וויאזוי האט די קינד אזעלכע בריען, איז אזוי, דוד ש' האט זיך גע'גט פון זיין פרוי און ער האט איר איבערגעלאזט אליין מיט 8 קינדער זי האט געוויינט פאר אליאור אז זי געבט זיך נישט קיין עצה האט אליאור געזאגט אז ביז דערווייל זאל זי זיך אריינציען ביי אים אינדערהיים און מען וועט זעהן ווייטער וואס צו טוהן, כך הוה זי האט זיך אריינגעצויגן און כמובן מאיליו אז די הויז איז געווען אינגאנצן צופארן, א קליינע דירה מיט 10 קינדער אין דעם און צוויי פארפעלקער, ס'איז געווען ווינטער און ס'האט געברענט און די קינדער צימער א קליינע אויוועלע צו מאכן ווארעם און דאס האט זיך ערגעץ אנגעכאפט און גורם געווען א שטיקל שריפה וואס פון דעם איז איין קינד געווארן אפגעבריהט, לפי די גירסא פון איינע פון די קינדער האט עס א קינד דווקא צוגעשטופט צו זיין ברודער כדי ער זאל זיך אפבריעהן, און דאס האט גארנישט געהאט מיט אליאור און נישט מיט זיינע 4 בחורים.
פארוואס איז ער אנטלאפן? דאס איז א גוטע קשיא און לויט גרויסע אדוואקאטן האט זיין אנטלויפן גורם געווען אז מען זאל קענען אויפמאכן אזא בלבול, אבער פארוואס טאקע איז ער אנטלאפן אויב האט ער געוויסט אז ער איז נישט שולדיק, די סיבה איז אזוי, זוך אויף אין גוגל די נאמען 'אליאור חן' וועסטו טרעפן א אלטע מעשה פון אפאר יאר צוריק, דער אליאור האט געהאט אפאר בעלי תשובות מיט זיך וואס זייער משפחה האט עס געשטערט אז ער מאכט זיי פרום ויהי היום מ'האט ארעסטירט צוויי פון זיינע חסידים מיטן חשד אז זיי האבן געוואלט מאכן א באמבע אויף הר הבית ביי די אראבער, מ'האט זיי חוקר געווען און געפרעגט ווער איז זייער מנהיג האבן זיי געענטפערט אליאור חן האבן זיי אים ארעסטירט און געהאלטן מיט גאר שווערע תנאים פאר זיבן טעג ווי דערביי איז ער אדורך פיינפולע אויספארשונגען, און ביים סוף האט זיך די מעשה אויסגעלאזט מיט גארנישט מ'האט אלעמען באפרייט, ס'האט זיך ארויסגעשטעלט פאר א הוילע שקר, אליאור קען נישט פארגעסן די מעשה און ס'ליגט אים נאך אין די ביינער ממילא גלייך ווען ער האט געהערט אז מ'האט ארעסטירט איינע פון די בחורים האט ער פארשטאנען אז ער קען אויך ארעסטירט ווערן, און א טאג דערויף באקומט ער א טעלעפאן פון די עלטסטע קינד ש' ווי ער זאגט אים מ'וויל דיך ארעסטירן מ'בעט מיך איך זאל רעדן קעגן דיך ווייל טאמער נישט וועט מען מיר נישט געבן צו עסן, דעמאלץ האט אליאור תיכף ומיד געהויבן פוס און געפלויגן קיין קאנאדא.
המשך
למעשה האב איך פארגעסן די הויפט קשיא די באמבע קשיא אויף די מעשה
די קשיא וואס קיינער קען נישט פארענטפערן!
פון ווי האט די מדינה אדער פרקליטות, פאליציי, יהיה מי שיהיה געוויסט גענוי די
מעשה אז אליאור חן האט געהאלטן אז די סיבה וואס די קינדער זענען ווילד
איז ווייל ס'ליגט אין זיי רוחות רעות וכדו' און דערפאר האט ער אויסגעלערנט
די מאמע מיט די 4 בחורים זאלן מאכן תיקונים אויף די קינדער
פון פייניגן מיט מכות רצח פארברענען דערשטיקן, און דאס איז די וועג זיי
צו מחנך זיין, רח"ל.
ווער האט זיי דאס פארציילט???
מילא אז מען האט געפייניגט, דאס איז דאך דא סימנים א קינד מיט א ברי און
נאך א קינד וואס איז געווען א צמח ווי זיי זאגן, אבער מהיכי תיתי אז ס'איז געווען
א שיטה פון תיקונים צו פארטרייבן רוחות רעות וכו' ווער האט זיי דאס געזאגט?
די מאמע? די מאמע לייקנט כסדר און טענה'ט אז אלעס איז שקר! פאר א אכט חדשים
צוריק האט די מידיא מפרסם געווען אז זי גייט מעיד זיין קעגן אים למעשה האט זי חוזר
געווען, אבער אפילו דאס איז אויך געווען נאך א לאנגע תקופה וואס זיי האבן שוין געהאט
געזונגען די שיינע מעשה פון תיקונים וכו' פונקטליך.
די קינדער? די קינדער האבן די ערשטע פאר וואכן אדער אפילו חדשים בכלל געלייקנט
אז מ'האט זיי געפייניגט! נאך א שטיקל צייט האט די עלטסטע קינד ש' מסכים געווען
צו מעיד זיין אין בית המשפט ווי למעשה האט ער דערנאך מודה געווען אז ער האט משקר
געווען.
די 4 בחורים? זיי שרייען דאך די גאנצע צייט לא היו דברים מעולם!
די טאטע פון די קינדער? ער זאגט אז ער ווייסט נישט וואס דארט איז געווען
ווייל ער איז בכלל נישט דארט געווען!
אויב אזוי, ווער האט זיי מגלה געווען די סודות וואס האבן זיך אפגעשפילט אינדערהיים
אויב אלע האבן דאך געלייקנט עכ"פ די ערשטע תקופה? און אפילו די מאמע מיט די קינד
וואס האבן יא מעיד געווען שפעטער האבן שוין חוזר געווען פון זייער עדות שקר וואס מ'האט מיט גוטנס און בייזענס ארויסגעשלעפט פון זיי.
איך בין נישט באקאנט מיט די פרטים, היות איך וואוין נישט אין ארץ ישראל, אבער לענ"ד - אויב ס'איז טאקע נישט מער ווי א בלבול - טוען די עסקנים גאר א שוואכע ארבעט. מ'דארף וויסן אז ביי יעדע שערורי' איז אייביג דא מיימינים ומשמאילים, ממילא איז זייער שווער צו זאגן אז "דער האט אונטערגעשריבן" "יענער האט געמאכט טעלעפאן קאלס", ווייל ס'איז זעלבסט פארשטענדליך אז אויב איינער פון די עסקנים איז א מקורב ביי א געוויסע רב אדער רבי, וועט ער א ודאי אויסנוצן זיין כח ביי זיין רב ער זאל ארויס העלפן פאר זיין צד. דערפאר איז וויכטיג דאס ערשטע צו זעהן וואס עס איז די מיינונג פון די רבנים וועלכע "קענען" אים פון די נאנט, ע"פ רוב דארף דאס זיין רבנים וועלכע וואוינען אין די זעלבע שטאט\געגנט וכדו', אדער רבנים וועלכע האבן שוין געהאנדלט מיט אים אין ענליכע פעלער, און געווענטליך דארפן די רבנים וויסן אפצושאצן צו די אלע שמועות זענען אמת אדער נישט. אויב אבער הערט מען נאר פון רבנים פון א צווייטן לאנד וועלכע נעמען זיך אן, שרייבן אונטער, מאכן אסיפות וכדו', האט עס נאך אלץ א זויערע טעם. לדוגמא, ווער געדענקט דען נישט די גאנצע איבערקערעניש ביי העלבראנס, מיט טעללער דער [געוועזענער ??] איידעם פון האדמו"ר מקאשוי שליט"א, וועלכער איז ארומגעלאפן נעמען א היתר מאה רבנים, און ביידע משפחות, סיי זיינע געשוויסטער און סיי זיין ווייב'ס געשוויסטער האבן פארפירט דערקעגן, מיט די טענה אז זיין ווייב איז גרייט צו בלייבן מיט אים, נאר העלבראנס איז אים משכנע זיך צו גט'ן, ווייל ער וויל אים נעמען פאר אן איידעם. ס'איז דעמאלטס געווען רבנים פון מאנטריאל, וועלכע האבן זיך שטארק אנגענומען פאר העלבראנס, און אונטער געשריבן דעם היתר, דערנאך זענען געווען רבנים פון לאנדאן, וואס פארשטייט זיך ס'איז געווען איינס אדער צוויי "אנדרייערס" אין שטאט וועלכע זענען ארום געגאנען צו די רבנים מסביר זיין אז העלבראנס איז גערעכט, און די גאנצע טענה איז נאר א בלבול. אזוי ווייט, אז איינער פון די הויפט אנדרייערס אין לאנדאן, א זוהן פון איינער פון די רבנים, האט געשריבן אין זיין בריוו אז ס'איז נישטא קיין שום סמך אויף די שמועה אז ער פלאנט צו חתונה האבן מיט העלבראנס' טאכטער. פון די צווייטע זייט זענען געשטאנען אלע רבנים פון מאנסי, וועלכע האבן געקענט העלבראנס פון די נאנט, און זיי האבן געשריגן פה אחד אז מ'טאר דאס נישט צו לאזן, און די גאנצע אמונת העלבראנס איז נישט אויסגעהאלטן, זיי האבן אפילו זיך מטריח געווען אנצוריפן די רבנים פון לאנדאן, אבער די לאנדאנער רבנים [כבודם במקומם מונח] זענען געווען באיינפלוסט פון די עסקנים דארטן, און האבן זיך אויסגעלאכט פון די מאנסי רבנים. היינט דארף מען פאר קיינעם זאגן, ווער ס'איז געווען גערעכט, ווען ס'איז נאר נישט אדורך קיין צוויי מעת לעת פון ווער ער האט באקומען די 100 חתימות, און דער טעללער האט געשטעלט א חופה אין לאנדאן מיט העלבראנס' טאכטער, און דער יעניגער אנדרייער איז געווען דער מסדר קידושין. ווידער לעצטענס ביי די פרשה פון וויינגארטן פון מאנסי, הגם איך האב נישט קיין מושג בכלל ווער דער איד איז, אבער ס'איז קלאר ווי די טאג, אז די עסקנים האבן געמאכט א געוואלדיגע ארבעט, ווען זיי האבן געהאט בריוו פון אלע רבנים וועלכע דארפן אים קענען, סיי פון אנטווערפן וואו ער האט געוואוינט בשעת די אלע שמועות האבן אנגעבליך פאסירט, און סיי פון מאנסי וועלכע שרייבן אז זיי קענען אים פון די נאנט, און אלע זאגן קלאר אז ס'איז שוא ושקר. פארשטייט זיך אז טאמער ס'קומט נאכדעם אנדערע, אפילו ס'זאל זיין חשובע רבנים, וועלכע ווערן נשפע פון די אנדערע צד, בשעת די רבנים וועלכע זענען באקאנט מיט דעם איד און מיט די פרשה זענען מעיד אז ס'איז שקר, פארשטייט יעדער וועם מ'דארף גלייבן. דאס זעלבע איז דא, איך ווייס נישט בכלל ווער דער אליאור חן איז, צו ער איז א ספרדי צו א אשכנזי, וואו פונקטליך ער וואוינט, ירושלים, בית שמש, ביתר וכו', אבער וויאזוי ס'זאל נישט זיין, דאס ערשטע דארף מען האבן חתימות פון רבנים וועלכע קענען אים שוין א תקופה פון עטליכע יאר, וועלכע קענען לכאו' מעיד זיין צו ס'איז בכלל עולה על הדעת די גאנצע זאך, וכש"כ אויב ס'איז דא רבנים וועלכע וואוינען דארט און קענען מעיד זיין אויף די מעשה בברירות, איז א ודאי א שטארקע זאך. אבער בלויז מיט חתימות פון רבנים פון לאנדאן וועלכע האבן געהערט פון עסקנים, און טעלעפאן קאלס פון אדמורי"ם וועלכע האבן געהערט פון אנדערע עסקנים, א ודאי מיינען זיי אלע גוטס, און זיי האלטן באמת אז זיי טוען ריכטיג, אבער דאס איז קיין שום באווייז אויף די אמת'דיגקייט פון דין פרשה, ווייל די רבנים זענען נישט בכח צו מברר זיין דעם אמת, עס איז נאר אז זיי קענען די עסקנים וועלכע טוען דערפאר, און זיי קענען מעיד זיין אז די עסקנים האבן זיי אזוי פארציילט. אה"נ ס'איז דאכט זיך נישטא קיין שום רב וועלכער באשטעטיגט בכלל א מקצת מן המקצת פון די גאנצע קלאגע, און אלעס איז נאר וואס די פאליציי אדער די צייטונגען זאגן, אבער ס'איז דאך נישט גענוג צו משכנע זיין דעם ציבור אויב מ'קען נישט טרעפן קיין רבנים פון זיין שטאט\געגנט וועלכע קענען מעיד זיין אויף דעם מענטש פערזענליך. אדרבה, אויב איינער פון די עסקנים לש"ש ליינט מיינע ווערטער, זאל ער פרובירן צו טוהן דערינען, און לענ"ד וועט עס זיין א גרויסע תועלת.
ים המלח, וועם מיינסטו יודן? די פאליציי? יא אויף זיי גלייב איך טאקע אז זיי האבן אויסגעטראכט א בלבול, סתם פרומע אידן און אר"י? ווייסן נאר פון די 'פרייע' צייטונגען, יעצט פרשת ויצא איז די ערשטע וואך וואס א פרומע ציייטונג 'משפחה' האט געשריבן קעגן אים, דאס איז דער ערשטע מאל און וויבאלד איך ווייס נאך נישט וואס ס'שטייט דארט קען איך נישט ענטפערן אויף דעם.
זיבענבערגן, דו פרעגסט שוין יא צום זאך און דערפאר וועל איך מוזן אריינגיין אין א פרט וואס איך האב נישט געהאט קיין חשק אריינצוגיין אין דעם.
דו זאגסט עסקנים די פראבלעם איז אז ס'איז כמעט נישטא קיין עסקנים צוליב דעם וואס דער אליאור חן איז געווען א שטילע מענטש גארנישט געהאט כמעט מיט קיינעם חוץ פון זיין קליינע קבוצה תלמידים און די פרשה האט געהאט אזא שטארקע קלאנג און ס'איז נישט געווען ווער ס'זאל נעמן קוראזש ארויסצוגיין קעגן אזא שטארקע שטרום, זיינע תלמידים וואס מ'האט נישט איינגעזעצט זענען אדורך שווערע חקירות און רוב פון זיי צוטערן צו דערמאנען אז זיי זענען זיינע תלמידים חוץ איינצעלע תלמידים וואס שטעלן זיך שטארק אויף זיין זייט און טוען כל מה שביכלתם.
דער רב פון די ביהמ"ד ווי ר' אליאור און זיין משפחה האבן געדאאווענט רוב יארן, א ספרדישע רב אין ירושלים א חשוב'ע איד א מורה הוראה ער הייסט הרה"ג ר' יוסף אוסתר, ער האט יא געשריבן א שטארקע בריוו לטובת אליאור חן.
צוערשט איז דער אליאור חן אנטלאפן קיין קאנאדא ווי דארט האט ער פארציילט די גאנצע מעשה בפרטיות פאר הרה"ג ר' יוחנן וואזנר און ר' יוחנן האט אריבערגערופן איינע פון זיינע תלמידים ווי ער האט אים פונקטליך אויסגעפרעגט אלע פרטים אויף אליאור און ער האט מעורר געווען הרה"ח ר' ש"י פון בראזיל זאל טוהן אין דעם.
די אמת איז אז מען דארף נישט קיין רבנים דא וואס זאלן מצדד זיין לטובתו ווייל ס'איז בכלל נישט דומה צו די מעשיות וואס דו האסט אראפגעברענגט וואס דארט איז די שמועה געקומען פון היימישע אידען איז עס א בחינה פון א רינון א קול וואס איז נתפרסם געווארן וואס געוויסע מאל (נישט אייביג) האט עס א שטיקל משמעות משא"כ דא וואס די גאנצע שמועה האט נישט קיין שייכות צו קיין פרומע איד נאר אלעס קומט פון די פרייע פאליציי צו צייטונגען וואס ס'איז ידוע אז זיי זענען כסדר מעליל עלילות אויף היימישע אידן הייסט עס אפילו נישט קיין קול, ס'איז גארנישט.
יעצט אבער פארוואס טאקע איז אזוי שווער ארויסצונעמן בריווען פון רבני א"י חוץ פון הרה"ג ר' יוסף אוסתר וואס האט אים פערזענליך געקענט, די סיבה איז דערפאר וואס ווען אליאור איז אנגעקומען קיין בראזיל האט זיך אנגעהויבן א שטארקע געיעג נאך אים אין בראזיל און היימישע אידן האבן אים דארט צוגעהאלפן און די ציונישע פאליציי זענען אנגעקומען דארט און גע'שוחד'ט די בראזיליאנע פאליציי זאלן מיטארבעטן מיט זיי און מען האט ממש גע'רודפ'ט געוויסע אידן דארט צו געוואור ווערן ווי ער געפונט זיך די פאליציי האט זיך געוואנדן צו כמה רבנים אין א"י זאלן שרייבן א בריוו אז מען זאל אים נישט העלפן אבער קיינער האט דערביי נישט געהאלטן, איינע פון די רבנים וואס די פאליציי האט געבעטן ער זאל שרייבן קעגן אליאור איז געווען הגאון ר' משה שאול קליין שליט"א און די פאליציי האט ביי אים איבערגעלאזט געוויסע דאקומענטן וואס צייגן כביכול אויף די מעשים וואס אליאור האט געטוהן,
נאך אפאר וואכן וואס די אידן פון בראזיל האבן זיך אנגעליטן פון די פאליציי צוליב די מעשה, האט איינע פון די רבנים אין בראזיל דאכט זיך מיר הרה"ג ר' מאיר אברהם איליאוויטש געשיקט א בריוו צו הגרמ"ש קליין וואס מען זאל טוהן דא האט הגרמ"ש קליין זיך אריינגעלייגט אין דעם דאס הייסט ער האט אריבעגערופן די פאליציי און געזאגט אז ער וויל אז זיין טאכטער וואס טוט אין חינוך מיוחד זי זאל זיך טרעפן מיט די קינדער, די פאליציי האט איר אהין גענומען און זי האט געזעהן די קינד מיט די ברי און זי איז געקומען צו איר טאטע און געזאגט אז די מעשה איז אמת, האט הגרמ"ש קליין געשריבן די ווערטער "קבלתי מפי מורי ורבי אז א מזיק וואס איז מסוכן מעג מען איבערגעבן פאר די פאליציי" ער שרייבט נישט קיין ווארט אליאור חן אבער ער מיינט אים, און די בריוו איז ליידער שטארק נתפרסם געווארן.
איז עס אבער א קשיא די בריוו פון הגרמ"ש? אויף דעם וועל איך ממשיך זיין א צווייטע מאל.
די בי"ד עדה החרדית הספרדית האט דן געווען במשך די לעצטע פאר וואכן אין די תוקף פון הגרמ"ש קליין'ס בריוו, און יעצט (נעכטן פארנאכטס) האבן זיי ארויסגעגעבן א בריוו אז הגרמ"ש קליין'ס פסק בנוגע אליאור חן האט נישט קיין תוקף ואין בו ממש!!!
אליאור חן הוא בכלל לא רב * ילד מבריק אך בעייתי, הוא נקלט בישיבה המשקמת של הרב חיים פינטו, צבר תהילה כבעל כוחות על טבעיים והחל לעסוק באסור מכל - קבלה מעשית * ד' ואשתו הם יהודים אמריקאים מבית טוב שהקימו משפחה רחבה ושלחו את ילדיהם לחינוך חרדי ליברלי * הרוע הבלתי נתפס שהכניס חן באשתו של ד', שהואשמה השבוע בעינוי ילדיה, לא היה תוצר חברתי, כלכלי או סביבתי, הוא היה תולדה של אמונה מעוותת בצד האפל של היהדות * השטן ירד לירושלים: סיפורה המלא של התחפפות ישראלית חדשה
אליאור חן. כל הסובבים אותו מוכנים להישבע כי אין כאן אלא מעשה כשפים, כוחות על טבעיים אפלים שהשתלטו והמליכו עצמם מעל השכל הישר
*-- to *
"לא יימצא בך מעביר בנו ובתו באש, קוסם קסמים מעונן ומנחש ומכשף; וחובר חבר ושואל אוב וידעוני ודורש אל המתים"
(דברים י"ח)
הוא גדל בירושלים בשכונת רוממה, אחד משבעת ילדיהם של בלנית במקווה שכונתי ואיש המועצה הדתית בעיר. לא תמיד היה זה בית חרדי. אביו, שעלה ממרוקו, היה איש מעשה, ציוני שרוף, ששירת ביחידות מובחרות והשתתף בפעולות נועזות. אבל לקראת סוף שנות ה-70 הוצעה לו משרה צנועה, לשמש את הרבנים הראשיים לירושלים, וכשקיבל את המשרה החליט לחבוש כיפה שחורה ולהנחיל לילדיו חינוך חרדי. לבנו חזה עתיד מזהיר כתלמיד חכם, עילוי. קנה לו עוד ועוד ספרים, כולל ספרי קבלה, והילד החל לשקוע בהם כבר בגיל 12. שם, בספרים האלה, נטמן זרע הפורענות של אליאור חן.
כעת נמצא חן, בן 28, מעבר לים, כנראה בקנדה, מקווה לחמוק מצו ההסגרה הבינלאומי שהוצא נגדו. בישראל מייחסים לו אחריות למסכת התעללויות בילדים מהחמורות שידעה המדינה. הקורבנות, אלה שנחשפו, אינם ילדיו שלו, אלא של חסידיו שהיו מוכנים לעשות הכל בשבילו - לוותר על צלמם, לשפוך את דם ילדיהם וילדי חבריהם, להקריב את
*-- *
אליאור חן (שני מימין), יחד עם מאמיניו אברהם מסקלצ'י (מימין), דוד קוגמן (שני משמאל) ושמעון גבאי, בתמונה שצולמה בברית של בנו הבכור של חן, לפני כארבע שנים. קוגמן מואשם, גבאי מבוקש וחן כנראה בקנדה
ילדיהם למולך.
במשטרה ובפרקליטות סבורים שעל פי הוראות רבם חן הלמו הנאשמים והמבוקשים בפרשה בראשי פעוטות בפטישי עץ, הצמידו את גופם לתנורי סלילים, טילטלו, הכו באגרופים, שרפו איברים, זרו מלח על פצעים וכוויות, כפתו בחבלים, חסמו פיות, כלאו במזוודה, תחבו לכוך, האכילו צואה, השקו בערק עד שיקיאו, הריצו הלוך ושוב עד שיתעלפו, צבטו בכל חלקי גופם, השליטו טרור. ברוב המקרים היו הקורבנות שני ילדים, בני שלוש וחצי וארבע וחצי, הצעירים מבין שמונת הילדים של האשה שנאשמה בתחילת השבוע בהתעללות החמורה יחד עם אחד מעמיתיה לקבוצה, דוד קוגמן.
השכל הישר עומד משתאה מול הזוועה, מנסה בכל דרך לבאר אותה. הוא עומד מול הרוע ומול קורבנותיו - פעוט השוכב במחלקה לטיפול נמרץ בבדידות איומה, נטול חיים ותקווה - ומחפש כל דרך למצוא פשר: האם זהו טירוף הדעת? שיטת חינוך חולנית? פנאטיות דתית? האם תלייניו של הפעוט היו קורבנות לסדיזם דומה בילדותם? האם הונעו מתוך יצר חולני?
האם המתעללת בבית המשפט. חן הורה לד' בעלה לעזוב את הבית
צילומים: אמיל סלמן, ג'יני
אלא שבסיפור הזה אין סיבה ומסובב מובנים, אין פשר. כל הסובבים את חן, אוהביו כשונאיו, מוכנים להישבע כי אין כאן אלא מעשה כשפים, כוחות על טבעיים אפלים שהשתלטו והמליכו את עצמם מעל השכל הישר של קבוצת אנשים שילדותם היתה טובה ומאושרת. מדבריהם עולה כי מה שהתחולל בחבורה בהנהגתו של חן היה הרבה מעבר למסכת של התעללות בילדים. גם את זה קשה לתפוס.
"הכרתי אותו טוב מאוד, כמו אח", מספר אחד מחברי הקבוצה בעבר. "כמו שאני זוכר אותו לא היו מושגים כאלה של אלימות, אבל היתה התבטלות מטורפת בפניו. היה אומר תקפוץ מהגג, היית קופץ. ודאי לי שיש לו כוחות על טבעיים, וההוכחה היא שאמא, שאני מכיר אותה כאשה למופת, דתייה, לוקחת את הבן שלה ומעבירה אותו באש, כאילו למולך. אפשר להבין דבר כזה הגיונית? ואני אומר לך, שאפילו אם הילד שלה היה מת, זה לא היה מפריע לה. יודע למה? כי היא בטוחה שהיא עושה הכי טוב לילד".
החפצים שבהם עונו הילדים. הילד הקטן מוגדר צמח
אתה מבין מה אתה אומר?
"תבין, יש אנשים שיכולים לקחת אותך, צפוני מ'הארץ', ולהשתלט עליך. זו מציאות, וזה לא בשליטתך, ואתה תעשה דברים ופתאום תתעורר ורק אחרי שנתיים תצליח לצאת מהתסריט. זה נשמע דמיוני אבל זו מציאות. כמו בימי שבתי צבי. אתה יודע מה הבעיה של המשטרה? הם לא מנסים להבין את הסיפור פה. הם חושבים שהם מתעסקים עם עבריינים, או עם שיטות חינוך. הם לא מבינים שמבחינת האנשים פה זה תיקון, תיקון הנשמה. המשטרה לא מבינה איזו רמת שליטה זו. פה אתה מדבר על אנשים לא אלימים, אנשים שלא קיבלו מכות בבית, אנשים נורמליים לחלוטין. פשוט בא בן אדם, השתלט להם על הסוויץ' וזהו. צריך לשלוח אותם להסתכלות ואולי לתת להם איזה שנתיים שיבינו את החומרה של העניין. לא הייתי מושיב אותם על רצח, הייתי מושיב את זה שתיפעל אותם, כי הוא העיקר".
נא להכיר, "הפצועים"
ב-93' קישטה את חגיגת הבר-מצווה של אליאור חן גלריה נכבדה של רבנים ועסקנים חרדים, אשכנזים וספרדים, שאותם הכיר האב, יעקב חן, במועצה הדתית. לרבנים האלה הוצג ילד הפלא המקדיש שעות לספרי הקודש. אף אחד לא שיער שמדובר בעיקר בספרי קבלה.
למרות שקדנותו, התקשה הנער להסתדר במסגרות החרדיות. בגיל 15 נשלח חן ל"עוז ליששכר", ישיבה שהקים הרב חיים פינטו בשכונת בית ישראל בעיר עבור צעירים שנפלטו מישיבות חרדיות. בישיבה הזאת, המזוהה עם האגף הלא-ממוסד של חסידות ברסלב, בילה חן עשור מחייו. כאן הפך מתלמיד סורר למורה נערץ, כאן הפך למיתוס, גיבורם של צעירים אובדים שחיפשו דמות להידבק בה, "צדיק" ובעל מופתים.
המבקרים בשכונת בית ישראל מוצאים סמטה צרה היוצאת מרחוב יוסף קארו, מתפתלת בין בתי אבן בנויים בצפיפות. מהסמטה מובילות מדרגות אל קומתו השנייה של אחד הבניינים. כאן, מעבר לשער ברזל, בשלושת חדרי הדירה הקטנה, פועלת "עוז ליששכר". העליבות והדלות מושלות בכל: בספרייה, במטבחון ובחדר המגורים.
בשעת הלילה המאוחרת שבה ביקרנו במקום ניסו שלושה בחורים לנמנם, שרועים על מיטות קומתיים מעוקמות. בחדר המרכזי ישב גבר מגודל פאות וזקן, סוכרייה על מקל תחובה בפיו, ועיין ב"ליקוטי מוהר"ן" של רבי נחמן מברסלב. בעוד אנו מחפשים רמזים ועקבות למיתוס שנקרא אליאור חן נפתחה הדלת, ומתוך הלילה הגיחו שלושה בחורים, שניים חבושי כיפות צמר גדולות, השלישי גלוי ראש. כעבור חמש דקות הם יצאו חזרה אל הרחוב. "יש לך אולי שקל, אחי?" שאל אחד, וחברו התעניין אם אנחנו עיתונאים. "עשיתם כתבה על אמא שלי?" הוא שאל. "מנפחים את כל העסק. אמרו שאמא שלי התעללה בי. אני לא יודע על מה מדברים".
עבר רגע עד שהבנו שהנער הדובר, בכיפת הצמר הגדולה, לא קשור לפרשת ההתעללות מירושלים אלא לפרשת התעללות האחרת, זו מבית שמש. הוא השביעי מ-12 הילדים שאמם, רבנית הרעלות, נאשמת כי התעללה והזניחה אותם. באותה ישיבה שבה החל את דרכו החשוד מירושלים נמצא הקורבן מבית שמש, מין צירוף מקרים שכזה. הוא לא תלמיד מן המניין כאן, הסביר הנער, אלא שמאז שנעצרה אמו מדי לילה הוא מחפש מקום לישון בו, ואם אפשר גם להכניס משהו לפה. "עוז ליששכר" נראית כמו אפשרות טובה.
הוא רק בן 18 וחצי, וכבר שבע שנים שהוא נפלט מכל מסגרת. "כשהייתי קטן הייתי בורח מבית ספר להיות בבית. אם זה היה בית שמתעללים בי הייתי בורח הביתה?" הוא מוכיח. הוא לא שמע על חן. "לא יודע. במקרה שלי כל מה שאומרים זה לא נכון, באמת. מנפחים, סתם מנפחים". מה שמעניין אותו כעת הוא לאכול, כי מאז שנחשפה הפרשה שלו הוא מנותק מהוריו ומ-11 אחיו ו"עכשיו אני עובר התעללות באמת. אין לי אוכל, אין לי איפה לישון".
"עוז ליששכר" הוקמה בידי הרב פינטו בדיוק בשביל נערים כאלה. זוהי מסגרת לנושרים, אותם נערים שנקלעו לתחתית הסולם החברתי החרדי, חלקם לאחר שהתנתקו ממשפחותיהם. הישיבה מזוהה עם ברסלב אך לא קשורה לאף אחד מהזרמים המרכזיים בחסידות. חלק מתלמידיה נקשרו לקבוצה אנטי-ממסדית ששמה "פצועי הנחל" - נחל על שם כינויו של רבי נחמן "נחל נובע מקור חכמה", ה"פצועים" בעקבות רדיפתם בידי הממסד החרדי. על הארוניות בישיבה מקושקשות הכתובות "נע ונד", "כובשי היערות", "פצועי העצבים או הזעם", "פצועי הקור".
את חיי הישיבות החרדיות הממוסדות המירו ה"פצועים" בלימוד במסגרות עצמאיות, בשוטטות בין קברי צדיקים, ביערות. לקבוצה, שחבריה רווקים, הסתפחו במרוצת הזמן גם חוזרים בתשובה ופליטים מישיבות של הציונות הדתית. בשנים האחרונות הטיל שמם של ה"פצועים" אימה על עוברי אורח ערבים בשכונת שמואל הנביא, לאחר כמה אירועי תקיפה אלימה שחלקם הסתיימו בהרשעה.
חן עצמו מעולם לא היה מזוהה עם גרעין ה"פצועים" הקשה, אך זו היתה הסביבה החברתית שבה התבגר. על הרקע הזה התבלט בישיבה כתלמיד מצוין, עילוי שהפך לחביבו של הרב פינטו. אחרי כמה שנים כתלמיד מינה אותו פינטו לבעל שיעור בישיבה. אף שמעולם לא נבחן ולא הוסמך לרבנות הוא נקרא מאז הרב אליאור חן, והחל לקבץ סביבו תלמידים נלהבים שהתפעלו לא רק מבקיאותו בקבלה אלא בעיקר מעיסוקו המעשי בה.
משפחת הכלה מנתקת קשר
הרב פינטו היה אחראי גם לשידוך של בחיר תלמידיו. לפני מספר שנים פנה אליו שרון תל-צור, חסיד ברסלב חוזר בתשובה הנמנה עם הפלג של הרב ישראל אודסר ("בעל הפתקה"), שביקש ממנו סיוע ביוזמה להעביר את עצמותיו של רבי נחמן מאומן לירושלים. תל-צור בא לחפש עצמות ומצא חתן לבתו, רות. את יום הנישואים השישי של אליאור ורות חן, שחל השבוע, ציינו בני הזוג ככל הידוע בנפרד: הוא בקנדה, יחד עם אחד מחסידיו, יוסף פישר, היא כנראה בתחומי ישראל, יחד עם ארבעת ילדיהם ושאר חסידיו שטרם נעצרו.
תל-צור חלם להשיא לבתו הבכורה חתן אשכנזי, אבל כשהרב פינטו הציע לו את העילוי של הישיבה, הוא לא יכול היה לסרב. הוא מצא נחמה בעובדה שהחתן המיועד הוא שקדן גדול המשקיע את כל מרצו בישיבה. הזוג התחתן ועבר לגור בדירה בהתנחלות החרדית ביתר עילית.
אלא שדווקא אז נבקע משהו בין פינטו לבן טיפוחיו. הפופולריות של השיעורים שלו גרמה לחן לחשוב ש"עוז ליששכר" קטנה עליו. "הרב פינטו עצמו יכול היה ללמוד ממנו, אולי אליאור היה יותר גדול מהרב. הוא חכם, למד מלידה. אמרו שיש לו כוחות על טבעיים", מספר תלמיד בישיבה.
פינטו התעמת עם חן על שיעורי הקבלה שהעביר בישיבה. "הוא התחיל להתעסק עם קבלה יותר מדי", מספר תלמיד בישיבה. "הרב פינטו היה אומר לו: 'אל תלמד קבלה. תלמד הכל, אבל אנשים צעירים אסור ללמד קבלה'. ילד צעיר שמתלהב אסור ללמד אותו. לפני חמש שנים אליאור הסתכסך סופית עם הרב פינטו. הפיצוץ קרה בגלל הקטע של הקבלה. אליאור הלך". יחד עם חן עזבו גם תלמידים אחרים. "עוד לפני שהוא התחתן היו לו חסידים", מספר התלמיד בישיבה, "אחרי שהוא עזב כבר לא היתה להם סיבה להגיע לכאן".
לאט לאט גיבש חן את הקבוצה העצמאית שלו, שחלק מחבריה היו מתלמידי הישיבה, כמו שמעון גבאי המבוקש בידי המשטרה, ואילו אחרים - כמו ד', בעלה לשעבר של הנאשמת מירושלים שאינו מואשם בפרשה, ודוד קוגמן, הנאשם השני - סגדו ל"כוחות" שאצר בקרבו. תחילה היה מעביר להם שיעורים בבית כנסת בשכונות גאולה והר נוף, ולאחר מכן החל להתכנס עמם בחדר צמוד לבית הוריו בשכונת רוממה.
התגבשות הקבוצה והנאמנות המוחלטת שחן דרש מחבריה לא הביאה רק לניתוק מפינטו, אלא גם לקרע עם בני משפחת אשתו. כשנתיים לאחר החתונה הכירה בתו השנייה של שרון תל-צור את אחד מחסידיו הנבחרים של חן - קוגמן. היום מדובר בנאשם מרכזי בהתעללות בפעוטות, אבל באותם ימים הוא נראה שידוך ראוי. "היא רצתה את קוגמן כי הוא בא מבית עשיר. היא רצתה חיים נוחים. היו לה איתו כמה פגישות והוא נראה לה אדם עדין, נחמד", מספר קרוב משפחתה.
הכלה המיועדת נקשרה לקבוצה של חן, ובני משפחתה מספרים שהחלה להיעלם מהבית. הם הרגישו שהם מאבדים אותה לטובת חן, אבל מספרים שככל שהתקרבה, היא נרתעה מעוצמת השליטה של חן בבעלה המיועד. היא התחילה להביע הסתייגות מכך, "אמרה שהיא לא מעוניינת במישהו שהרב שלו הוא אליאור. היא הרגישה שהוא שולט עליו לחלוטין".
התגובה לא איחרה לבוא, ודווקא מצד גיס הכלה המיועדת. יום לפני ה"וורט" (האקט שבו נסגרת העסקה בין הורי החתן להורי הכלה) ציווה חן, שהסתייגות הכלה לא מצאה חן בעיניו, על קוגמן לבטל הכל. אחרי ההשפלה הזאת החליטו בני משפחת תל-צור לנתק מגע עם חתנם, וכפועל יוצא גם עם רות, בתם הבכורה. היחידה ששמרה מאז על קשר כלשהו עם רות היתה סבתה, שאמרה השבוע שדיברה עמה לאחרונה לפני חודש וחצי, לאחר לידת בתה הרביעית. "אני מאוד דואגת לה. היא נשמה. כל כך תמימה ונאמנה לבעלה".
יתר בני המשפחה לא מתכוונים למחול על ההשפלה ההיא. "רות הבינה שאם בעלה חותך את השידוך, זה אומר שהאבא שלה כבר לא מבסוט מהגאון שלה, מהרב המשיח שלה", אומר בן משפחה. "תל-צור אמר לבתו הרבה פעמים: 'בשבילי הבעל שלך הוא החתן שלי ולעולם לא יהיה הרב שלי'". הוא לא ידע אז מה מתחולל בחדר בשכונת רוממה, אבל שמועות כבר החלו לאפוף את שמו של אליאור חן כדמות פלאית.
במו עיני ראיתי
הרב יצחק בצרי, בנו של המקובל הרב דוד בצרי, מספר כי שמע כבר לפני כשנה וחצי "דיבורים על 'צדיק נסתר', מין כוכב צעיר בעל כוחות על טבעיים, שמנהיג קבוצה של חסידי ברסלב שקשורה ל'פצועי הנחל'. אמרו שהוא מסתובב באיזה חדר, מייעץ לאנשים ועושה להם 'תיקונים' וטקסי קבלה מעשית".
העיסוק בקבלה המעשית המיוחס לחן נחשב לא לגיטימי בעולם הקבלה מאז שאסר על כך האר"י במאה ה-16. בצד פריחתה של תעשיית הקמעות ו"המים קדושים", עוסקים רבים מהרבנים המקובלים בקבלה עיונית, כלומר "חשיפת סודות" הבריאה, להבדיל מהתערבות בה. "התיקונים" שעורכים המקובלים הם על פי רוב סוג של תפילות ולא אקטים של קבלה מעשית - התחום האסור של "השבעת שמות" של מלאכים, כדי להשפיע על המציאות הממשית. "כמעט אף אחד לא מתעסק בדברים האלה", מסביר הרב בצרי. "אני מאמין שזה אפשרי אבל קצת כופר בדברים האלה, ולא מאמין שבחור בן 28 יכול לעשות אותם".
חן אכן עסק ב"השבעת שמות", מספרים חבריו בעבר וקרובי משפחתו. "הוא התעסק בקבלה מעשית ומיסטיקה וזה משך הרבה אנשים", אומר אחד מגיסיו. "הרבה אנשים היו בקשר איתו, ביקשו עצות. כשהוא היה מגיע לאשדוד לביקור היתה ממש רשימה של אנשים שרדפו אחריו כי חשבו שהוא מחולל נסים. היו שמועות שהוא ריפא אנשים בבתי חולים. אני לא יכול לסמוך על זה, אבל בעיניים שלי ראיתי דברים. הוא היה יושב בבית ומזיז דברים על ידי פסוקים, מתעסק עם קלפים. פעם הוא הסתכל לי בכף יד ואמר לי דברים שהייתי מזועזע איך הוא יודע אותם".
חבריו ללימודים מספרים שהעיסוק הנמרץ של חן בקבלה מעשית החל ב-2005, אחרי שכבר עזב את "עוז ליששכר", אבל עוד קודם לכן, מוכנים כולם להישבע, ראו אותו מבצע כשפים. "בהתחלה לא האמנתי", מספר אחד מהם, שכיום כבר מאמין, ולכן נמנע מלחשוף את שמו מחשש שחן יזיק לו. "המציאות היתה", הוא ממשיך, "שהיינו נוסעים בלי דלק, חופשי, מירושלים לתל אביב, ואז מירושלים לצפון ובחזרה. פעם לפני אחד החגים היה לנו מחסור בכסף. היה שואל כמה צריך, ואז אומר למישהו 'תביא ספר', פותח, מוצא שטרות. תקרא לזה איך שתקרא לזה, אני ראיתי את זה קורה".
הרב בצרי אומר שמפרטי פרשת ההתעללות עולה שלא מדובר בניסיונות להוצאת דיבוק מגופם של ילדי המשפחה ולא ב"תיקונים", כפי שנטען בכתב האישום. "לי זה נשמע כמו עבודה זרה גמורה של הקרבת הילדים למולך. זה טקס דתי שלא קיים ביהדות. אין פה טקס דתי משום שאין כאלה דברים בקבלה היהודית, אפילו לא בקבלה המעשית, האסורה. ככה בדיוק מקריבים ילדים למולך. רק בדתות של עובדי אלילים יש מושג כזה, להעביר מעל תנור אש את הילד כדי שיישרף".
כדי להסביר את המעשים הקיצוניים האלה, הוא נדרש לתורת הקבלה עצמה. בצרי משוכנע שמי שעוסק ב"השבעת שמות", כמו חן, נחשף לסכנות מצד "שדים ומזיקים" כמו סמאל ולילית. "רק מי שמנהל שיחות עם שדים יכול להגיע להעברת ילדים באש. זה הדבר היחיד שיכול להוביל בן אדם לזה. זה כמו מתקשרים למיניהם, שאין להם שום קשר לעולם הקבלה. זו הסכנה בדברים האלה, כי זה יכול להוביל לעבודה זרה גמורה".
הממד הימני
הימים שלפני הנסיגה מעזה חשפו פן חדש במשנתו ובמנהיגותו המסוכנת של חן. במאי 2005, ביום שבו עמדו מתנגדי ההתנתקות לחסום כבישים בכל רחבי המדינה, חשף השב"כ התארגנות יהודית שתיכננה פיגוע בהר הבית כדי לחולל מלחמה כוללת במזרח התיכון ובכך לסכל את הנסיגה. עד היום לא ברור עד כמה רצינית היתה התוכנית. מה שברור הוא שמו של הגיבור הראשי, אליאור חן.
השב"כ טען אז כי אבטליון ועקיבא קדוש, שני אחים שהכירו את חן מתקופת לימודיהם ב"עוז ליששכר" והמשיכו להתייצב לשיעוריו מחוץ לישיבה, תיכננו לעלות לגג של ישיבת ברסלב "שובו בנים", בעיר העתיקה, לירות טיל לאו לעבר כיפת הסלע ואז להשליך רימוני רסס על שוטרים שיוזעקו לאזור. בסיום המבצע, אמרו אז בשב"כ, תיכננו השניים להתאבד ביריית אקדח לראשם. לשם כך פנה אבטליון קדוש לאייל קרמני, תושב רחובות, כדי שיסייע לו לבצע את הפיגוע וירכוש בשבילו טיל לאו ורימונים. בשלב הזה התחרט עקיבא קדוש וסירב לשתף איתם פעולה.
אף שהוא חרדי ולא שירת בצבא, ידוע חן בסביבתו כ"דמות מאוד מיליטנטית, כהניסטית". עו"ד נפתלי ורצברגר, שייצג אז את העצורים, זוכר "קבוצה הזויה של חבר'ה ברסלבים, הזויה במובן הלא מזיק. אלה היו חבר'ה שמסתובבים בקברי צדיקים, והתחילו לגלגל שיחות על איך הם מביאים את הגאולה על ידי פיצוץ של הר הבית. השב"כ התייחס לזה ברצינות, חשבו שגילו את המחתרת היהודית החדשה. בסוף הבינו שזה סיפור הזוי שנמצא באזור הדמדומים של המחשבות של האנשים האלה".
ורצברגר זוכר את תפקידו המרכזי של חן בפרשה. "האחרים בקבוצה ראו בו מעין מ"כ שלהם. זה לא היה אחד שהולכים אחריו גדודים, אבל את החבורה הקטנה הזאת הוא הוביל. היוזמה והדיבורים שהם גילגלו היו מיוחסים לו". ורצברגר התרשם כי סמכותו של חן לא נבעה רק מאישיות דומיננטית. "כל הדיבור שלהם היה ברמה הדתית. הרעיון היה להביא את הגאולה באמצעות פעולה גרנדיוזית, והאווירה המשיחית היתה כל הזמן ברקע הדברים. בסוף גם השב"כ הבין שיש לו עסק עם קבוצה הזויה". ההסתבכות של חן בפרשה הזאת פרמה סופית את קשריו עם אנשי הישיבה ועם "פצועי הנחל".
ארבעה גברים ואשה
חן המשיך לטפח את הגרעין הקשה של חסידיו, שמנה 10-15 אנשים. אחרי ששוחרר ממעצר על פרשת הר הבית הוא סגר את שערי הקבוצה ודרש מחסידיו נאמנות טוטלית וציות עיוור לפקודותיו. אף ששמעו כ"צדיק נסתר" המשיך להתגלגל, הוא הורה לתלמידיו לא לאפשר לאנשים מבחוץ להצטרף לקבוצה, שהיתה מתכנסת לסירוגין בביתו בביתר, בבית הוריו ובבית של ד' ואשתו.
"אסור היה להביא אנשים, ואם זה היה קורה הוא היה כועס", אומר חבר הקבוצה בעבר. "הוא לא רצה אנשים אחרים. מי שנמצא נמצא, ואלה היו נדבקים לו לווריד. היו הרבה כאלה שהוא העיף אותם". בין ה"אוהדים החנוקים", כפי שקורא להם חבר הקבוצה, היו האם המתעללת ובעלה ד', יוסף פישר, שמעון גבאי, דוד קוגמן, אברהם מסקלצ'י ולפחות שלושה רווקים נוספים ששמם אסור בפרסום.
הקשר הטוטלי שהתווה חן התבטא בכך שרוב הגברים בקבוצה ניתקו כל מגע עם בני משפחותיהם, ולא התחתנו. "אם מישהו היה מכיר בחורה ורוצה להתחתן איתה", מספר חבר הקבוצה בעבר, "הוא היה אומר לא להתחתן, ואנשים היו מבטלים הכל. ככה היה עם שמעון גבאי, שהתארס ושבר את האירוסים בשבילו, כך היה עם דוד קוגמן שעמד להתחתן עם גיסתו של חן וכך היה עם אברהם מסקלצ'י". חתונה נוספת בוטלה השבוע בנסיבות אחרות: חסיד נוסף, ששמו אסור בפרסום, נעצר ביום ראשון, שעות לפני חתונתו. הוא לא הסכים לקיים את החתונה בבית המעצר, כפי שהציע לו השופט בהארכת מעצרו.
רק מעטים מהשכנים של משפחת חן בביתר הכירו את חברי הקבוצה בשמותיהם. דווקא הילדים המתגוררים ברחוב חזון אי"ש מספרים על תנועה ערה של מבקרים בבית משפחת חן, ועל משפחה נוספת שהתגוררה עמם בשבועות שקדמו לחשיפת הפרשה והיעלמות דיירי הבית. אחת השכנות בבניין ממול סיפרה ששמעה כי חן הוא צדיק קדוש, "משכמו ומעלה". פעם, היא נזכרת, ביקשה מרות חן ש"בעלה שיברך לי את הילדים. בקיץ האחרון נתתי לה את השמות שלהם, לא למטרה מסוימת, והיא אמרה לי שהוא בירך אותם".
סמוך לבית המשפחה פועל, בתוך קרוון, כולל של ישיבת ברסלב "שובו בנים", וגם בו לא נמצאו הרבה אברכים שיודעים לספר על חן. אחד מהם, בעל תשובה, זוכר את הקבוצה התמהונית שהתכנסה תחת מנהיגותו של השכן ממול. הוא זוכר "תיקונים" שהיו עורכים ברחוב באישון לילה. "בקבוצה הזאת הוא היה היחידי מביתר", הוא מספר. "הם היו הולכים ביחד למקווה, עושים התבודדויות. בלילות ראש חודש, ב-2 בלילה, הוא היה עומד פה מתחת לעץ עם איזה 10-15 איש, עושה תיקונים. אם אתה רוצה למצוא אותו, בדרך כלל הוא נמצא בשדות פה באזור. הוא מאוד מסתורי. גר פה שנים ואף אחד לא יודע עליו כלום".
לא כל החברים בקבוצה היו רווקים. הנשואים היו חן, פישר וד', בעלה של האשה המתעללת. ד' ואשתו נולדו וגדלו בארצות הברית, בבתים ציוניים ודתיים. אחרי שעלו לישראל התגוררו כמה שנים בישוב בגוש קטיף ואז עברו לרובע היהודי בירושלים. שם נטש האב את ערכי הציונות הדתית והחל להתעניין במיסטיקה יהודית. בני הזוג וילדיהם חשו בנוח ברובע היהודי, המשופע בתושבי חוץ המצטרפים לקהילות החרדיות בעיר. גם המראה של ד', בגלימה לבנה, אינו זר לתושבי הרובע. את ילדיהם שלחו לתלמוד תורה חרדי-ליטאי, ליברלי יחסית.
ד' הלך עם חן כברת דרך ארוכה. הוא הכיר אותו לפני כשש שנים, כאשר חן התחיל לקבץ סביבו חסידים, והיה לחבר מרכזי בקבוצה שנסעה יחד לקברי צדיקים ויצאה להתבודדויות ביערות הסמוכים לירושלים ולגוש עציון. "למרות שאליאור צעיר ממנו בהרבה, ד' ראה בו אדם חכם מאוד. הוא הכיר את הסגולות שלו, חשב שאליאור חן הוא אדם רוחני עם יכולות", מספר חברו הקרוב.
ד' פתח בפני חברי הקבוצה את ביתו שברחוב משגב לדך, ברובע היהודי, וכך נוצרה ההיכרות בינם לאשתו. בבית הם הכירו את קוגמן ואת גבאי, ש"היו באים אליהם הביתה והיו לומדים, יושבים ומדברים על פרשת השבוע, חסידות, דברים שלומדים בכל ישיבה. זה לא היה ממוקד בחינוך ילדים". ד' ואשתו היו חריגים בין חברי הקבוצה, בעיקר בגלל מצבם הכלכלי המשופר, אף כי חברו של ד' מספר ש"לא קרה דבר כזה בתקופתו שהרב ביקש או קיבל כסף. ד' אומר שאם הוא היה רוצה כסף אז הוא היה נהיה מיליונר, בגלל חסידיו הרבים".
בשנה האחרונה החל הקשר בין ד' לאשתו להיסדק. אם ללמוד מניסיון העבר, רק דבר אחד יכול היה לפרום את הקשר: סדק עם חן. אבל במקרה הזה דווקא החסיד הוותיק, ד', מצא עצמו מחוץ למעגל, ואילו אשתו נותרה בפנים ומעמדה התחזק. האם זה קרה בגלל עניין מיני שהיה לאליאור חן באשת תלמידו? האם ד' החל לפקפק במנהיגותו של חן? לא ברור. "אם היתה קונסטלציה של קרבה מינית בין הרב לאשה, זה יכול להסביר למה חן דאג לנטרל את ד'", מספר החבר.
חן הורה לד' לעזוב את הבית ולתת לאשתו גט. בסוכות האחרון נאלץ ד' לעזוב את אשתו ואת שמונת הילדים ולחדול גם מביקוריו בבית. בד בבד הוא התנתק סופית מהקבוצה. דבר הפרידה נשמר בסוד, כמה אירוני, כדי לא לפגוע בילדים, כפי שמספר חברו של ד'. "היא לא רצתה שהוא יהיה בבית, אבל הם המשיכו כאילו להתנהל כבעל ואשה כלפי הסובבים. גירושים בעולם החרדי יכולים לפגוע בילדים, והוא חשש מזה".
ההתחזקות במעמדה של האשה באה במקביל להתמסרותה המוחלטת לרצונותיו של חן, שאליו פנתה כאשר התקשתה לחנך את ילדיה הקטנים בהיעדר האב. חן הסמיך את גבאי ואת קוגמן "לסייע" בחינוך הילדים, חינוך שהיה רובו ככולו על טהרת העינוי, עד כדי הצמדת גופם לתנורי חימום. גבאי וקוגמן השתלטו על הבית ברובע היהודי, ומאוחר יותר על הווילה שאליה עברה האשה לפני חודשיים. הווילה, חלק מפרויקט היוקרה "וולפסון" בשכונת שערי חסד, שייכת לאמה של האשה, המתגוררת בארצות הברית ובבעלותה עיתון יהודי ידוע.
ד', מספר חברו, "לא באמת ידע מה קורה שם. כשהוא שמע את הסיפור, הוא אמר שזה לא יכול להיות, שהם השתגעו. שאנשים יעשו דברים כאלה לילדים? הוא לא האמין גם על אשתו, אמר שזו אשה ששמה את נפשה על הילדים. זו לא משפחה שהיתה בה אלימות, זו משפחה עשירה מאוד. עכשיו הוא במצב לא טוב, לא ישן בלילה".
רגועה ושלווה
ביום שני יצא אמבולנס מבית החולים הדסה עין כרם לבית החולים הסיעודי על שם הרצוג. בתוכו שכב, מחובר לצינורות ומכונות, פעוט בן שלוש וחצי. מצבו מוגדר צמח. זהו בנם הקטן, השמיני, של האם ושל ד'. רופאי הדסה נואשו מהתקווה כי ישוב אי פעם להכרה.
בהדסה, לפני מעצרה, עוד הספיקה אמו לבקרו פעם אחת, כשהיא מלווה בידי שוטרים. אחד מאנשי הצוות הרפואי מספר על ביקור מוזר. "האמא נראתה רגועה ושלווה, נורמלית לחלוטין, לא שאלה לשלום הילד ואפילו לא ביקשה לראותו. רק דבר אחד היא רצתה. היא אמרה שיש להם קמע מאוד חשוב ויקר, בעל ערך, וביקשה שישאירו אותו על הילד. זה הדבר היחיד שאמרה". הקמע הזה מעולם לא נמצא.*
*--Google adSense - TOPIC PAGE AFTER FIRST POST **************** height="25" src="http://ads.hevre.co.il/Banner_Show_General.asp?LocationId=25" frameborder="0" width="777" scrolling="no"><*
אליאור חן הוא בכלל לא רב * ילד מבריק אך בעייתי, הוא נקלט בישיבה המשקמת של הרב חיים פינטו, צבר תהילה כבעל כוחות על טבעיים והחל לעסוק באסור מכל - קבלה מעשית * ד' ואשתו הם יהודים אמריקאים מבית טוב שהקימו משפחה רחבה ושלחו את ילדיהם לחינוך חרדי ליברלי * הרוע הבלתי נתפס שהכניס חן באשתו של ד', שהואשמה השבוע בעינוי ילדיה, לא היה תוצר חברתי, כלכלי או סביבתי, הוא היה תולדה של אמונה מעוותת בצד האפל של היהדות * השטן ירד לירושלים: סיפורה המלא של התחפפות ישראלית חדשה
"לא יימצא בך מעביר בנו ובתו באש, קוסם קסמים מעונן ומנחש ומכשף; וחובר חבר ושואל אוב וידעוני ודורש אל המתים"
(דברים י"ח)
הוא גדל בירושלים בשכונת רוממה, אחד משבעת ילדיהם של בלנית במקווה שכונתי ואיש המועצה הדתית בעיר. לא תמיד היה זה בית חרדי. אביו, שעלה ממרוקו, היה איש מעשה, ציוני שרוף, ששירת ביחידות מובחרות והשתתף בפעולות נועזות. אבל לקראת סוף שנות ה-70 הוצעה לו משרה צנועה, לשמש את הרבנים הראשיים לירושלים, וכשקיבל את המשרה החליט לחבוש כיפה שחורה ולהנחיל לילדיו חינוך חרדי. לבנו חזה עתיד מזהיר כתלמיד חכם, עילוי. קנה לו עוד ועוד ספרים, כולל ספרי קבלה, והילד החל לשקוע בהם כבר בגיל 12. שם, בספרים האלה, נטמן זרע הפורענות של אליאור חן.
כעת נמצא חן, בן 28, מעבר לים, כנראה בקנדה, מקווה לחמוק מצו ההסגרה הבינלאומי שהוצא נגדו. בישראל מייחסים לו אחריות למסכת התעללויות בילדים מהחמורות שידעה המדינה. הקורבנות, אלה שנחשפו, אינם ילדיו שלו, אלא של חסידיו שהיו מוכנים לעשות הכל בשבילו - לוותר על צלמם, לשפוך את דם ילדיהם וילדי חבריהם, להקריב את ילדיהם למולך.
במשטרה ובפרקליטות סבורים שעל פי הוראות רבם חן הלמו הנאשמים והמבוקשים בפרשה בראשי פעוטות בפטישי עץ, הצמידו את גופם לתנורי סלילים, טילטלו, הכו באגרופים, שרפו איברים, זרו מלח על פצעים וכוויות, כפתו בחבלים, חסמו פיות, כלאו במזוודה, תחבו לכוך, האכילו צואה, השקו בערק עד שיקיאו, הריצו הלוך ושוב עד שיתעלפו, צבטו בכל חלקי גופם, השליטו טרור. ברוב המקרים היו הקורבנות שני ילדים, בני שלוש וחצי וארבע וחצי, הצעירים מבין שמונת הילדים של האשה שנאשמה בתחילת השבוע בהתעללות החמורה יחד עם אחד מעמיתיה לקבוצה, דוד קוגמן.
השכל הישר עומד משתאה מול הזוועה, מנסה בכל דרך לבאר אותה. הוא עומד מול הרוע ומול קורבנותיו - פעוט השוכב במחלקה לטיפול נמרץ בבדידות איומה, נטול חיים ותקווה - ומחפש כל דרך למצוא פשר: האם זהו טירוף הדעת? שיטת חינוך חולנית? פנאטיות דתית? האם תלייניו של הפעוט היו קורבנות לסדיזם דומה בילדותם? האם הונעו מתוך יצר חולני?
[בילד – נישט אפגעהיט]
[בילד – נישט אפגעהיט]
[בילד – נישט אפגעהיט]
האם המתעללת בבית המשפט. חן הורה לד' בעלה לעזוב את הבית
[בילד – נישט אפגעהיט]
[בילד – נישט אפגעהיט]
צילומים: אמיל סלמן, ג'יני
אלא שבסיפור הזה אין סיבה ומסובב מובנים, אין פשר. כל הסובבים את חן, אוהביו כשונאיו, מוכנים להישבע כי אין כאן אלא מעשה כשפים, כוחות על טבעיים אפלים שהשתלטו והמליכו את עצמם מעל השכל הישר של קבוצת אנשים שילדותם היתה טובה ומאושרת. מדבריהם עולה כי מה שהתחולל בחבורה בהנהגתו של חן היה הרבה מעבר למסכת של התעללות בילדים. גם את זה קשה לתפוס.
"הכרתי אותו טוב מאוד, כמו אח", מספר אחד מחברי הקבוצה בעבר. "כמו שאני זוכר אותו לא היו מושגים כאלה של אלימות, אבל היתה התבטלות מטורפת בפניו. היה אומר תקפוץ מהגג, היית קופץ. ודאי לי שיש לו כוחות על טבעיים, וההוכחה היא שאמא, שאני מכיר אותה כאשה למופת, דתייה, לוקחת את הבן שלה ומעבירה אותו באש, כאילו למולך. אפשר להבין דבר כזה הגיונית? ואני אומר לך, שאפילו אם הילד שלה היה מת, זה לא היה מפריע לה. יודע למה? כי היא בטוחה שהיא עושה הכי טוב לילד".
[בילד – נישט אפגעהיט]
[בילד – נישט אפגעהיט]
[בילד – נישט אפגעהיט]
החפצים שבהם עונו הילדים. הילד הקטן מוגדר צמח
[בילד – נישט אפגעהיט]
אתה מבין מה אתה אומר?
"תבין, יש אנשים שיכולים לקחת אותך, צפוני מ'הארץ', ולהשתלט עליך. זו מציאות, וזה לא בשליטתך, ואתה תעשה דברים ופתאום תתעורר ורק אחרי שנתיים תצליח לצאת מהתסריט. זה נשמע דמיוני אבל זו מציאות. כמו בימי שבתי צבי. אתה יודע מה הבעיה של המשטרה? הם לא מנסים להבין את הסיפור פה. הם חושבים שהם מתעסקים עם עבריינים, או עם שיטות חינוך. הם לא מבינים שמבחינת האנשים פה זה תיקון, תיקון הנשמה. המשטרה לא מבינה איזו רמת שליטה זו. פה אתה מדבר על אנשים לא אלימים, אנשים שלא קיבלו מכות בבית, אנשים נורמליים לחלוטין. פשוט בא בן אדם, השתלט להם על הסוויץ' וזהו. צריך לשלוח אותם להסתכלות ואולי לתת להם איזה שנתיים שיבינו את החומרה של העניין. לא הייתי מושיב אותם על רצח, הייתי מושיב את זה שתיפעל אותם, כי הוא העיקר".
נא להכיר, "הפצועים"
ב-93' קישטה את חגיגת הבר-מצווה של אליאור חן גלריה נכבדה של רבנים ועסקנים חרדים, אשכנזים וספרדים, שאותם הכיר האב, יעקב חן, במועצה הדתית. לרבנים האלה הוצג ילד הפלא המקדיש שעות לספרי הקודש. אף אחד לא שיער שמדובר בעיקר בספרי קבלה.
למרות שקדנותו, התקשה הנער להסתדר במסגרות החרדיות. בגיל 15 נשלח חן ל"עוז ליששכר", ישיבה שהקים הרב חיים פינטו בשכונת בית ישראל בעיר עבור צעירים שנפלטו מישיבות חרדיות. בישיבה הזאת, המזוהה עם האגף הלא-ממוסד של חסידות ברסלב, בילה חן עשור מחייו. כאן הפך מתלמיד סורר למורה נערץ, כאן הפך למיתוס, גיבורם של צעירים אובדים שחיפשו דמות להידבק בה, "צדיק" ובעל מופתים.
המבקרים בשכונת בית ישראל מוצאים סמטה צרה היוצאת מרחוב יוסף קארו, מתפתלת בין בתי אבן בנויים בצפיפות. מהסמטה מובילות מדרגות אל קומתו השנייה של אחד הבניינים. כאן, מעבר לשער ברזל, בשלושת חדרי הדירה הקטנה, פועלת "עוז ליששכר". העליבות והדלות מושלות בכל: בספרייה, במטבחון ובחדר המגורים.
בשעת הלילה המאוחרת שבה ביקרנו במקום ניסו שלושה בחורים לנמנם, שרועים על מיטות קומתיים מעוקמות. בחדר המרכזי ישב גבר מגודל פאות וזקן, סוכרייה על מקל תחובה בפיו, ועיין ב"ליקוטי מוהר"ן" של רבי נחמן מברסלב. בעוד אנו מחפשים רמזים ועקבות למיתוס שנקרא אליאור חן נפתחה הדלת, ומתוך הלילה הגיחו שלושה בחורים, שניים חבושי כיפות צמר גדולות, השלישי גלוי ראש. כעבור חמש דקות הם יצאו חזרה אל הרחוב. "יש לך אולי שקל, אחי?" שאל אחד, וחברו התעניין אם אנחנו עיתונאים. "עשיתם כתבה על אמא שלי?" הוא שאל. "מנפחים את כל העסק. אמרו שאמא שלי התעללה בי. אני לא יודע על מה מדברים".
עבר רגע עד שהבנו שהנער הדובר, בכיפת הצמר הגדולה, לא קשור לפרשת ההתעללות מירושלים אלא לפרשת התעללות האחרת, זו מבית שמש. הוא השביעי מ-12 הילדים שאמם, רבנית הרעלות, נאשמת כי התעללה והזניחה אותם. באותה ישיבה שבה החל את דרכו החשוד מירושלים נמצא הקורבן מבית שמש, מין צירוף מקרים שכזה. הוא לא תלמיד מן המניין כאן, הסביר הנער, אלא שמאז שנעצרה אמו מדי לילה הוא מחפש מקום לישון בו, ואם אפשר גם להכניס משהו לפה. "עוז ליששכר" נראית כמו אפשרות טובה.
הוא רק בן 18 וחצי, וכבר שבע שנים שהוא נפלט מכל מסגרת. "כשהייתי קטן הייתי בורח מבית ספר להיות בבית. אם זה היה בית שמתעללים בי הייתי בורח הביתה?" הוא מוכיח. הוא לא שמע על חן. "לא יודע. במקרה שלי כל מה שאומרים זה לא נכון, באמת. מנפחים, סתם מנפחים". מה שמעניין אותו כעת הוא לאכול, כי מאז שנחשפה הפרשה שלו הוא מנותק מהוריו ומ-11 אחיו ו"עכשיו אני עובר התעללות באמת. אין לי אוכל, אין לי איפה לישון".
"עוז ליששכר" הוקמה בידי הרב פינטו בדיוק בשביל נערים כאלה. זוהי מסגרת לנושרים, אותם נערים שנקלעו לתחתית הסולם החברתי החרדי, חלקם לאחר שהתנתקו ממשפחותיהם. הישיבה מזוהה עם ברסלב אך לא קשורה לאף אחד מהזרמים המרכזיים בחסידות. חלק מתלמידיה נקשרו לקבוצה אנטי-ממסדית ששמה "פצועי הנחל" - נחל על שם כינויו של רבי נחמן "נחל נובע מקור חכמה", ה"פצועים" בעקבות רדיפתם בידי הממסד החרדי. על הארוניות בישיבה מקושקשות הכתובות "נע ונד", "כובשי היערות", "פצועי העצבים או הזעם", "פצועי הקור".
את חיי הישיבות החרדיות הממוסדות המירו ה"פצועים" בלימוד במסגרות עצמאיות, בשוטטות בין קברי צדיקים, ביערות. לקבוצה, שחבריה רווקים, הסתפחו במרוצת הזמן גם חוזרים בתשובה ופליטים מישיבות של הציונות הדתית. בשנים האחרונות הטיל שמם של ה"פצועים" אימה על עוברי אורח ערבים בשכונת שמואל הנביא, לאחר כמה אירועי תקיפה אלימה שחלקם הסתיימו בהרשעה.
חן עצמו מעולם לא היה מזוהה עם גרעין ה"פצועים" הקשה, אך זו היתה הסביבה החברתית שבה התבגר. על הרקע הזה התבלט בישיבה כתלמיד מצוין, עילוי שהפך לחביבו של הרב פינטו. אחרי כמה שנים כתלמיד מינה אותו פינטו לבעל שיעור בישיבה. אף שמעולם לא נבחן ולא הוסמך לרבנות הוא נקרא מאז הרב אליאור חן, והחל לקבץ סביבו תלמידים נלהבים שהתפעלו לא רק מבקיאותו בקבלה אלא בעיקר מעיסוקו המעשי בה.
משפחת הכלה מנתקת קשר
הרב פינטו היה אחראי גם לשידוך של בחיר תלמידיו. לפני מספר שנים פנה אליו שרון תל-צור, חסיד ברסלב חוזר בתשובה הנמנה עם הפלג של הרב ישראל אודסר ("בעל הפתקה"), שביקש ממנו סיוע ביוזמה להעביר את עצמותיו של רבי נחמן מאומן לירושלים. תל-צור בא לחפש עצמות ומצא חתן לבתו, רות. את יום הנישואים השישי של אליאור ורות חן, שחל השבוע, ציינו בני הזוג ככל הידוע בנפרד: הוא בקנדה, יחד עם אחד מחסידיו, יוסף פישר, היא כנראה בתחומי ישראל, יחד עם ארבעת ילדיהם ושאר חסידיו שטרם נעצרו.
תל-צור חלם להשיא לבתו הבכורה חתן אשכנזי, אבל כשהרב פינטו הציע לו את העילוי של הישיבה, הוא לא יכול היה לסרב. הוא מצא נחמה בעובדה שהחתן המיועד הוא שקדן גדול המשקיע את כל מרצו בישיבה. הזוג התחתן ועבר לגור בדירה בהתנחלות החרדית ביתר עילית.
אלא שדווקא אז נבקע משהו בין פינטו לבן טיפוחיו. הפופולריות של השיעורים שלו גרמה לחן לחשוב ש"עוז ליששכר" קטנה עליו. "הרב פינטו עצמו יכול היה ללמוד ממנו, אולי אליאור היה יותר גדול מהרב. הוא חכם, למד מלידה. אמרו שיש לו כוחות על טבעיים", מספר תלמיד בישיבה.
פינטו התעמת עם חן על שיעורי הקבלה שהעביר בישיבה. "הוא התחיל להתעסק עם קבלה יותר מדי", מספר תלמיד בישיבה. "הרב פינטו היה אומר לו: 'אל תלמד קבלה. תלמד הכל, אבל אנשים צעירים אסור ללמד קבלה'. ילד צעיר שמתלהב אסור ללמד אותו. לפני חמש שנים אליאור הסתכסך סופית עם הרב פינטו. הפיצוץ קרה בגלל הקטע של הקבלה. אליאור הלך". יחד עם חן עזבו גם תלמידים אחרים. "עוד לפני שהוא התחתן היו לו חסידים", מספר התלמיד בישיבה, "אחרי שהוא עזב כבר לא היתה להם סיבה להגיע לכאן".
לאט לאט גיבש חן את הקבוצה העצמאית שלו, שחלק מחבריה היו מתלמידי הישיבה, כמו שמעון גבאי המבוקש בידי המשטרה, ואילו אחרים - כמו ד', בעלה לשעבר של הנאשמת מירושלים שאינו מואשם בפרשה, ודוד קוגמן, הנאשם השני - סגדו ל"כוחות" שאצר בקרבו. תחילה היה מעביר להם שיעורים בבית כנסת בשכונות גאולה והר נוף, ולאחר מכן החל להתכנס עמם בחדר צמוד לבית הוריו בשכונת רוממה.
התגבשות הקבוצה והנאמנות המוחלטת שחן דרש מחבריה לא הביאה רק לניתוק מפינטו, אלא גם לקרע עם בני משפחת אשתו. כשנתיים לאחר החתונה הכירה בתו השנייה של שרון תל-צור את אחד מחסידיו הנבחרים של חן - קוגמן. היום מדובר בנאשם מרכזי בהתעללות בפעוטות, אבל באותם ימים הוא נראה שידוך ראוי. "היא רצתה את קוגמן כי הוא בא מבית עשיר. היא רצתה חיים נוחים. היו לה איתו כמה פגישות והוא נראה לה אדם עדין, נחמד", מספר קרוב משפחתה.
הכלה המיועדת נקשרה לקבוצה של חן, ובני משפחתה מספרים שהחלה להיעלם מהבית. הם הרגישו שהם מאבדים אותה לטובת חן, אבל מספרים שככל שהתקרבה, היא נרתעה מעוצמת השליטה של חן בבעלה המיועד. היא התחילה להביע הסתייגות מכך, "אמרה שהיא לא מעוניינת במישהו שהרב שלו הוא אליאור. היא הרגישה שהוא שולט עליו לחלוטין".
התגובה לא איחרה לבוא, ודווקא מצד גיס הכלה המיועדת. יום לפני ה"וורט" (האקט שבו נסגרת העסקה בין הורי החתן להורי הכלה) ציווה חן, שהסתייגות הכלה לא מצאה חן בעיניו, על קוגמן לבטל הכל. אחרי ההשפלה הזאת החליטו בני משפחת תל-צור לנתק מגע עם חתנם, וכפועל יוצא גם עם רות, בתם הבכורה. היחידה ששמרה מאז על קשר כלשהו עם רות היתה סבתה, שאמרה השבוע שדיברה עמה לאחרונה לפני חודש וחצי, לאחר לידת בתה הרביעית. "אני מאוד דואגת לה. היא נשמה. כל כך תמימה ונאמנה לבעלה".
יתר בני המשפחה לא מתכוונים למחול על ההשפלה ההיא. "רות הבינה שאם בעלה חותך את השידוך, זה אומר שהאבא שלה כבר לא מבסוט מהגאון שלה, מהרב המשיח שלה", אומר בן משפחה. "תל-צור אמר לבתו הרבה פעמים: 'בשבילי הבעל שלך הוא החתן שלי ולעולם לא יהיה הרב שלי'". הוא לא ידע אז מה מתחולל בחדר בשכונת רוממה, אבל שמועות כבר החלו לאפוף את שמו של אליאור חן כדמות פלאית.
במו עיני ראיתי
הרב יצחק בצרי, בנו של המקובל הרב דוד בצרי, מספר כי שמע כבר לפני כשנה וחצי "דיבורים על 'צדיק נסתר', מין כוכב צעיר בעל כוחות על טבעיים, שמנהיג קבוצה של חסידי ברסלב שקשורה ל'פצועי הנחל'. אמרו שהוא מסתובב באיזה חדר, מייעץ לאנשים ועושה להם 'תיקונים' וטקסי קבלה מעשית".
העיסוק בקבלה המעשית המיוחס לחן נחשב לא לגיטימי בעולם הקבלה מאז שאסר על כך האר"י במאה ה-16. בצד פריחתה של תעשיית הקמעות ו"המים קדושים", עוסקים רבים מהרבנים המקובלים בקבלה עיונית, כלומר "חשיפת סודות" הבריאה, להבדיל מהתערבות בה. "התיקונים" שעורכים המקובלים הם על פי רוב סוג של תפילות ולא אקטים של קבלה מעשית - התחום האסור של "השבעת שמות" של מלאכים, כדי להשפיע על המציאות הממשית. "כמעט אף אחד לא מתעסק בדברים האלה", מסביר הרב בצרי. "אני מאמין שזה אפשרי אבל קצת כופר בדברים האלה, ולא מאמין שבחור בן 28 יכול לעשות אותם".
חן אכן עסק ב"השבעת שמות", מספרים חבריו בעבר וקרובי משפחתו. "הוא התעסק בקבלה מעשית ומיסטיקה וזה משך הרבה אנשים", אומר אחד מגיסיו. "הרבה אנשים היו בקשר איתו, ביקשו עצות. כשהוא היה מגיע לאשדוד לביקור היתה ממש רשימה של אנשים שרדפו אחריו כי חשבו שהוא מחולל נסים. היו שמועות שהוא ריפא אנשים בבתי חולים. אני לא יכול לסמוך על זה, אבל בעיניים שלי ראיתי דברים. הוא היה יושב בבית ומזיז דברים על ידי פסוקים, מתעסק עם קלפים. פעם הוא הסתכל לי בכף יד ואמר לי דברים שהייתי מזועזע איך הוא יודע אותם".
חבריו ללימודים מספרים שהעיסוק הנמרץ של חן בקבלה מעשית החל ב-2005, אחרי שכבר עזב את "עוז ליששכר", אבל עוד קודם לכן, מוכנים כולם להישבע, ראו אותו מבצע כשפים. "בהתחלה לא האמנתי", מספר אחד מהם, שכיום כבר מאמין, ולכן נמנע מלחשוף את שמו מחשש שחן יזיק לו. "המציאות היתה", הוא ממשיך, "שהיינו נוסעים בלי דלק, חופשי, מירושלים לתל אביב, ואז מירושלים לצפון ובחזרה. פעם לפני אחד החגים היה לנו מחסור בכסף. היה שואל כמה צריך, ואז אומר למישהו 'תביא ספר', פותח, מוצא שטרות. תקרא לזה איך שתקרא לזה, אני ראיתי את זה קורה".
הרב בצרי אומר שמפרטי פרשת ההתעללות עולה שלא מדובר בניסיונות להוצאת דיבוק מגופם של ילדי המשפחה ולא ב"תיקונים", כפי שנטען בכתב האישום. "לי זה נשמע כמו עבודה זרה גמורה של הקרבת הילדים למולך. זה טקס דתי שלא קיים ביהדות. אין פה טקס דתי משום שאין כאלה דברים בקבלה היהודית, אפילו לא בקבלה המעשית, האסורה. ככה בדיוק מקריבים ילדים למולך. רק בדתות של עובדי אלילים יש מושג כזה, להעביר מעל תנור אש את הילד כדי שיישרף".
כדי להסביר את המעשים הקיצוניים האלה, הוא נדרש לתורת הקבלה עצמה. בצרי משוכנע שמי שעוסק ב"השבעת שמות", כמו חן, נחשף לסכנות מצד "שדים ומזיקים" כמו סמאל ולילית. "רק מי שמנהל שיחות עם שדים יכול להגיע להעברת ילדים באש. זה הדבר היחיד שיכול להוביל בן אדם לזה. זה כמו מתקשרים למיניהם, שאין להם שום קשר לעולם הקבלה. זו הסכנה בדברים האלה, כי זה יכול להוביל לעבודה זרה גמורה".
הממד הימני
הימים שלפני הנסיגה מעזה חשפו פן חדש במשנתו ובמנהיגותו המסוכנת של חן. במאי 2005, ביום שבו עמדו מתנגדי ההתנתקות לחסום כבישים בכל רחבי המדינה, חשף השב"כ התארגנות יהודית שתיכננה פיגוע בהר הבית כדי לחולל מלחמה כוללת במזרח התיכון ובכך לסכל את הנסיגה. עד היום לא ברור עד כמה רצינית היתה התוכנית. מה שברור הוא שמו של הגיבור הראשי, אליאור חן.
השב"כ טען אז כי אבטליון ועקיבא קדוש, שני אחים שהכירו את חן מתקופת לימודיהם ב"עוז ליששכר" והמשיכו להתייצב לשיעוריו מחוץ לישיבה, תיכננו לעלות לגג של ישיבת ברסלב "שובו בנים", בעיר העתיקה, לירות טיל לאו לעבר כיפת הסלע ואז להשליך רימוני רסס על שוטרים שיוזעקו לאזור. בסיום המבצע, אמרו אז בשב"כ, תיכננו השניים להתאבד ביריית אקדח לראשם. לשם כך פנה אבטליון קדוש לאייל קרמני, תושב רחובות, כדי שיסייע לו לבצע את הפיגוע וירכוש בשבילו טיל לאו ורימונים. בשלב הזה התחרט עקיבא קדוש וסירב לשתף איתם פעולה.
אף שהוא חרדי ולא שירת בצבא, ידוע חן בסביבתו כ"דמות מאוד מיליטנטית, כהניסטית". עו"ד נפתלי ורצברגר, שייצג אז את העצורים, זוכר "קבוצה הזויה של חבר'ה ברסלבים, הזויה במובן הלא מזיק. אלה היו חבר'ה שמסתובבים בקברי צדיקים, והתחילו לגלגל שיחות על איך הם מביאים את הגאולה על ידי פיצוץ של הר הבית. השב"כ התייחס לזה ברצינות, חשבו שגילו את המחתרת היהודית החדשה. בסוף הבינו שזה סיפור הזוי שנמצא באזור הדמדומים של המחשבות של האנשים האלה".
ורצברגר זוכר את תפקידו המרכזי של חן בפרשה. "האחרים בקבוצה ראו בו מעין מ"כ שלהם. זה לא היה אחד שהולכים אחריו גדודים, אבל את החבורה הקטנה הזאת הוא הוביל. היוזמה והדיבורים שהם גילגלו היו מיוחסים לו". ורצברגר התרשם כי סמכותו של חן לא נבעה רק מאישיות דומיננטית. "כל הדיבור שלהם היה ברמה הדתית. הרעיון היה להביא את הגאולה באמצעות פעולה גרנדיוזית, והאווירה המשיחית היתה כל הזמן ברקע הדברים. בסוף גם השב"כ הבין שיש לו עסק עם קבוצה הזויה". ההסתבכות של חן בפרשה הזאת פרמה סופית את קשריו עם אנשי הישיבה ועם "פצועי הנחל".
ארבעה גברים ואשה
חן המשיך לטפח את הגרעין הקשה של חסידיו, שמנה 10-15 אנשים. אחרי ששוחרר ממעצר על פרשת הר הבית הוא סגר את שערי הקבוצה ודרש מחסידיו נאמנות טוטלית וציות עיוור לפקודותיו. אף ששמעו כ"צדיק נסתר" המשיך להתגלגל, הוא הורה לתלמידיו לא לאפשר לאנשים מבחוץ להצטרף לקבוצה, שהיתה מתכנסת לסירוגין בביתו בביתר, בבית הוריו ובבית של ד' ואשתו.
"אסור היה להביא אנשים, ואם זה היה קורה הוא היה כועס", אומר חבר הקבוצה בעבר. "הוא לא רצה אנשים אחרים. מי שנמצא נמצא, ואלה היו נדבקים לו לווריד. היו הרבה כאלה שהוא העיף אותם". בין ה"אוהדים החנוקים", כפי שקורא להם חבר הקבוצה, היו האם המתעללת ובעלה ד', יוסף פישר, שמעון גבאי, דוד קוגמן, אברהם מסקלצ'י ולפחות שלושה רווקים נוספים ששמם אסור בפרסום.
הקשר הטוטלי שהתווה חן התבטא בכך שרוב הגברים בקבוצה ניתקו כל מגע עם בני משפחותיהם, ולא התחתנו. "אם מישהו היה מכיר בחורה ורוצה להתחתן איתה", מספר חבר הקבוצה בעבר, "הוא היה אומר לא להתחתן, ואנשים היו מבטלים הכל. ככה היה עם שמעון גבאי, שהתארס ושבר את האירוסים בשבילו, כך היה עם דוד קוגמן שעמד להתחתן עם גיסתו של חן וכך היה עם אברהם מסקלצ'י". חתונה נוספת בוטלה השבוע בנסיבות אחרות: חסיד נוסף, ששמו אסור בפרסום, נעצר ביום ראשון, שעות לפני חתונתו. הוא לא הסכים לקיים את החתונה בבית המעצר, כפי שהציע לו השופט בהארכת מעצרו.
רק מעטים מהשכנים של משפחת חן בביתר הכירו את חברי הקבוצה בשמותיהם. דווקא הילדים המתגוררים ברחוב חזון אי"ש מספרים על תנועה ערה של מבקרים בבית משפחת חן, ועל משפחה נוספת שהתגוררה עמם בשבועות שקדמו לחשיפת הפרשה והיעלמות דיירי הבית. אחת השכנות בבניין ממול סיפרה ששמעה כי חן הוא צדיק קדוש, "משכמו ומעלה". פעם, היא נזכרת, ביקשה מרות חן ש"בעלה שיברך לי את הילדים. בקיץ האחרון נתתי לה את השמות שלהם, לא למטרה מסוימת, והיא אמרה לי שהוא בירך אותם".
סמוך לבית המשפחה פועל, בתוך קרוון, כולל של ישיבת ברסלב "שובו בנים", וגם בו לא נמצאו הרבה אברכים שיודעים לספר על חן. אחד מהם, בעל תשובה, זוכר את הקבוצה התמהונית שהתכנסה תחת מנהיגותו של השכן ממול. הוא זוכר "תיקונים" שהיו עורכים ברחוב באישון לילה. "בקבוצה הזאת הוא היה היחידי מביתר", הוא מספר. "הם היו הולכים ביחד למקווה, עושים התבודדויות. בלילות ראש חודש, ב-2 בלילה, הוא היה עומד פה מתחת לעץ עם איזה 10-15 איש, עושה תיקונים. אם אתה רוצה למצוא אותו, בדרך כלל הוא נמצא בשדות פה באזור. הוא מאוד מסתורי. גר פה שנים ואף אחד לא יודע עליו כלום".
לא כל החברים בקבוצה היו רווקים. הנשואים היו חן, פישר וד', בעלה של האשה המתעללת. ד' ואשתו נולדו וגדלו בארצות הברית, בבתים ציוניים ודתיים. אחרי שעלו לישראל התגוררו כמה שנים בישוב בגוש קטיף ואז עברו לרובע היהודי בירושלים. שם נטש האב את ערכי הציונות הדתית והחל להתעניין במיסטיקה יהודית. בני הזוג וילדיהם חשו בנוח ברובע היהודי, המשופע בתושבי חוץ המצטרפים לקהילות החרדיות בעיר. גם המראה של ד', בגלימה לבנה, אינו זר לתושבי הרובע. את ילדיהם שלחו לתלמוד תורה חרדי-ליטאי, ליברלי יחסית.
ד' הלך עם חן כברת דרך ארוכה. הוא הכיר אותו לפני כשש שנים, כאשר חן התחיל לקבץ סביבו חסידים, והיה לחבר מרכזי בקבוצה שנסעה יחד לקברי צדיקים ויצאה להתבודדויות ביערות הסמוכים לירושלים ולגוש עציון. "למרות שאליאור צעיר ממנו בהרבה, ד' ראה בו אדם חכם מאוד. הוא הכיר את הסגולות שלו, חשב שאליאור חן הוא אדם רוחני עם יכולות", מספר חברו הקרוב.
ד' פתח בפני חברי הקבוצה את ביתו שברחוב משגב לדך, ברובע היהודי, וכך נוצרה ההיכרות בינם לאשתו. בבית הם הכירו את קוגמן ואת גבאי, ש"היו באים אליהם הביתה והיו לומדים, יושבים ומדברים על פרשת השבוע, חסידות, דברים שלומדים בכל ישיבה. זה לא היה ממוקד בחינוך ילדים". ד' ואשתו היו חריגים בין חברי הקבוצה, בעיקר בגלל מצבם הכלכלי המשופר, אף כי חברו של ד' מספר ש"לא קרה דבר כזה בתקופתו שהרב ביקש או קיבל כסף. ד' אומר שאם הוא היה רוצה כסף אז הוא היה נהיה מיליונר, בגלל חסידיו הרבים".
בשנה האחרונה החל הקשר בין ד' לאשתו להיסדק. אם ללמוד מניסיון העבר, רק דבר אחד יכול היה לפרום את הקשר: סדק עם חן. אבל במקרה הזה דווקא החסיד הוותיק, ד', מצא עצמו מחוץ למעגל, ואילו אשתו נותרה בפנים ומעמדה התחזק. האם זה קרה בגלל עניין מיני שהיה לאליאור חן באשת תלמידו? האם ד' החל לפקפק במנהיגותו של חן? לא ברור. "אם היתה קונסטלציה של קרבה מינית בין הרב לאשה, זה יכול להסביר למה חן דאג לנטרל את ד'", מספר החבר.
חן הורה לד' לעזוב את הבית ולתת לאשתו גט. בסוכות האחרון נאלץ ד' לעזוב את אשתו ואת שמונת הילדים ולחדול גם מביקוריו בבית. בד בבד הוא התנתק סופית מהקבוצה. דבר הפרידה נשמר בסוד, כמה אירוני, כדי לא לפגוע בילדים, כפי שמספר חברו של ד'. "היא לא רצתה שהוא יהיה בבית, אבל הם המשיכו כאילו להתנהל כבעל ואשה כלפי הסובבים. גירושים בעולם החרדי יכולים לפגוע בילדים, והוא חשש מזה".
ההתחזקות במעמדה של האשה באה במקביל להתמסרותה המוחלטת לרצונותיו של חן, שאליו פנתה כאשר התקשתה לחנך את ילדיה הקטנים בהיעדר האב. חן הסמיך את גבאי ואת קוגמן "לסייע" בחינוך הילדים, חינוך שהיה רובו ככולו על טהרת העינוי, עד כדי הצמדת גופם לתנורי חימום. גבאי וקוגמן השתלטו על הבית ברובע היהודי, ומאוחר יותר על הווילה שאליה עברה האשה לפני חודשיים. הווילה, חלק מפרויקט היוקרה "וולפסון" בשכונת שערי חסד, שייכת לאמה של האשה, המתגוררת בארצות הברית ובבעלותה עיתון יהודי ידוע.
ד', מספר חברו, "לא באמת ידע מה קורה שם. כשהוא שמע את הסיפור, הוא אמר שזה לא יכול להיות, שהם השתגעו. שאנשים יעשו דברים כאלה לילדים? הוא לא האמין גם על אשתו, אמר שזו אשה ששמה את נפשה על הילדים. זו לא משפחה שהיתה בה אלימות, זו משפחה עשירה מאוד. עכשיו הוא במצב לא טוב, לא ישן בלילה".
רגועה ושלווה
ביום שני יצא אמבולנס מבית החולים הדסה עין כרם לבית החולים הסיעודי על שם הרצוג. בתוכו שכב, מחובר לצינורות ומכונות, פעוט בן שלוש וחצי. מצבו מוגדר צמח. זהו בנם הקטן, השמיני, של האם ושל ד'. רופאי הדסה נואשו מהתקווה כי ישוב אי פעם להכרה.
בהדסה, לפני מעצרה, עוד הספיקה אמו לבקרו פעם אחת, כשהיא מלווה בידי שוטרים. אחד מאנשי הצוות הרפואי מספר על ביקור מוזר. "האמא נראתה רגועה ושלווה, נורמלית לחלוטין, לא שאלה לשלום הילד ואפילו לא ביקשה לראותו. רק דבר אחד היא רצתה. היא אמרה שיש להם קמע מאוד חשוב ויקר, בעל ערך, וביקשה שישאירו אותו על הילד. זה הדבר היחיד שאמרה". הקמע הזה מעולם לא נמצא.*
******* language="">
var pCid="uk_haaretzx_0";
var w0=1;
var refR=escape(document.referrer);
if (refR.length>=252) refR=refR.substring(0,252)+"...";
******* language="1.1">
var w0=0;
******* language="1.1" src="http://server-uk.imrworldwide.com/c1.js">
******* language="">
if(w0){
document.write('');
}
document.write("");
גרינטושי,
ווער זענען די עדה החרדית הספרדית? א ערענסטע בי"ד ערענסטע דיינים פרעג דיך נאך, עכ"פ מער קראנט
און באגלייט ווי די פרייע אנטעסעמיטן וואס דו האסט אראפ געברענגט.
די צייטונגען וואס דו האסט אראפגעברענגט איז קיין נייעס נישט, איך האב דאך דא אנגעהויבן
צו אראפלייגן די אמת'ע מעשה, און געפרעגט שטארקע קשיות אויף די גירסא פון די פרייע
אפיקורס'ישע צייטונגען, איז וואס פונקטליך ווילסטו מיטן אראפברענגן א קאפי פון זיי?
אבער גראדע אז דו האסט שוין אראפגעברענגט די צייטונג וועל איך שוין פארציילן נייעס,
ס'ווערט פארציילט דא אפאר זאכן וואס אליאור חן'ס שווער 'שרון תל-צור' האט געזאגט
קעגן זיין איידים אליאור, דאס איז געווען ביז יעצט, פאר צוויי וואכן צוריק האט ער געגעבן
א אינטערוויו ווי ער זאגט אז אלעס וואס ער האט גערעדט קעגן זיין איידים איז נישט אמת
ווען איך וועל האבן די צייטונג וועל איך עס בלי נדר ארויפלייגן דא.
און יעצט לעצם הענין, איר האט געזהן די בילדער אין די צייטונג פון די פארשידענע
קלאפ געצייג האמער שרויפן ציער וכו'?
איז דאס עפעס א נארמאלע באווייז? ס'איז דאך ממש א ליצנות, א יעדע שטוב האט
דאך די כלים, וואס ספעציעל זעט מען ביי די בילדער?
שטעלט אייך פאר ראובן קומט צום בי"ד אז שמעון איז אים שולדיק צען טויזנט דאלער
און די בי"ד בעט אים א ראיה דערפאר, גייט ראובן און ברענגט פארן בי"ד א שיינע
בילד ווי מען זעט דארט פיל מיט שטרות פון הונדערעטע דאלער און ער זאגט, עטץ זעטס
דאס איז מיין געלד וואס שמעון איז מיר שולדיק, יעדער וואלט אויסגעפלאצט און א געלעכטער
און דא ווען מען ברענגט א בילד פון א האמער מיט שרויפן ציער זאגט יעדער ווי קענסטו
לייקענען ס'איז דאך דא "בילדער" אין לך ליצנות גדולה מזו,
גראדע איז מיר א חידוש אז זיי האבן געברענגט אזא נארישע ראיה פון א טריקענע בילד
וואס פון דעם קען מען גארנישט וויסן, לויט די היינטיגע טעכנאלאגיע וואלט מען דאך לכאורה
געקענט צאמשטעלן א בילד ווי מען זעט ווי אליאור שלאגט מיט א האמער, נאר זעט זיך
אויס אז יודע .... נפש בהמתו און די עולם גלייבט אזעלכע בילדער אויך, אזוי ווי א שרייבער
האט שטאלצירט אז ער האט אליין געזעהן די רענצל וואס מען פלעגט אריינלייגן די קינדער
אין דעם און זיי ארומווארפן, "ער האט עס אליינס געזעהן", איך בין נייגעריג צו ער האט דארט
כאטש געזעהן א ביסל בלוט ס'זאל כאטש אויסקוקן עטוואס אנדערש ווי א יעדע נארמאלע
רענצל,
ביי איינע פון די משפטים וואס איז פארגעקומען אין בראזיל האבן די ישראלים אפיהרגעברענגט
אלץ איינע פון זייערע 'שטארקע' באווייזן, די בילד פון א פארברענטע פוס וואס זיי האבן אויך פארשפרייט
און די מידיא, דער שופט האט זיך צולאכט און נאכדעם זיך גערעגט וואס פאר א ראיה איז
דאס ווי ווייס איך וועמענס פוס דאס איז ווי ווייס איך ווער האט דאס געמאכט, גראדע, האט
דער שופט געזאגט, קוקט מיר די בילד מער אויס א פוס פון א ערוואקסענע מענטש ווי פון
א יונגע בחור'ל.
נאך א אינטערעסאנטע זאך אז פון די אכט קינדער וואס מען האט אפיציעל אויסגעפייניגט מיט די אלע קלאפ געצייג האט "קיינער" פון זיי נישט קיין שום סימן פון א קלאפ פון א האמער וכדו' איין קינד האט בריען און חוץ פון דעם איז נישטא קיין שום סימנים פון קלעפ, א פלא א גאנצע תקופה האט מען זיי געפייניגט מיט כלי משחיתים אבער אפילו איין סימן איז נישט איבערגעבליבן, זעהט זיך אויס אז דאס איז אויך פון אליאור חן'ס כוחות פון זיין קבלה מעשית...
קודם כל אז ער איז א צמח ווער זאגט אז דאס האט בכלל א שייכות מיט אליאור?
צווייטנס, ליין מיינע קשיות וואס איך האב געשריבן וועט דיך אויך פארענטפערט ווערן פארוואס דאס
איז נישט קיין באווייז, ביי מיינע קשיות ווערט מבואר אז אנפאנג מעשה האט דאך יעדער געלייקנט
סיי די בחורים סיי די קינדער און סיי די מאמע און דאך אנשטאט זאגן אז ס'איז געשעהן דורך א קלאפ
אדער דורך דעם וואס די מאמע האט אים אפשר עפעס געטוהן ח"ו אנשטאט זאגן אזא סארט סברא
האבן זיי גלייך שוין פארקויפט אז די מאמע מיט די בחורים האבן עס געטוהן ווייל אליאור האט זיי געהייסן
און אליאור האט זיי געהייסן וויבאלד אזוי איז אים אויסגעקומען פון די קבלה וואס ער האט געלערנט, ממש
גג על גג, אן האבנדיג איינע וואס זאל האבן אריינגעווארפן דעמאלץ א ווארט אז ס'האט א שייכות מיט אליאור
און מיט קבלה, איז פרעג איך דיר 'פאררקיסט', קען עס בכלל זיין א באווייז אויב גלייך ביים אנפאנג האט מען
שוין קלאר געזעהן אז די חברה האבן א פערטיגע מעשה זיי ווארטן נאר אויף עדים וואס זאלן זיך מתנדב
זיין צו מעיד זיין?!
דריטנס, איך האב דיך שוין געשריבן אז די באשולדינגען ארבעטן נישט אויפן געווענליכע סיסטעם פון
זייערע געווענליכע בילבולים, ווי למשל: אליאור חן האט ליב געהאט צו פייניגן קינדער ממילא האט ער
גענומען א קינד און ער האט געהאקט זיין קאפ אין וואנט ביז די קינד איז געווארן א צמח. ניין ס'גייט
אינגאנצן נישט אזוי ס'גייט מיט א שיינע לאנגע מעשה אז אלץ בחור האט ער געלערנט קבלה און
ער האט געהאט חסידים און ער האט געמאכט מופתים דורך כישוף וכו' וכו' ביז ער איז אנגעקומען
צו א שיטה אז מען דארף פייניגען קינדער אויף די ערגסטע וועג וואס איז נאר שייך ווייל נאר אזוי
וועלן זיי ווערן גוט מחונך ווייל אזוי טרייבט מען ארויס די רוחות רעות פונעם קינד און די מאמע מיט
אליאור'ס בחורים האבן טאקע אזוי געטוהן, און והא ראיה ס'איז דא קינד א צמח, אבער איין מינוט
איך פארשטיי נישט מען האט דאך אלעמען אזוי געפייניגט און פארוואס איז נאר איינער א צמח?
און אויב נישט א צמח כאטש גוט צוביילט פון אלע זייטן פון די קלעפ פון אלע כלי משחית וואס מ'האט גענוצט,
דעס מאכט מיר נוטה זיין אז קען זיין אז ס'איז געווען א מקרה אזוי ווי איך וועל יעצט מסביר
זיין די אמת'ע גירסא.
איך וועל יעצט פארציילן די ריכטיגע גירסא און נאכדעם ממשיך זיין מיט די פערטע סיבה פארוואס
איך האלט אז ס'איז נישט קיין באווייז דאס אז ס'איז דא א קינד א צמח, די מעשה איז געווען אזוי
דער קינד די יונגסטע קינד איז שוין פארדעם נישט געווען א געזונטע קינד ער האט געהאט
פארשידענע געזונטהייט פראבלעמען, און ס'איז דא דערויף דאקומענטן, איין נאכט איז דער קינד ארפגעפאלן
פון בעט און ער האט געכאפט א שטארקע קלאפ אויפן קאפ ווי דוכט זיך מיר אז ער האט דעמאלץ אפילו
גע'חלש'ט אבער ס'איז בעסער געווארן א וואך שפעטער איז ער נאכאמאל אראפגעפאלן און ער האט גע'חלש'ט
און דעמאלץ האט מען אים נישט געקענט אויפוועקן און מ'איז אריינגעלאפן אין שפיטאל וואס דארט איז
די סאושל סערוויס אריינגעמישט געווארן היות ס'איז געווען צוויי פאסירונגען מיט א אונטערשייד פון בלויז
עטליכע וואכן און די משפחה האט נישט קיין טאטע און זיי פארמאגן 8 קינדער, און פון דארט און ווייטער...
פערדנס, ווען א מעשה, בפרט נאך אזא שרעקליכע מעשה ווי דאס, איז אמת דארף מען גארנישט
צולייגן ס'איז גענוג שרעקעדיג און אינטערעסאנט אז מען זאל דארפן כסדר מגזים זיין מיט גוזמאות,
און דא באמערק איך א אינטערעסאנטע נקודה, מאכט אויף סיי וועלכע באשרייבונג וואס ס'איז דא
אויף די מעשה פון לעצטנס, וועט איר זען ווי מ'איז כסדר מדגיש אז די קינד איז נאך א צמח 'עד
היום הזה' און אזוי אויך דער טאטע דוד ש' מאכט זיכער עס כסדר צו דערמאנען ביי יעדע אינטערוויו
(וואס גרדע א יעדע אינטערוויו קאסט 10 טויזנט שקל, און דער עולם צאלט) ווי למשל זיין אינטערוויו
דא ביי די סייט 'בחדרי חרדים', ווי מען זאגט אים אז זיין קינד איז נאך א צמח איז ער מסכים מיט דעם
ער קען באשטיין מען זאל אזוי מיינען און ביי געוויסע אינטערוויו'ס זאגט ער קלאר ארויס אז ער ליגט
אין שפיטאל א צמח נעבאך. למשל דא ביי בחדרי חרדים געבטס א קוק:
אני בוכה הרבה כל יום. היינו שבויים בידיו"
אבי הילדים שחוו התעללויות, בשליחותו של אליאור חן, מגולל את חיי הסבל • הוא משחזר את התקופה בה היה שבוי בקסמו של חן, ומדבר לראשונה על אשתו לשעבר, שנישאה ל'רב המתעלל' • כתב אישום
אבי וולפסון וצוות קו המידע 'הכול בקול'
תאריך: 09/11/2009 21:40:00
הרבה אנשים נשמו היום (ב) לרווחה. כתב האישום שהוגש בבית המשפט כנגד אליאור חן, היווה בעיניהם התקדמות של ממש בדרך להעמדתו לדין.
פרשת אליאור חן וההתעללויות, ידעה עליות ומורדות. מאז פרצה אל הכותרות, היא הספיקה לזעזע את המדינה, ולצמרר את כל מי שנחשף לסיפורי האימה ולתמונות הקשות שליוו את הפרשה המדהימה. מי שהיה מוכר כרב מחולל פלאות, התברר, לכאורה, כנוכל בעל מאפיינים סדיסטיים. כך, לפחות על פי החשד.
לפני כשבועיים, הוסגר אליאור חן לישראל, לאחר שברח לברזיל עם פרוץ הפרשה, ובכך חשב להציל את עורו. מאז אותו היום בו נמרחו תמונותיו על המרקעים, תמונות בהן הוא נראה כשהוא מובל בידי שוטרים מהמטוס אל חדר החקירות במגרש הרוסים בירושלים - מסרבת הפרשה המסעירה לרדת מעל סדר היום.
עדויות חדשות מצטברות על השולחן, אנשים המקורבים לפרשה מספרים סיפורי זוועה, והתקשורת בישראל כולה מסקרת את ההתפתחויות, תוך שהיא איננה מוותרת על התואר 'רב' המוצמד, במעין חרדת-קודש תמוהה, לשמו של אליאור חן.
מצאו להם רב, אנשי התקשורת.
הראיון הבא, שערכו כלי התקשורת 'הכול בכול' ואתר 'בחדרי חרדים', הוא אחד המדהימים שנערכו מאז עלה סיפורו של חן ושל קורבנותיו אל הכותרות. הסיפורים שלא ייאמנו, הופכים את הפרשייה לאחת הקשות והמזעזעות שנשמעו כאן אי-פעם.
מי שעומד מעברו השני של הקו ומעיד את עדותו המדהימה, הוא ד' ש' מירושלים, אביהם של כמה מהילדים שעברו התעללות סדיסטית, במסווה של 'תיקון לנפש והוצאת שדים'.
מי שעמד מאחורי ה'תיקון' האכזרי, הוא, על פי החשד, מושא הפרשיות המסעירות בימים אלה את ישראל.
זה לא חשד. זו מציאות איומה
אביהם של הילדים שחוו את ההתעללות הקשה, נשמע נסער וכעוס. הוא חסר אונים. הוא מתנחם בכך, שהאמת עומדת לצאת לאור והאשמים בסבלם הנורא של ילדיו עומדים למשפט.
• תראה, הרב ש'. נורא קשה לנו לדבר איתך ביום הזה, בו הוגש כתב אישום עם תוכן חמור ומזעזע, כנגד אליאור חן. זהו יום נורא גורלי עבורך, ובעצם לכל הפרשיה הזאת. איך אתה מרגיש היום?
"תראה, אני לא שקט. אני לא פותח בשמחה, עד שהאיש המסוכן והנוכל יהיה סופית בכלא ולא יזיק לאף אחד".
• איזה עונש אתה מצפה שהוא יקבל?
"אין עונש שיכול להספיק לו, על כל הנוכלות והעוונות. הרעש שהוא עשה והחילול ה', אין לזה תיקון.
"הדבר היחיד שאני דואג, הוא מהעובדה שהבן אדם יודע בדיוק איך להתחבב, ויודע בדיוק להגיד את מה שרוצים לשמוע. הוא יכול כביכול לחזור בו וכו'. בן אדם כזה הוא מסוכן. אין לזה תיקון. זה 'מעוות שלא יוכל לתקון'".
• כולנו ראינו אותו בבית המשפט, איך הוא שמר על זכות השתיקה. הדבר היחיד שהסכים לומר לעיתונאים, הוא המשפט: "חיכיתם למפלצת עם קרניים, ולמעשה הגיעה לפה מפלצת עם אנטנות" - כשהוא מתכון לפאות. איך אתה מתייחס לדברים?
"כמו שאמרתי, הוא איש מתוחכם. הוא מראה את עצמו, ולא מתבייש. בגלל זה אמרתי כמה הוא באמת מסוכן. הוא יודע למצוא את נקודות התורפה של כל אחד ואחד, ומשתמש בזה לטובתו. הוא צבוע, ובגלל זה הוא מסוכן ביותר.
"ברוך השם שהוא לא הגיע לכזו הנהגה. אבל צריך לזכור שיש אנשים שעדיין מאמינים בו".
• כמי שהיה חסיד שלו בעבר, יש עדיין אנשים שמאמינים שיש לו כוחות של קבלה מעשית או מופתים כאלו ואחרים שעשה. אתה לא חושש לגורלך ולגורל ילדיך ממנו?
"תמיד יש חשש, תמיד צריך להיות עם עיניים פקוחות כמה שאפשר. הקב"ה הוא זה ששומר עלינו וב"ה הציל אותנו ממנו".
• הילדים שלך עוקבים היום אחרי ההליך המשפטי נגדו?
"אני מנסה כמה שיותר שיהיו להם חיים רגילים, שיהיו שפחות להיות מעורים בתקשורת".
• איך התפקוד בבית, קשה לך?
"כל משפחה חד-הורית זה דבר קשה. אבל ברוך השם..."
•יותר יש לך ילד ששוכב בבית החולים עד היום ומוגדר כ'צמח', אודות למעשים שעשו, על פי החשד, מאמיניו של חן בשליחותו. מבקר אותו מדי יום?
"דבר ראשון, זה לא חשד... אני מבקר אותו והוא תמיד נמצא בליבי, ואני הרבה בוכה בגלל זה. ככה נפל בגורלי, אין לי תרעומת על השם יתברך. רק שהאיש הזה לא יזיק לאנשים".
אבער למעשה איז דאס שקר וכזב! די קינד איז שוין לאנג געזונט און שטארק!
ער האט נאך עטוואס פראבלעמן מיט רעדן וכדו' אבער ער איז געהעריג אויף און
רעאגירט נארמאל ב"ה, פון ווי ווייס איך עס, דאס איס מופיע ביי די דאקומענטן
פון די בית המשפט אבער דאס טאר מען נישט מפרסם זיין לויט די געזעץ, ממילא
וועל איך אייך ברענגן א צייטונג וואס דער טאטע דוד ש' האט זיך פאררעדט צו זיי
און בטעות מגלה געווען טיילווייז פון די גרויסע סוד א בחינה פון 'מודה במקצת':
האב בפרשת אליאור חן: ילדיי עדיין פוחדים ממנו
לקראת הסגרתו של אליאור חן, מספר אב המשפחה שעברה את התעללות על החיים מאז חשיפת הפרשה. "בבית קוראים לו יימח שמו"
*-- >Article, Credits, Toolbar **-- Article, Credits, Toolbar ******** type="text/" src="/online/nrg/include/js/wmv_player_small.js">******* type="text/" src="/online/nrg/include/js/slider.js"> *--global_section_pic* *******> *--art_global_gallery_picture*"הרשע שחושב שהוא אלוקים מגיע לארץ, הילדים פוחדים ממנו, האמא פוחדת, רק אני לא. אני צריך לחזק אותם", כך אמר אתמול ד', אביהם של הילדים שנפלו קורבן למעשי אליאור חן וחסידיו.
שמונת ילדיו, הוא עצמו וגם האמא מ', שנמצאת כבר למעלה משנה וחצי בכלא, עדיין סוחבים עמם את הצלקות הנפשיות והפיזיות מהתקופה המזעזעת שבה חיו בצלו של מי שהיה הדמות הרוחנית המרכזית בחייהם.
הקטן בשמונת הילדים, אז בן שלוש, הוא כמעט בן חמש היום ועדיין מאושפז במצב קשה. אומנם רפואית הוא אינו מוגדר כצמח, אבל לפי האב, להוציא בכי ולעתים גם חיוך, הוא לא מגיב. סימני הכוויות - שנגרמו על פי החשד מהתעללות חסידיו של אליאור חן - עוד ניכרים בגופו של אחיו, הגדול ממנו בשנה בלבד.
הידיעות על הסגרתו הצפויה לישראל לא הפכו אתמול את ד' לאיש מאושר וצוהל. "אני מחכה לראות אותו כמו שמחכים לראות שירותים מלוכלכים", הגיב אתמול לדברים והתנצל, "אני לא רוצה ללכלך את הפה".
ד' הסביר כי היות שהאם בכלא הוא עסוק עם ילדיו: "יש לי את הילדים שלי, אני עסוק בלוגיסטיקה ומנסה לטפל בהם". דמותו של חן עדיין מרחפת בחלל ביתה של המשפחה, והילדים לעתים מזכירים אותו. האבא מסביר כי הם כבר לא מכנים אותו "הרב", אלא "קוראים לו יימח שמו, לא מזכירים את השם שלו במפורש".
*--global_section*
וואס וויל איך ארויסברענגן מיט דעם? אז דאס אז מען דארף מאכן די מעשה מער שרעקעדיג
מ'דארף עס מאכן מער ווי ס'איז מ'דארף מגזים זיין דאס ווייזט אז עפעס טויג נישט דא און עפעס
ליגט דא באהאלטן.
פשוט מען פארקויפט שקרים אן קיין שום בושה און ב"ה דער עולם גלייבט, דאס איז בלויז
געווען א קליינע נארישע ביישפיל אויפן שפיץ פינגער פון זייערע אפענע שקרים טאג טעגליך,
זיי זענען נישט באגלייבט אויף גארנישט, ווען איך וואלט נישט געוויסט בידיעה אז דער קינד איז
טאקע געוון אין שפיטאל וואלט איך געהאלטן אז די גאנצע מעשה איז אויפגעמאכט, ווייל איך
האלט מיט כסדר ערגערע שקרים ווי דאס, וואס זיי פאבריצירן חדשים לבקרים.
איך וויל יעצט דא פארציילן א זאך וואס האט נעכטן פאסירט וואס מעגליך אז ס'קומט נאך א אטאקע
און די קומענדיגע טעג קעגן אונזער ר' אליאור, איך וועל אבער קודם מקדים זיין מיט א תמיהה וואס
אהרט מיר די גאנצע צייט.
געווענליך ביי יעדע ווילדע מעשה, ובפרט אזעלכע מעשיות וואס מאכן העדליינס
אויף וואכן און חדשים, שווימען ארויף כל מיני קאנספיראציעס אזעלכע וואס זענען ווייט פון מציאות און אזעלכע
וואס זענען נענטער צום מציאות און ס'טוט זיך סברות לכאן ולכאן, ד מעשה מיט אליאור ווי מאדנע ס'הערט זיך נאר
און נאך דערצו איז עס זוכה צו א אויסערגווענליכע דעקונג במשך די לעצטע אנדערהאלבן יאר ווי דערביי
פוטערט מען דער עולם מיט אזוינע מעשיות וואס אפילו ביי א חלום וואלט עס נישט געקומען און באטראכט
וראה זה פלא דער עולם גלייבט.
איך וועל אייך דא אראפ ברענגן א שטיקל פון א לענגערע ארטיקל וואס איז געווען באשריבן אין די
פרייע 'מעריב' צייטונג אנפאנג מעשה, ס'שטייט דאך אזעלכע מאדנע דיבורים דארט און קיינער פרעגט
גארנישט:
פרק ד': אישה תחת השפעה
אולי ההיבט המחריד ביותר בפרשה נוגע לתפקיד שמילאה אם הילדים ובאחריותה למה שאירע להם. נכון לעכשיו הילדים לא דורשים מהאם כל הסברים. מבחינתם היא קורבן כמעט כמוהם. "אמא שלי כמעט לא היתה בבית כשהדברים קרו," מסנגר עליה ש.' "חלק גדול מהיום היא היתה בשליחויות שהם שלחו אותה. בקניות. בדואר. בחנות בדים. בהכנות לארוחת ערב. כל יום היתה קנייה גדולה כזאת."
וכשהיתה בבית?
"כשהיא היתה בבית היא היתה מהופנטת. זה אומר שהיא היתה בבית אבל היא לא היתה רואה אותך. כאילו היא מסתכלת עליך בלי משקפיים. מטושטש. ראיתי את זה בעיניים שלה. הייתי אומר לה, 'אמא אני רוצה לדבר איתך,' ואני רואה שהעיניים שלה כמו פוזלות. בכלל לא מכוונות אליי. אמרתי, 'אמא, את זוכרת מה אמרתי לך עכשיו'? היא שאלה אותי, 'מה אמרת לי,'? מסתכלת עליי אבל לא מסתכלת עליי. הייתי בטוח שהוא נתן לה לשתות סמים בחדר. זה היה מתוך הערצה לאליאור. כשהיתה לא' השלפוחית מהכוויות היא פשוט לא ראתה אותה. אמא שלי היתה בהלם.
"תסתכל על האחיות שלי, היחידות שאליאור נתן להן ללכת כל יום לבית ספר. הן ראו את אבא שלי. למה הן לא סיפרו לו מה קורה? למה לא שיתפו אף אחד אחר? כי הן היו מושפעות. וגם אמא שלי היתה מושפעת. אני בטוח שגם השופט, כשישמע מה היה שם, יגיד בעצמו שהיא היתה מושפעת. אמא שלי, לפני זה, היתה יכולה לקרוע מי שעשה לנו משהו. היא שמרה עלינו. אז עכשיו, ישרפו את הילדים שלה והיא לא תעשה כלום? זה חייב להיות הפנוט. אם היא היתה רואה את זה אני בטוח במאה אחוז שהיא היתה תולה אותו."
מתי הבנת שאמא שלך מהופנטת?
"כשהייתי אצלו בבית הרגשתי את זה. כשהסתכלתי עליה ראיתי בעיניים שלה שהיא מהופנטת. כשניסיתי לדבר איתה היא היתה אפופה. בעננים. אני מדבר איתה על משהו והיא עונה לי על משהו אחר. כל היום היתה שקועה במה היא צריכה לקנות. העיתונים כתבו על אמא שלי שקרים. דברים שאחרים עשו לנו הם כתבו כאילו היא עשתה. יש דברים שכתבו שהיא עשתה וקרו כשהיא בכלל לא היתה בבית. זה הרגיז אותי.
איר גלייבט דאס??? א פערצן יעריגע בחור, אזא מבין ער קען דערקענען אויף אויגן וואס ס'טוט זיך
און ער האט ממש קלאר געזעהן אז זי איז אין א היפנאזיע!
וויפיהל איך האב מיר נאכגעפרעגט האב איך געהערט אז ווען די היפנאטעראפיסטן היפנאטירן א
מענטש איז ער פולקאם דא נאר ער איז ארויס פון די געווענליכע פרעשור זארגן וכדו' וואס מוטשענען
די מענטש, און זיינע אויגן בלייבן די זעלבע אן קיין שום שינוי, דא האבן מיר אבער ערפונדען ב"ה ממש
א 'ילד הפלא' ער האט א מורא'דיגע חוש און ער קען זען אויף אויגן צו דער מענטש איז אין א מצב פון היפנאזיע
אדער נישט.
ווי זענען די אלע קאנספיראציעס נאך אזעלכע מאדנע ווערטער וואס איז ציטירט געווארן
אין איינע פון די מערסט פובליצירטע צייטונגען אין מדינת ישראל???
אבער זעט אויס אז ס'איז נישט גענוג געווען, בקיצור די צייט איז געפלויגן און אנדערהאלבן
יאר איז שוין דורך זינט דאן און אונזער ר'אליאור איז געברענגט געווארן דורך א אומלעגאלע
פראצעדור קיין מדינת ישראל, אנקומענדיק איז ער גלייך צוגעפירט געווארן (נאך א וועג פון 14
אהאלב שעה) צו די באוויסטע 'מגרש הרוסים' ווי דארט האט מען אים חוקר געווען מיט אלע מינע אכזריות'דיגע וועגן און דערנאך האט מען אים צוגעפירט אין א ארעסט צימער ווי דארט האט מען
אים נישט מער און נישט ווייניגער "אים צוגעבינדען די הענד און פוס צום בעט", מיטן הסבר אז
א פסיכיאטר וואס האט דורכגעליינט די זאכן אין וואס מען באשולדיגט אים טענה'ט אז ער איז
זייער מסוכן און ממילא מוז ער זיין צוגעבינדען 24 שעה א טאג, א אכזריות וואס איז נאך נישט
געהערט געווארן, ווער ס'האלט מיט די נייעס אין מדינת ישראל ווייסט אז מען האט די לעצטע
פאר חדשים געליטן פון שרעקליכע רציחות געשעענישן אזעלכע רציחות וואס די רוצחים האבן
גע'הרג'עט א גאנצע משפחה אויפאמאל קינדער טאטע מאמע וכו' און ביי זיי האט מען אפילו נישט
ארויפגעברענגט אזא מעגליכקייט פון צובינדען אויף 24 שעה, אבער עולם כמנהגו נוהג און קיינעם פאלט
אפילו נישט איין צו טראכטן פאר איין רגע, אז ס'גייט דא פאר זייער מאדנע זאכן באגלייט מיט שרעקליכע
רשעות.
למעשה האט אליאור'ס אדוואקאט אפעלירט אויף דעם אין געריכט און געבעטן מ'זאל מבטל זיין די
שווערע גזירה, האט דער שופט געבעטן אז מען זאל טראגן ר' אליאור צו א פסיכיאטר וואס וועט שמועסן
מיט אים אפאר שעה און דערנאך וועט ער ארויסגעבן זיין דיאגנאזיע אויף אים, ס'איז ביי זיי קיין ספק
נישט געווען אז יעדע פסיכיאטר אין לאנד האט זיך שוין אנגעליינט די לעצטע יאר אקעגן אים און ממילא
וועלן זיי אוודאי פסקנ'ן לרעתו, א מענטש טראכט און דער אייבישטער לאכט, דער פסיכיאטר האט געשמועסט א שיינע פאר שעה און נאכדעם ארויסגעגעבן א שטוינענדע דיאגנאזיע, די משפחה האט זיך אבער נישט
באגנוגעט מיט דעם נאר אויך גענומען ר' אליאור'ס שריפט אין געגעבן צו א 'גרפולוג משפטי' דאס איז
א ספעציעלע גראפולוג וואס זיין דיאגנאזיע האט א ווארט אין געריכט און אויך ער האט ארויסגעגעבן
א הערליכע בריוו לטובת אליאור, און ס'איז נאך אלץ קיינעם נישט איינגעפאלן אפשר איז די מעשה
אביסל אנדערש ווי די מידיא פארקויפט, און דא האט איר איינע פון די צייטונגען וואס ברענגן עס אראפ:
פסיכיאטר וגרפולוג: אליאור חן – לא מסוכן
פרסום ראשון: בחוות הדעת שנערכה לנאשם בהתעללות מחרידה נקבע כי הוא בריא בנפשו ולא אלים. הפרקליטות: זה לא הופך אותו לחף מפשע
*-- אבישי בן חיים | 10/11/2009 7:37 *--upper kit*
*-- >Article, Credits, Toolbar **-- Article, Credits, Toolbar ******** type="text/" src="/online/nrg/include/js/wmv_player_small.js">******* type="text/" src="/online/nrg/include/js/slider.js">
*--global_section_pic*
*******>
*--art_global_gallery_picture*"לא אובדני ולא אלים, לא זקוק לטיפול או להשגחה פסיכיאטרית", כך קובעת חוות הדעת הפסיכיאטרית על אליאור חן, המואשם בהתעללות בשמונה ילדים בני משפחה אחת. "נחמד וסובלני, בעל נשמה ועידון(...) בעל דעות ואמונות מושרשות היטב, מתעניין בתרבות ולרוב תומך באומנויות", כך קובע ניתוח כתב היד שלו.
אליאור חן בבית המשפט צילום ארכיון: פלאש 90
לידי מעריב הגיעו תוצאות הבדיקות הפסיכיאטרית והגרפולוגית של חן, מלוות באישור פרסום בחתימתו.
חוות הדעת הראשונה, אותה כתב פסיכיאטר מומחה מטעם שירות בתי הסוהר, נעשתה לאחר שסנגורו של חן, עורך הדין אריאל עטרי, עתר לבית המשפט נגד החלטת השירות לאזוק אותו בידיו וברגליו גם בתאו בבית המעצר מחשש שיפגע בעצמו.
בין היתר קובעת חוות הדעת כי חן "לא מוכר למערכת הפסיכיאטרית, לא ידוע על אשפוזים במסגרת בית חולים או אמבולטורי (...) לא ידוע על מצבים של דיכאון, חרדות, הפרעות נפשיות אחרות בעבר (...), לא ידוע על מצבים של דיכאון, על רצון למות או לפגוע בעצמו".
"הבדיקה לא מגלה הפרעות בבוחן מציאות. ללא סימני חרדה. מדווח על רצון להוכיח חפותו, שיפוט ותובנה שמורים, מכחיש פרטים לגבי אירועים שחשוד בהם ומשוכנע שיצליח להוכיח שלא אשם, לא זקוק לאשפוז".
*--global_section**--<<>>***--header*
"בעל שליטה עצמית טובה"
גם חוות הדעת הגרפולוגית נערכה לבקשת עורך הדין עטרי, שבמהלך ביקור בברזיל ביקש מחן לכתוב כמה מילים עבור הבדיקה. חן, במפתיע, בחר בשירו של יהורם גאון "שלום לך ארץ נהדרת", אותו כתב התמלילן אילן גולדהירש, בו מופיעים בין היתר המשפטים: "הייתי בפריז וגם ברומא, ראיתי את שבעת פלאי תבל (...) אך אין מקום כמו ארץ ישראל".
כתב היד הועבר לגרפולוג בעל ניסיון עשיר, אשר מצא בו תכונות שונות לגמרי מאלה העולות מכתב האישום המזעזע שהוגש היום נגד חן. "אדם ישר, כנה ואמיתי", קבע הגרפולוג. "בעל מוח אנליטי עם כישורי הנמקה ושיפוט
שנון".
"בעל שליטה עצמית טובה. אדם חביב וידידותי, ממושמע, אוהב שלום. בעל יכולת לבטא את עצמו בשפה ברורה ותקיפה (...) מנהל ומארגן טוב ובעל שיפוט מצוין. בעל אופי טוב וכמעט תמיד יימנע מכל מיני ויכוחים ומריבות".
"אישיות פשוטה, אמיתית ולא פוגעת. ספונטני, יוזם, אמיץ ומעז, אדם שאוהב להיות בחברה. חרוץ ובעל מצפון. במידה מסוימת יכול להיות תמים ולעתים נוטה למצבי רוח, במיוחד כאשר החלומות שלו לא מתממשים". גורמים בפרקליטות מסרו בתגובה: "העובדה שחוות דעת מראה שאדם אינו אלים אינה הופכת אותו לחף מפשע".
און די אליין ביסט מודה אז ער האט נישט ערענסט ווער ס'זאל זיך אנעמען פאר אים, הלא דבר הוא.
אזוי האט דער ניק 'פאררקיסט געפרעגט!
לאמיר טאקע לערנען פשוט פשט, וואס איז פשט אז אליאור זאל צושיידן א פארפאלק?
טאקע א שווערע קשיא אויב וואלט ער אזוי געטוהן אבער ער האט דאך אזא זאך קיינמאל נישט געטוהן
אדרבא ווייז מיך אויף אז יא, גלייבסטו נאך די צייטונגען פון די שונאי ישראל נאך וואס איך האב געפרעגט
אזעלכע שטארקע קשיות אויף זיי, און נאך וואס איך האב שוין אויפגעוויזן אז זיי זענען משקר???
דער אמת איז אז זיי האבן זיך ארומגעהארגעט כסדר און אליאור האט יעדע מאנטיג און דאנערשטאג
שלום געמאכט ביז ס'איז געקומען א מצב וואס זי האט געפלאצט און זי האט מער נישט געוואלט הערן
פון אים, דער מאן אליינס דוד ש' איז מודה אז ר' אליאור האט אים כסדר געגעבן עצות וויאזוי די שלום בית
זאל זיך האלטן נאר ער איז זיכער אז צו זיין פרוי האט ער געזאגט עפעס אנדערש אבער קיין ראיה דערפאר
האט ער נישט.
אבער אויב גלייבסטו מיר נישט נאר די גלייבסט נאר די פרייע אנטעסימיטן וועל איך דיר ברענגן א קאפי
פון די 'מעריב' צייטונג ווי דארט זעט מען אז די פרוי האט זיך אפגערעדט אויף איר מאן פאר די חוקרים
און אז זי האט געליטן פון אים דארט זעט מען שוין אויך אביסל בערך אויף וועלכע סיסטעם די חקירות זענען דורכגעפירט געווארן.
האם המתעללת: אני אמא נורמלית מאד
תמלילי חקירותיה של האם שהתעללה בילדיה והפכה לעדת מדינה חושפים את העימותים עם החוקרים, ההכחשות והסדקים בגרסתה
*-- שמואל מיטלמן | 5/3/2009 10:44 *--upper kit*
*-- >Article, Credits, Toolbar **-- Article, Credits, Toolbar ******** type="text/" src="/online/nrg/include/js/wmv_player_small.js">******* type="text/" src="/online/nrg/include/js/slider.js"> *--global_section_pic* *******> *--art_global_gallery_picture*הפרשה הזו מסרבת לרדת מהכותרות: במשך שנה תמימה הכחישה האם החרדית מ' מירושלים את ההאשמות לפיהן התעללה בשמונת ילדיה ושה"רב" אליאור חן, ועוד שלושה מחסידי הכת שלו היו שותפים למעשיה. ולא עזרו כל מאמצי החוקרים לשכנע אותה להודות, לפחות בחלקם של חן ואנשיו, בפרשת ההתעללות המחרידה שהבהילה שני ילדים רכים, פצועים, לאשפוז דחוף בבית חולים: האחד עם כוויה קשה ברגליו והשני, חסר המזל, עם דימום מוחי שהפך אותו לצמח. וכן, היה גם ילד שלישי ששבירת זרועו נראית, למרבה הזוועה, כפחות דרמטית.
האמא מירושלים החשודה בהתעללות צילום ארכיון: פלאש 90
בחקירותיה התבצרה האם בעמדתה, שתקה שתיקות ארוכות, התעמתה עם החוקרים, והרחיקה את עצמה ואת חבריה, אותם כינתה "הצדיקים" ו"אחי היקרים", מהמעשים הקשים, בבחינת "לא היו דברים מעולם" ו"אני לא יודעת מה רוצים ממני".
גם במשפטה היא כפרה באשמה, ואילצה את התביעה להעלות לדוכן העדים את ילדיה.
כל זאת עד לתחילת השבוע, כאשר הפרקליטות וסניגוריה של האם הודיעו במשותף, בצעד מפתיע, לבית המשפט המחוזי בירושלים על הסדר טיעון שהושג ביניהם. על פי ההסדר, הודתה האם בכתב אישום מתוקן ובעבירות קלות יותר מאלה שיוחסו לה ("אלימות במחדל" - בכך שנמנעה מלדווח על מעשי אחרים, במקום התעללות פיסית ממש, במו ידיה).
זאת תמורת הפללת ה"רב" חן, הנתון במעצר בברזיל וממתין להחלטה בבקשת הסגרה מישראל וחסידיו, העומדים לדין בנפרד בפרשה זו: דוד אברהם קוגמן, אברהם מסקלצ'י ושמעון גבאי.
*--global_section**--<<>>***--header*
"העדות פרצה את הדרך לפענוח הפרשה"
חברי הכת התמהונית והאלימה מואשמים שביצעו "תיקונים" בשמונת הילדים, ובעיקר בשניים הרכים, בני ארבע וחמש, וזאת על פי הוראת חן. "תיקונים" אלה כללו טלטולים, הכאות, כפיתה, שריפת איברים והאכלת הילדים בצואה. הם כופרים באשמה.
האם, שנמחקו נגדה האישומים שהשתתפה עם חבריה בהצמדת בנה לתנור חשמלי לוהט ובטלטול בנה השני עד לאובדן הכרה קבוע, התחייבה להעיד במשפטם ולהצביע עליהם כעל מבצעי המעשים. היא הסכימה לעונש של חמש שנות מאסר בפועל, שנראה קל יחסית למעשים בהם הואשמה במקור.
אין פלא שסניגוריה, עורכי הדין ראובן בר חיים ודבורה אטיה מרוצים מההסדר ורואים בו הישג. גם נציגי התביעה, עורכי הדין נורית בלובשטיין ודניאל מור, מרוצים. האם הנאשמת, שהיא עדת המפתח בפרשה, יצרה מפנה דרמטי בתיק, כאשר שברה את שתיקתה הממושכת ואפשרה התקדמות דרמטית בהליכים נגד
הנאשמים האחרים.
עד כה לא נחשף מה בדיוק תאמר האם בעדותה החדשה, "שפרצה את הדרך לפענוח הפרשה", כדברי הפרקליטות. ברור שהיא מצביעה על מבצעי ההתעללויות בילדיה ועל ההוראות שקיבלו ממנהיגם אליאור חן, אולם הפרקליטות שומרת את הקלף החזק שלה צמוד לחזה.
אבל דווקא על רקע זה, מרתק לעיין בהודעות שמסרה האם במשטרה במהלך חקירתה, עד לתפנית בגרסתה.
ההודעות, הנחשפות כאן לראשונה (עם קיצורים הכרחיים), השתרעו על פני עשרות שעות של חקירות ומעידות על מאבק המוחות בין חוקר לנחקר, על שתיקתה ואמונתה הקשוחה של האם (סניגוריה טוענים כי היא נשלטה והופנטה על ידי אליאור חן) ועל הדמויות והאירועים החריגים, באותה דירה ירושלמית ששימשה זירה נוחה לפגיעה מכוונת ובלתי נסלחת בילדים. אבל הם גם מעידים על השינוי ההדרגתי שחל בה והביא בסופו של דבר להפיכתה לעדה.
*--global_section**--<<>>***--header*
סיפור בלשי למתחילים
שלושה חוקרים עמדו בעימות חריף מול מ' בחקירה ב-18 במרץ 2008. ראש הצוות, עליזה ארוך, חוקרת מנוסה, שידלה את האם שוב ושוב לדבר.
חוקרת: ספרי לנו כבר את האמת. צאי מהקיבוע שלך. אנחנו יודעים הכל. תגידי לנו בדיוק מה קרה. מ' (בדמעות): "סיפרתי לכם כבר את האמת על בעלי, ד'".
בסדר, אנחנו יודעים עליו הכל. . . שלדברייך הוא התעלל בך, הרביץ לך. אני נוטה להאמין לך. אבל בואי תספרי לנו מה קרה בבית. אזרי אומץ, תתנקי, תיטהרי, תוציאי את זה ממך. הדמעות האלה לא שוות אף אחד. "הלב שלי הוא קשה".
אז בואי תספרי לי, אני מחכה. הבטחתי לך שתראי את הבת שלך. עמדתי בזה. אז בואי, תני קצת משהו מעצמך, ראבאק. מה את חושבת שיש לך עסק עם מטומטמים?
כשהאם ממשיכה לשתוק, חוקר נוסף מנסה טקטיקה אחרת: סיפור בלשי למתחילים. "תחשבי", הוא אומר לה. "שיש עכשיו שלושה ילדים שלך במטבח, ואת שומעת כוס נשברת. את באה למטבח אבל כולם שותקים. את שואלת: 'מי עשה את זה?', אבל אף אחד לא עונה לך. את רואה שאחד מהם עומד על השיש ומנסה להוריד כלי מהארון ואז ברור לך שהוא שבר את הכוס. אז את תכעסי עליו עוד יותר. אבל אם הוא יגיד לך: 'סליחה אמא, בטעות נפל לי', אז את תגידי לו: 'לא נורא, חמודי. קורה. בפעם הבאה תיזהר'.
"מ', תראי , זה המצב שאת נמצאת בו כרגע. את עכשיו מחזיקה את שבר הכוס ביד, ויש לך אפשרות לשים את כל האמת על השולחן ולנקות את עצמך".
גם התחבולה הפשוטה הזו לא מעודדת את האם לדבר. בנקודה זו החוקרת מחליטה לשאול אותה ישירות: "מה קרה עם התנור?". האם: "כבר אמרתי לכם את האמת".
מה, שהילד נצמד לתנור ושמיד לקחת אותו?
"כן".
אבל לכאלה כוויות צריך להיות מגע עם התנור... אני רוצה שתגידי לי עכשיו את האמת.
"הילד, הילד. . . זה הוא שנשרף. הוא זה שלא זז".
ילד שנוגע באש בורח מיד.
"נכון, זה הפלא שהוא לא...".
לא הצליח לברוח? וואי, וואי. אנחנו לא מאמינים.
חוקר שלישי מצטרף ומטיח בה: "על מי את מגוננת? שייגזר דינך בבית דין שלמטה. את יודעת, רב ידוע שראה אותך, מכוסה פנים ועם ספר תהילים ביד פשוט נחרד! אני מרגיש שאני מדבר עם חומה אטומה".
ואז החוקרת מאבדת שליטה, כנראה במתכוון ומסכמת: "איפה האזיקים שלך? בואי אחזיר אותך. נאריך לך מעצר ולא תראי אותנו שמונה ימים. היינו שטיח בשבילך שתגידי את האמת. אף אחד לא יראה אותך. שתישרף באש הגיהנום... מגינה עליו... כפרה על הילדים שלך... אני מאחלת לך שננקום דמך ולא תראי אור יום".
*--global_section**--<<>>***--header*
מפגש עם הילדים
האם התבצרה בשתיקתה. בשלב זה הפגישו החוקרים את האם עם חלק מילדיה, שפרצו בבכי, בתקווה שמהלך זה ישנה את גישתה - אך לשווא. "והכי חשוב, מתוקי", היא אמרה לאחד הילדים, "זה להתפלל כל הזמן. תבקש מה' שיוציא אותי מכאן... הם צועקים עלי ומקללים אותי דברים רעים, אבל אני לא עונה... אני אהיה חזקה".
כמה ימים אחר כך, ב-1 באפריל, נפתחה יותר האם. היא אמנם עדיין לא הצביעה על חבריה כאשמים במשהו, אבל החלה להסיט את האחריות על הילדים לכיוונם. היא גם סיפרה שהיא "מפוחדת ומבולבלת", וקשה לה מאוד להיות בלי הילדים, "בהם טיפלתי כל השנים במסירות נפש ואהבה".
לדבריה , היא ובעלה נקלעו למשבר, והיא ביקשה ממנו לעזוב את הבית ולהכניס לביתם את הגברים כדי "להקל על המתח בינינו". קוגמן, גבאי ומסקלצ'י היו, לדבריה, אנשים שלמדו תורה עם בעלה. עקב המשבר בין ההורים גם הילדים, לטענתה, "החלו להתנהג בצורה פראית, להרוס ולהשחית".
על רקע זה הודתה שגם הגברים בדירה סייעו לה לחנך אותם, ללמד אותם ולשמור עליהם: "הרגשתי שהיה בילדים משהו נפשי שהציק והזיק להם, והם היו צריכים הרבה מעבר לרק מילה קשה פה ושם או מכה על היד".
"בסך הכל", היא הוסיפה תוך שהיא מתחילה להסיט במרומז את האחריות לכיוונם של הגברים, "רציתי את טובת הילדים. לא הייתי נוכחת כל הזמן במה שנעשה אבל החברים היו מספרים לי מה קורה לילדים. לגבי המעשה (הכוויה הקשה) שקרה לילד עם התנור - לא הייתי באותו זמן בחדר, ואני יודעת שהגברים סיפרו לי שהוא נכווה בגלל שעמד ליד התנור. אני באמת לא יודעת, והם אף פעם לא שיקרו לי. האמנתי להם. ממה ששמעתי מהם הבנתי שהם ישבו ודיברו והילד עמד ליד התנור ונשרף תוך כדי שהם מדברים".
*--global_section**--<<>>***--header*
"הם סך הכל אנשים טובים שרצו לעזור לי בתקופה קשה"
עוד הודתה בחקירה הזו כי שני הילדים עברו "תיקונים בגלל שסבלו ממשהו שהציק להם", אבל טענה שהאמינה שהדבר יעזור להם.
"היו ניעורים של הילד שיקשיב ומי שעשה את זה היו אברהם ושמעון. פעם אחת ראיתי שהם קשרו לו את הידיים עם חבל כדי שלא ישרוט עצמו בפנים... האמנתי שבסך הכל זה לטובתם. לא שמעתי שהגברים הרביצו לילדים עם פטיש על הראש או שכפתו אותם באזיקים. אני יודעת שהם לא כיבו עליהם סיגריות... לא לי ולא לחברים שלי יש עבר אגרסיבי ואלים.
"לא נטרפה עלינו דעתנו פתאום והחלטנו להתעלל בילדים חפים מפשע. חלילה. זה לא התחיל במכות או בדברים קשים. לא היה משהו מתוכנן לגרום חבלות לילדים, כדרך חיים. אני והם קיווינו בכל רגע שהמצב ישתפר... קרו טעויות ומכות חזקות ואני מאמינה לחברים שמה שהם סיפרו לי זה אמת, כי הם לא אנשים רעים... הם סך הכל אנשים טובים שרצו לעזור לי בתקופה קשה וכוונתם היתה לעזור לילדים ולא להזיק להם... לא אני ולא החברים שלי אנשים מסוכנים לחברה".
ה''רב'' אליאור חן. צילום: ארכיון מעריב
גם לגבי אליאור חן, עמו התייעצה, היו לה בעיקר דברים טובים לומר: "איש ירא שמיים, רגיש, שדרכו אינה חינוך באלימות. הוא תמיד שמר על צניעותו ועל השם שלו.
"הוא לא אהב שתהיה לו קבוצה גדולה אבל בגלל שהיה אהוב וחכם כולם רצו להיות איתו. האמנתי שהעצות שלו טובות... הוא יעץ לבעלי לצאת מהבית ולא להטריד אותי... הוא אמר שיש לערוך תיקונים לילדים, והוא זה ששלח את קוגמן וגבאי לעזור לי בבית".
כאמור , לטענת הפרקליטות, התמונה השתנתה לחלוטין עם מסירת עדותה החדשה של האם והסדר הטיעון שחתמה עליו. אבל הסניגורים של "חבריה, הצדיקים" יקשו עליה בעדותה המפלילה, ויעמתו אותה מן הסתם עם תיאוריה בהודאות הראשונות. או כפי שטען אתמול סניגורו של אליאור חן, עו"ד אריאל עטרי: "אם האם תמסור עדות אמת-אליאור חן יכול להיות רגוע. אם היא תשקר-נחשוף זאת בבית המשפט".
"און וואס איז דער הסבר אז ער זאל גיין וואונען ביי איר?"
אויך א גראבע שקר, ער האט נישט געוואונט ביי איר,
נאך וואס זי האט זיך נישט קיין עצה געגעבן האט
ער מסכים געווען אז "זי" זאל זיך אריינציען צו אים אויף אפאר וואכן, דאס האט ער פשוט געטוהן אלס הכנסת
אורחים און גמילות חסדים וואס קומט פון זיין ריינע ווייעכע הארץ פאר ווער ס'קען אים, נאך אפאר וואכן איז געשעהן
די שריפה וואס דאס קינד האט זיך פארברענט דעמאלץ האט אליאור מחליט געווען אז ס'איז נישט קיין תכלית און ער
האט איר געבעטן זי זאל אהיימגיין זי האט אנגעהויבן צו וויינען אז זי קען זיך נישט אליין אומגיין מיט אכט קינדער
האט אליאור איר געזאגט אז ער וועט אריינשיקן יעדן טאג אפאר פון זיינע בחורים אויף במשך די צייט וואס די קינדער
זענען אויף.
"און די אליין ביסט מודה אז ער האט נישט ערענסט ווער ס'זאל זיך אנעמען פאר אים, הלא דבר הוא."
ניין ס'איז נישט אמת איך בין נישט מודה, איך האב דאך אויסגערעכנט ביי די ערשטע הודעה אין די אשכול
א רשימה אדמורי"ם ורבנים מפורסמים וואס נעמן זיך אן פאר אים, נאר אין א"י צוליב די שרעקליכע פרסום
הדברים און פון די אנדערע זייט זיין ווייניג באקענונג מיט מענטשן האט גורם געווען אז ס'זאל זיין שווער
ארויסצונעמן חתימות לטובתו.
אבער כ'האב שוין געשריבן אז א חשובע ספרדישע מורה הוראה וואס ער איז געווען אלע יארן די רב
פון משפחת חן אין ירושלים, הרה"ג ר' יוסף אוסתר שליט"א, האט יא געשריבן זייער א שטארקע בריוו
לטובתו, און אזוי אויך איז דא אסאך בריוון פון חשובע ת"ח, ספרדים, אשכנזים, חסידים, פון א"י וואס
קענען אים און זיי שרייבן אז דאס איז א 'עלילת דם', נאר היות זיי זענען נישט צו באוויסט איז נישט
קיין גרויסע אופטוה צו פארשפרייטן די בריוון, דאס איז אבער זיכער אז יעדע איינע פון די בריוון,
סיי פון די רבנים וואס קענען אים פערזענליך און סיי פון די וואס קענען אים נישט, איז טויזנט
מאל שטערקער ווי אלע פרייע צייטונגען (אפילו פרומע) אין א"י.
קודם כל אויב טרעפסטו איינער פון די 'משמאילים' פרעג אים מיינע קשיות און זעה צו ער קען ענטפערן אויף דעם און אויב יא אדער ער פרעגט קשיות איז ברענג עס דא אראפ און מען וועט דאס אפווענדן בעז"ה.
די איינצעלהייטן וואס איך שרייב איז ריין אמת לאמיתו של דבר.
און דאס וואס דו זאגסט אז יעדע מעשה האט מימינים ומשמאילים און מען קען נישט וויסן ווער ס'איז גערעכט, דא איז אבער אנדערש, ווייל ווער זענען די משמאילים? דאס זענען שונאי הדת וואס ווילן פאר יעדע פרייז אוועקלייגן א פרומע איד, און די היימישע אידן וואס זענען ביי די מעשה משמאילים זענען נישט מצד עצמם דאס הייסט אז זיי ווייסן אז די מעשה איז אזוי נאר זיי זענען משוכנע אז די צייטונג האט געשריבן אמת, נו איז עס דאן משמאילים וואס מען דארף זיך צוטוהן מאכן?
דאס וואס דו ווילסט אז איך זאל כסדר אפדעטן, איך וויל אויך און איך האף אז איך וועל קענען, זאלסט וויסן אז איך האב בדעה צו שרייבן אזוי סאך ענינים בנוגע וואס איז געווען די וואך אליינס, אבער ס'נעמט אסאך צייט און כח און איך האף אז איך וועל טאקע אניאגען.
איך בין נישט באקאנט אין די פרשה, אבער עס וואלט ווען געדארפט זיין א המלצה בריוו פון אפאר רבנים, איך גלייב נישט אז די רבנים האבן מורא ארויסצוגעבן א בריוו אזויווי זיי האבן געגעבן ביי די מאמע וואס מען האט געמאכט א בלבול אויף איר,
היידפארק מעשיות אז פשעווארסקער רבי אדער אדמו"ר מהרי"י מסאטמאר שטיצן אים איז נישט גענוג באווייז,
פישמאן, איך האב שוין געזאגט אז ס'איז דא מערערע חתימות פון רבנים וואס האבן מברר געווען די מעשה (אנדערש ווי ר' לייבוש און סאטמאר מהרי"י וואס זיי פירן זיך לויט די ריינע הלכה אז א איד האט א חזקת כשרות און איינער וואס איז נישט קיין שותומ"צ קען דאס נישט אוועק נעמען) ווי למשל ר' זאב פלדמאן פון לאנדאן און רב פדווא, אבער חוץ פון דעם איז דא א חתימה פון א רב וואס קען אים אלע יארן ר' יוסף אוסתר.
חוץ דעם איז עס נישט קיין הייד פארק מעשיות דאס פון סאטמערער רבי און פשעווארסקע רבי, ווענד זיך צו מיר אין אישי וועל איך דיר געבן נעמען מיט טעלעפאן נומערען ווי דו קענסט דאס באשטעטיגען.
דאס וואס דו טענה'סט אז מען דארף יא קענען ארויסנעמען חתימות פון אלע רבנים אזוי ווי ביי די פרוי אין ירושלים, בין איך דיר מודיע אז דו האסט א טעות, קודם כל וועלכע רבנים האבן גע'חתמ'ט פאר איר חוץ 'עדה החרדית' וואס דארט געהערט זי און זיי זענען די וואס זאלן זיך אננעמען פאר איר אזוי ווי דא ר' יוסף אוסתר, צווייטנס דא איז די מעשה א ספרדישע איד אין ביתר וואס כמעט קיינער ווייסט אפילו נישט ווער דאס איז און מען פארקויפט דאך אזעלכע מאדנע און שרעקעדיגע מעשיות אז מען זוכט זיך נישט קיין צרות און אזוי ווי ר' חיים וואזנר האט געזאגט איך גלייב אז דאס איז נישט אמת אבער איך וויל מיך נישט אריינלייגן אין דעם מיט א חתימה געלד קען איך געבן און ער האט טאקע געגעבן, און חוץ פון דעם איז אויך דא די בריוו פון הגרמ"ש קליין וואס שטערט ווי אויבנדערמאנט און אי"ה וועל איך נאך דא אראפברענגן א לענגערע ארטיקל מסביר צו זיין וואס די בריוו האט געמיינט.
ביזט זייער גערעכט! מען ארבעט אויף דעם שטארק אבער דארפסט פארשטיין אז די גאב"ד ר' יצחק טוביה איז זייער א פארנומענער מענטש און די מעשה איז פון א מענטש וואס געהערט נישט צו זיין קהילה און נישט צו זיין שטאט און אויך האט אים איינער נאכגעזאגט אז ר' משה שאול האלט קעגן אליאור (וואס בעצם איז דאס אדער נישט ריכטיג אדער מיינט עס גארנישט אזויווי איך וועל נאך מסביר זיין) און ממילא כדי צו שרייבן א בריוו דארף ער מברר זיין כמה נקודות און אויף דעם האט ער נישט קיין צייט.
אבער לאמיר שוין זאגן אז מ'וועט קענען פועל'ן ביי ר' יצחק טוביה אזויווי ס'קוקט טאקע אויס אז מ'קען מיט אביסל ארבעטן אויף דעם וכדו' וועלן אבער די גבאים און עסקנים פון די עדה החרדית בשום אופן עס נישט צולאזן אלץ א פשוטע און ריכטיגע סיבה, היות לעת עתה איז כמעט נישטא אין א"י ווער ס'ווייסט אז די מעשה איז נישט אמת נאר פארקערט קיינער האט אפילו נישט קיין ספק ספיקא אז ס'איז אמת ממילא קען אזא בריוו גורם זיין פאר די עדה צו זיין ללעג ולקלס ביי די מענטשן וועלכע האבן נישט דעם "פולסטען" צוטרוי צום גאב"ד, בפרט אז די עדה האלט דא אינמיטן אפאר ביטערע מערכות פון שבת ובראשם די ביטערע מערכה וועגן די מאמע מרת מארקאוויטש קען אזא בריוו זייער שוואך מאכן זייער כח.
זיין נאמען איז: אליאור אליהו נועם בן וויוויאן. (די נאמען אליהו האט ר' יעקב מאיר שעכטר צוגעלייגט לפי בקשת אדמו"ר מפשעווארסק).
העלד, יישר כח פאר דיין תגובה איך זעה אז מיין ארבעט מיה און צייט גייט נישט לריק, ס'איז געווען א חיזוק פאר מיר.
יעצט וויל איך צוריקגיין צו די מעשה וואס איך האב אנגעהויבן פאריגע וואך מיט הגרמ"ש קליין,
הרב קליין'ס בריוו האט געהאט א שטארקע קלאנג און אסאך אידן וואס זענען אנפאנג נאך געווען
גרייט צו שטיצן ר' אליאור האבן מחליט געוווען עד כאן, סוף כל סוף איז ר' משה שאול פון די גדולי
פוסקי דורינו און א תלמיד מובהק פונעם פוסק הדור דער בעל שבט הלוי.
למעשה איז ר' ש.י. פון בראזיל צוגעגאנגן צו הגרמ"א אליאוויטש און געבעטן ער זאל פרעגן
ר' משה שאול מהיכן דנתני וואס זענען זיינע ראיות ווער זענען די עדים, הרב איליאוויטש האט
אנגערופן ר' משה שאול און אנגעפרעגט אויף די אויבנדערמאנטע פראגן, ר' משה שאול האט
געענטפערט אז קודם כל האט ער געזעהן אלע ראיות פון די פאליציי אבער פאשטייט זיך אז
דאס איז קיין ראיה ממילא האט ער געבעטן זיין טאכטער וואס טוט אין חינוך מיוחד זי זאל זיך
אריינלייגן אין די נושא און זי האט מברר געווען די מעשה און זיין פסק איז מער ווייניגער געבויעט
אויף אירע ווערטער.
מיט די אינפארמאציע אין די הענד איז געגאנגען ר' ד.ל. פון בראזיל און אויפגעהויבן א טעלעפאן
צו ר' משה שאול'ס טאכטער צו הערן פון די בעל המעשה אליין וואס זי האט געזעהן, זאגט אים
די טאכטער, איך האב געזעהן די צוויי קינדער אין שפיטאל איינער האט אפגעבריטע פוס און דער
אנדערער איז א צמח רח"ל, פרעגט איר ד.ל. און וויאזוי ווייסטו וויאזוי ס'איז געשעהן צו פון א שריפה
אדער בדווקא און טאמער בדווקא מאן יימר לן אז ר' אליאור איז דא אריינגעמישט ענטפערט זי מיט
א פשטות, וואס הייסט? יעדער איינער ווייסט דאס ס'איז דאך געשטאנען אין אלע צייטונגען די פונקטליכע מעשה! ר' ד.ל. נישט גלייבנדיג וואס זיינע אויערן הערן אז דאס איז די גאנצע ראיה וואס הגרמ"ש
קליין האט זיך סומך געווען האט איר פראבירט צו מסביר זיין אז דאס איז ווייט פון א ראיה
דאס ווייסט דאך יעדער אז א "צייטונג" איז ביי אונז אידן קיין ראיה נישט און נאך בפרט
פרייע צייטונגען וואס זענען כסדר מעליל עלילות אויף פרומע יודן כידוע, זאגט זי אים אבער יעדער
ווייסט דאך דאס ווייל די פאליציי זאגט אויך אזוי. ע"כ.
הערנדיג דאס האט ר' ד.ל. אויפגעהויבן א טעלעפאן צו ר' משה שאול און אים איבערגעגעבן די רייד
פון זיין טאכטער און אים אויפגעקלערט אז זיין טאכטער ווייסט גארנישט מער ווי סתם איינער וואס
האט געליינט די צייטונג, דא האט זיך אנגעהויבן א שטארקע ויכוח צווישן ר' משה שאול און ר' ד.ל.
וואס האט זיך געצויגן א לאנגע תקופה במשך די צייט האבן כמה רבנים ביניהם מורי הוראות מפורסמים
און אויך פונעם זעלבן בי"ד פון רב וואזנר זיך געוואנדן צו ר' משה שאול און געבעטן ער זאל נאכאמאל
שוקל זיין די ענין און אזוי אויך אויסהערן די צד שני וואס ר' אליאור האט צוזאגן אויף די אלע באשילדונגען
אבער גארנישט האט געהאלפן ר' משה שאול האט זיך ווייטער געהאלטן ביי זיינס.
אינצווישן האבן אדוואקאטן אנגעהויבן צו ארבעטן פלייסיג אויף די קעיס איינע פון די אדוואקאטן איז
מר מרדכי ציבין א גרויסע אדוואקאט א שותו"מ (ער האט לעצטנס אויך געארבעט פאר די יאפאנע
בחורים) דער מרדכי ציבין האט זיך אריינגעלייגט אין די פרשה און ער איז ממש שאקירט געווארן ווי קען
מען אויפטראכטן אזא נידרעכטיגע בלבול נאך דערצו אויף אזא איידעלע איד ווי ר' אליאור, און ווען
ציבין האט געזעהן אזא בריוו פון ר' משה שאול האט ער נישט געקענט פארשטיין וויאזוי פאסירט
דאס אז אזא גאון ווי ר' משה שאול זאל אריינפאלן אין אזעלכע בייזוויליגע הענד, אומר ועושה ער
האט תיכף אפגעשריבן א שיינע בריוו צו ר' משה שאול ווי ער ברענגט ארויס דארט קלאר די גאנצע
אמת אזוי אז ס'לאזט נישט איבער קיין שום פלאץ פאר א ספק, ער האט געווארט אפאר וואכן אבער
קיין ענטפער איז נישט אנגעקומען, זעענדיג דאס האט ער אפגעשריבן נאך א בריוו מיט נאך וויכטיגע
דעטאלן פון די מעשה, און דאן האט ער באקומען א שארפע בריוו פון איינע פון ר' משה שאול'ס גבאים
(וואס מחמת כבודו שרייב איך נישט ארויס די נאמען) ווי ער רייסט אים דארט שארף אראפ פארן זיך
וואגן צו מציע זיין פאר רבנים וואס צוטוהן און דערנאך איז ער ממשיך מיט סטראשערייען ווי למשל
'אם פניך למלחמה' קען מיר אונז בעסער, בקיצור א שפראך וואס חסידישע יודן האבן זיך נישט
געפירט צו נוצן בפרט נאך אז ס'קומט 'כאילו' פון ר' משה שאול, ח"ו.
זענען די איינצעלהייטן א קשיא אויף הגרמ"ש קליין?
הערט אייך צו: אינגאנצן נישט!
פארוואס? וועל איך אייך פונקטליך מסביר זיין. איך האב שוין געהערט יארן צוריק אז ר' משה שאול ביי
זיך איז אמת'ע עניו, פון איין זייט איז ער פון די עמודי ההוראה וואס כלל ישראל איז זיך סומך היינט
בפרט אין הלכות טהרה און אין הלכות סת"ם וואס כידוע האט ער געמאכט גרויסע תיקונים און די פעלדער
אבער פון די אנדערע זייט כאפט ער נישט בכלל וואס פאר א כח ער האט וואס פאר א נאמען ער האט
וואס פאר א שטארקע משמעות זיינס א ווארט האט, און וועגן דעם איז דא מאל וואס ער קען פארזען
במחילת כבודו געוויסע זאכן וואס ער וואלט געדארפט מער אכטונג געבן צוליב די גרויסע ראלע וואס
זיין נאמען שפילט היינט אין גאס, און אז ס'איז גענוג אז ער געבט א נאר א קנייטש מיט די נאז
אויף איינעם וועט די עולם שוין נישט האלטן פון יענעם הגם ר' משה שאול אליינס כאפט דאס
אינגאנצן נישט.
די דאזיגע מעשה איז א שטארקע ביישפיל צו דעם, נאך א לאנגע צייט וואס ר' משה שאול האט
באקומען טעלעפאנען פון אלע זייטן איבער זיין וואונדער פסק בנוגע אליאור חן, האט ער זיך
אויסגערעדט פאר א רב: איך ווייס נישט וואס זיי ווילן פון מיין לעבן האבן איך האב דאך קיינמאל
נישט געשריבן קעגן אליאור חן ביי מיין בריוו ווערט נישט דערמאנט בכלל די נאמען אליאור חן
איך האב געשריבן א פשוט'ע פסק אז א מזיק וואס איז א סכנה פארן ציבור מעג מען איבערגעבן
פאר די פאליציי, און איך האב געמיינט צו זאגן אז אויב האבן די בראזיליאנע רבנים מברר געווען
בבירור גמור אז ער איז א מזיק מעג מען אים איבערגעבן צו די פאליציי און טאמער נישט איז פשוט
אז מען טאר נישט עכ"ל, און אויף די פראגע אז ער האט דאך געשיקט זיין טאכטער מברר זיין
און לויט ווי מען ווייסט האט ער על סמך דעם געגעבן די בריוו האט ער געענטפערט אז ער האט
אויבענאויף געוואלט וויסן כמה נקודות אבער וויבאלד זיין טאכטער'ס עדות איז טאקע קיין באווייז
נישט וועגן דעם האט ער ביי די בריוו געשריבן נאר די ווארט 'מזיק' און נישט דערמאנט בכלל
אליאור חן,
און אזוי אויך ווען ער האט באזוכט אין לאנדאן איז צוגעגאנען צו אים ר' ב.ש. און געפרעגט
אז ער וויל פארשטיין זיין פסק האט ר' משה שאול אים אויך געזאגט איך האב גארנישט
געמיינט, האט ער אים געפרעגט צו מעג איך אים העלפן דאס הייסט מיט געלד פאר
אדוואקאטן "כדי מ'זאל אים קענען ווי שנעלער ארויסנעמען פון תפיסה" האט ר' משה שאול
געענטפערט" "אוודאי יא".
למעשה האט מען געבעטן ר' משה שאול אויב אזוי אז דו האסט גארנישט געמיינט
איז שרייב א בריוו ס'זאל זיין ברור ווייל די ברייו וואס דו האסט געגעבן האט געהאט
א שטארקע השפעה און מענטשן זענען זיך דערפאר מונע צו העלפען אבער ר' משה
שאול האט עס נישט געגלייבט ער האט געטענה'ט אז ביי זיין בריוו שטייט נישט קיין
נאמען ממילא מיינט עס גארנישט און ער האט נישט פארשטאנען אז צוליב זיין שטארקע
און גרויסע נאמען דארף נישט שטיין קיין נאמען, נישט אומזיסט האבן חז"ל מתיר געווען
פאר א ת"ח דעם "שמינית שבשמינית"!
ווידער האט מען אים געבעטן אז אפשר זאל ער מסכים זיין אויסצוהערן די צווייטע
צד אזוי דערנאך קענען ארויסגעבן אן אפיציעלע דעת תורה וואס איז די ריכטיגע מעשה
דא, אבער דאס האט ער אויך נישט געוואלט און למעשה האט ער טאקע נאך קיינמאל
נישט אויסגעהערט די צד פון אליאור חן.
ממילא סך הכל וואס קומט ארויס דא איז אז ר' משה שאול האט בכלל נישט מברר געווען
די מעשה און דערפאר האט ער קיינמאל נישט געשריבן קיין בריוו קעגן אליאור חן נאר
געשריבן בכלליות די ווארט מזיק אן מפרט זיין וועם ער מיינט (די נאמען אליאור חן
ווערט נישט דערמאנט דארט, טאקע דערפאר) דאס הייסט אז אויב וועט ווערן
נתברר מיט ריכטיגע ראיות עפ"י תורה אז ער איז א מזיק דעמאלץ איז געזאגט געווארן
די כלל וואס שטייט אין בריוו אז א מזיק מעג מען איבערגעבען פאר די פאליציי און אזוי
ווי ר' משה שאול אליין האט מסביר געווען זיין בריוו ווי דערמאנט פריער, אבער פאר די
מענטשן וואס ווילן האלטן אז ר' משה שאול האט יא געמיינט קעגן אליאור פאר זיי האב
איך געברענגט די פרטים וואס ר' משה שאול האט געוויסט פארן שרייבן די בריוו וואס
פארשטייט זיך אז אזא גאון ווי ר' משה שאול וואלט זיך נישט סומך געווען אויף קיין צייטונגען
צו פסקנ'ן א הלכה, בפרט אן אויסהערן "ביידע צדדים" אזויווי די הלכה איז,
און חוץ פון דעם האט די בי"ד עדה החרדית הספרדית, נאכן מברר זיין
מיט ר' משה שאול וואס ער האט געמיינט, מפרסם געווען אז די בריוו פון ר' משה שאול
האט נישט קיין שום תוקף ואין בו ממש, טאקע דערפאר אז מענטשן זאלן נישט א טעות האבן מיט די בריוו.
יעצט וויל איך אביסל באשרייבן וואס איז פארגעקומען די וואך, ווער ס'האלט מיט זעט ווי מאדנע ס'איז
ווי די מעשה גייט שוין אן אנדערהאלבן יאר און ער בלייבט אייביג אויף די העדליינס, איך בין פונקט
לעצטנס אריין און אפאר סייטס פון נייעס ווי מעריב ידיעות וכו' און איך האב אריינגעלייגט דארט די
נאמען 'אליאור חן' האב איך געזעהן ווי אגוטע פאר באשרייבונגען אויף אים פון אנפאנג פרשה איז
נעלם געווארן (דאס איז פארשטייט זיך עפ"י בקשתם פון די פראסעקיוטערס אבער אויף דעם וועלן
מיר אצווייטע מאל שרייבן בל"נ) אבער איך האב געמאכט א חשבון וויפיהל באשרייבונגען ס'איז שוין
געווען אויף אים און וויפיהל קומט דאס אויס אויב מען זאל דאס צוטיילן אויף וואכן און לא יאומן כי יסופר
דאס קומט אויס בערך א באשרייבונג "פא יעדע וואך", יא יא אנדערהאלבן יאר באשרייבט מען אים יעדע וואך
אויב מען צוטיילט דאס אויף וואכן, די ראש הכופרים לשעבר פון די מדינה אולמערט ווערט באשולדיגט
מיט געפערליכע שווינדלערייען און אפילו ער וואס איז געווען דער ראש ממשלה האט נישט געהאט
אזא אויסערגווענדליכע דעקונג, דאס שרייט "דרשני".
און דאס האט א ספעציעלע מטרה ווי איך גיי מסביר זיין, די שופטים זענען דאך פשוטע בשר ודם
אנשים מגושמים אנשי בצע לויט אלע פירושים דאס אלעס איז נאך פאר זייער פריוואטע געבורטס
שנאה וואס די אלע פרייע אין מדינת ישראל האבן צו די פרומע, ממילא דער שופט ליינט דאס וואס
שטייט אין צייטונג געווענליך איז ער מקבל אז לכאורה רעדט מען טאקע דא פון א געפערליכע רוצח
אדער גנב וכדו' און ווען ער קומט צום משפט ווייסט ער אז מ'האנדלט דא פון א שולדיגער מ'דארף
נאר דן זיין ווייפיהל יאר טורמע וכדו' און אמאל מאכט זיך א גוטע אדוואקאט וואס איז מצליח צו מגלה
זיין דער שופט אז די מעשה איז נישט אזוי אבער אויף דעם דארף מען האבן א גוטע אדוואקאט בפרט אויב
דער נידון איז שוין באשמוצט געווארן אין אלע צייטונגען, דאס איז געווענליך ביי יעדע פאל ווער רעדט
נאך ווען ס'האנדעלט זיך פון א פרומע איד דעמאלץ קומט עס נאך באגלייט מיט א שמחה און א שנאה
צוזאמען, און נאכדעם האט נאך דער שופט א פראבלעם צו פסקנ'ן דער אמת אפילו אויב ער וויל ווייל אויב
דער גאנצע פאלק האלט אז יענע מענטש איז שולדיג ווייל ס'איז דאך א בפירושע צייטונג וועט דער שופט
ווערן שטארק קריטיקירט און ארפגעריסן וואס דאס קען אים קאסטן זיין פאסטן און פון דעם ציטערט ער.
די פראסעקיוטערס ווייסן גוט די כח פון באשמוצען און די צייטונגען אזוי אז דאס שפארט זיי א געוואלד
ארבעט דער שופט באקומט שוין מלכתחילה א שלעטע בילד אויף דער מענטש און ער קומט גרייט
פארן געבן די תפיסה יארן די שאלה איז נאר וויפיהל און דאס איז די סיבה וואס די פרקליטות הערט
נישט אויף צו פרעדיגן און די צייטונגען, כדי ס'זאל ווערן א דבר פשוט אז דאס איז די מציאות.
משא"כ ווען די פראסעקיוטערס זענען זיכער ביי זיך אז מען האנדלט טאקע פון א פושע פעלט
גארנישט אויס מען לייגט אריין די פשוטע זאכן אין די צייטונג און מען ווארט רואיג ביז דער משפט
ווי דעמאלץ ווייזט מען פאר דער שופט, דא האסטו די ראיות, און דער שופט געבט אפאר יאר תפיסה
און דעמאלץ געבט מען ארויס צו די פרעסע די איינצעלהייטן מיט וואס דער שופט האט אים באשולדיגט
און וויפיהל יאר תפיסה ער גייט באקומען, און אזוי גייט טאקע געווענליך, פארשטייט זיך אז ביי א מעשה
וואס א פרומע איד איז אריינגעמישט וועט די טראסק זיין פיהל גרעסער אבער דאך וועלן זיי זיך שפירן
רואיג ביז די משפט און זיך פאטשן די בויך וויסנדיג קלאר אז ער גייט באשולדיגט ווערן, דער פראבלעם
הייבט זיך נאר ווען זיי ווייסן ביי זיך אז קיין ראיות איז נישטא דעמאלץ ווארפן זיי זיך ארויף אויף די
פרעסע און טוען פרעדיגן אן אויפהער ביז די משפט.
אבער פון די אנדערע זייט אויב זעט מען אז די מעשה האלט און איין ווערן ארויפגעברענגט אויף די
העדליינס זעט מען פון דעם אז די פראסעקיוטערס זענען אונטער דרוק פון פארלירן ממילא דארפן
זיי פרעדיגן דורך צייטונגען, און דאס האבן זיי געטוהן ביי די "אם המסורה" מרת מארקאוויטש תחי'
זיי האבן סיי פראבירט איר צו באשמיצן כסדר און נאכמער זיי האבן געלייגט גרויס געוויכט איר דווקא
איינצוזעצן נאך פאר די משפט און ס'איז געווען אזעלכע וואס האבן נישט פארשטאנען וואס גייט עס זיי
אזוי בנפשם, קענען זיי נישט ווארטן ביז צום ענדע משפט, די תירוץ איז ניין, ווייל דאס אז מען וואלט
איינגעזעצט די פרוי פארן משפט דאס וואלט געוויזן פארן שופט אז דא רעדט מען פון א זיכערער
שולדיגער און וועגן דעם האבן די פראסעקיוטערס נישט אויפגעגעבן אפילו נאכן ליידן שווערע דורכפעלער
און בושות.
איך וויל אייך אראפברענגן א ארטיקל וואס דער שרייבער פון 'בחדרי חרדים' יצחק נחשוני האט
געשריבן בשעת ס'האט זיך געטוהן מיט מרת מארקאוויטש און דאס ברענגט ארויס זייער קלאר
די בילד:
אין לפרקליטות שום הוכחות ביד!
מי מאיים ב'פולסא דנורא' על אנשי 'הדסה' ועובדי הרווחה? • איזו 'מתנת יום הולדת' העניק 'ישראל היום' לנתניהו? • ומי מעוניין לנשל את לבייב גם מנכסיו הערכיים? • טורו היומי של יצחק נחשוני
יצחק נחשוני, בחדרי חרדים
תאריך: 21/10/2009 13:17:00
הפרקליטות ניסתה להשפיע על השופט
היום נפתח משפטה של האם ממאה שערים (כתובת זמנית?) בבית המשפט המחוזי בירושלים. המשפט מתנהל בפני השופט יוסף שפירא, הנחשב להגון ועיניני, אבל אסור לסמוך על העובדה שלמרות שאינו חובש כיפה, הוא נסע להתפלל באומן, ולהאמין שאת תפילותיו שם הוא זקף למענה.
צריך להמשיך ולהרבות בתפילה בעצמנו.
נכון להיום, ישנן הרבה מאוד סיבות אובייקטיביות לקוות שהמשפט הזה יסתיים בטוב. בית החולים 'הדסה', שעל עדויות אנשיו מבוססות רוב ההאשמות נגד האם, היה מעורב מאז פרצה הסערה הזו, בעוד מעשי רשלנות, שלא הסתיימו בטוב. המקרה של הילד המסכן שכמעט גווע ברעב משום ש'מחלתו' לא אובחנה בצורה נכונה, הוא קל יחסית ללידת התאומים שהסתיימה במותה של היולדת הד"ר גלית סעדה-אופיר. רק לפני ימים אחדים קבעה ועדה של משרד הבריאות, כי "כשלים ומחדלים חמורים בתפקוד הצוות הרפואי בבית-החולים הדסה עין-כרם היו בין הגורמים שהביאו, בסופו של דבר, למותה".
איש לא יעלה על הדעת שבנק שפושע בכספי לקוחות, או מוסד חינוכי שנתפס כשהוא משחית נפשות ילדים יוכל להמשיך ולתפקד כאילו לא קרה דבר. על אחת כמה וכמה שמנהליו ונציגיו אינם יכולים לשמש כ'עדים מומחים' במשפט מעילה או פגיעה בילד, התנהל בתיק אחר.
אין שום סיבה שבעולם שמוסד רפואי כמו 'הדסה'-עין כרם, ש"כשלים ומחדלים" שהוא היה שותף להם הביאו למותה של אישה צעירה בת 37 שהשאירה אחריה עוללים בני יום, לא ייתן את הדין, וגם יהפוך, במשפט אחר, מנאשם למאשים.
אבל את עיקר הביטחון שלנו בהיחלצותה של האם מהמשפט הזה בטוב, או לכל היותר עם המלצה לטיפול ובהדרכה נכונה, אנחנו מבססים על התנהגותה המשתוללת ואחוזת האמוק של הפרקליטות.
מי שיש בידיו הוכחות מוצקות ומבוססות עם עדויות של אנשי מקצוע ובני משפחה ועם סרטים מזעזעים - כפי שדווח בתקשורת לגבי התיק הזה - צריך לשבת רגע לפני תחילת המשפט בחיבוק ידיים, או לכל היותר לחכך אותן זו בזו. מי שזקוק לתימוכין חיצוניים של שופט אחד, על הבעיות התפקודיות, כביכול, של האם כדי להשפיע בעקיפין, על השופט אחר, אין ספק שאין לו שום דבר אחר ביד.
אין מנוס מהמסקנה שהתביעה שהועלתה בסמוך להתחלת משפטה העיקרי של האם, להרחיק אותה מילדיה הבריאים, שנפלה בערכאה של בית המשפט המחוזי, והערעור המתוקשר מאוד שהוגש באותו עניין לבית המשפט העליון, לא נועדו אלא להשפיע על השופט שפירא. המטרה היתה לכבול את ידיו, שהרי אם מקבילו רביד, או השופט דנציגר מבית המשפט העליון, היו קובעים שהיא מסוכנת לילדיה הבריאים, המשפט על הילד החולה כבר היה מיותר.
הנתונים בתחילת המשפט, מבחינה זו, הם טובים ומעודדים. מי שיכול לטרוף את הקלפים הם רק ה'קמבצים' למיניהם, המתקבצים להם עלינו בכלי התקשורת הכלליים, והופכים את עצמם ל'דוברי' המערכה שאיש לא הכריז עליה.
היום מופיע אחד מהם, יואליש קרויס, ב'ידיעות אחרונות' ומצהיר: "אם נראה במשך חודש-חודשיים שהמשפט לא מתנהל כמשפט צדק, ישנם גורמים שכבר הצהירו שיעשו פולסא דנורא לבכירי 'הדסה' ולרווחה ואז כבר לא יהיו עדים ולא יהיה משפט".
עדים, יואליש, אין להם גם בלי ה'פולסא דנורא' שלך. ול'משפט' היינו מעמידים דווקא אותך על רדיפת האם בדברים הלא אחראיים שצוטטו מפיך.
ער ברענגט זייער גוט ארויס די מטרה, וויאזוי די בילד וואלט געדארפט אויסקוקן ווען די מעשה וואלט
געווען אמת און וויאזוי ס'קוקט למעשה אויס, דאס אלעס איז צו אנגרייטן א גרייטע שווארע בילד פארן שופט.
די זעלבע זאך טוען זיי יעצט מיט אליאור, אבער חוץ פון פרעדיגן אגאנצע צייט האבן זיי דא געטוהן א כיטערער
שטיקל, זיי האבן אים געלייגט צוזאמען מיט "יעקב טייטל" וואס מען באשולדיגט אים אז ער האט געהארגעט
אראבערס בקיצור א ריכטיגע רוצח (איך האב נישט קיין אנונג וואס די אמת איז דארט איך גלייב ענדערש אז
ס'איז נישט אמת ווייל ס'איז א חזקה אויף זיי, אז זיי זעצן איין אומשולדיגע אבער איך ווייס גארנישט), הגם בעצם
איז דאס צוויי אנדערע עבירות אינגאנצן, יענער ווערט אנגערופן אלץ 'אסיר בטחוני' וכדו' דאך האבן זיי אים געלייגט
צוזאמען פשוט צו קענען ארויסקומען נעקסטע טאג צו די פרעסע מיט די גרויסע נייעס און דאס וועט אוטאמאטיש גורם
זיין צו פארשווארצן זיין בילד אזוי אז סיי די פאלק און סיי דער שופט זאלן אים אנקוקן אז ער איז מער ווייניגער די זעלבע
ווי יעקב טייטל.
און דא ברענג איך אייך אראפ א קאפי פון די גרויסע שמחה:
*-- >Article, Credits, Toolbar **-- Article, Credits, Toolbar **-- ARTICLE_CONTENT_START ******** type="text/" src="/online/nrg/include/js/wmv_player_small.js">******* type="text/" src="/online/nrg/include/js/slider.js">
*--global_section_pic*
*******>
*--art_global_gallery_picture*על אחד "השתלטו כוחות הטומאה", השני "גאה להיות שליחו של האל". שניהם נמצאים יחד, בתא אחד, וממתינים למשפטם: אליאור חן, המוכנה "הרב המתעלל", ויעקב (ג'ק) טייטל, חולקים אותו תא מעצר בכלא "שקמה" שליד אשקלון.
*-- ARTICLE_MAIN_PIC_START *
*-- ARTICLE_MAIN_PIC_CREDIT_START *
אליאור חן בבית המשפט צילום ארכיון: פלאש 90
*-- ARTICLE_MAIN_PIC_CREDIT_END *
*-- ARTICLE_MAIN_PIC_END *כתבי האישום נגד השניים הם מן החמורים ביותר. אליאור חן, בן 28 מביתר עלית, נמלט מהארץ לברזיל לפני כשנה וחצי והוסגר לישראל בחודש שעבר. לפני כשלושה שבועות הוגש נגדו כתב אישום בגין סדרה של התעללויות קשות בשמונת ילדיה של אם מירושלים.
בין היתר, מיוחסות לו הכאת הילדים בפטיש, שרפת אבריהם במצית, כליאה של אחד מהם במזוודה, האכלתם בצואה ועוד מעשים כיד הדמיון החולני. אחד מהם, שהוכה באכזריות רבה, שרוי עד היום בתרדמת.
יעקב (ג'קי) טייטל, בן 37, נשוי ואב לארבעה מההתנחלות שבות רחל, מואשם בשני מעשי רצח של פלסטינים בשנת 1997, בארבעה ניסיונות רצח, ובכמה עברות נשק והסתה לטרור ואלימות.
*--global_section**--<<>>***--header*
מוחזק בצינוק
על פי כתב האישום, שהוגש נגדו לפני כשבועיים, הוא הטמין מטען חבלה בפתח ביתו של איש השמאל פרופ' זאב שטרנהל, ושלח מטען נפץ לביתה של משפחה יהודית משיחית מאריאל, שכתוצאה ממנו נפצע נער באורח קשה. הוא מואשם עוד כי הניח מטען חבלה בתחנת המשטרה בהתנחלות עלי, כדי להניא את הרשויות מלאבטח מצעד גאווה בירושלים.
לאחר הגשת כתב האישום נגדו הועבר טייטל ממתקן השב"כ בפתח תקווה לכלא "שקמה". כמי שמואשם בביצוע פשעים על רקע לאומני, מוגדר טייטל כאסיר ביטחוני, ולכן נאסר עליו לשוחח בטלפון או לקבל ביקורים באופן סדיר. בקביעת
היום (ב') צפוי טייטל להיפגש לראשונה מאז מעצרו עם אשתו רבקה. פרקליטו, עו"ד עדי קידר, פגש אותו אתמול. "טייטל נמצא בתנאי הפרדה קשים ביותר", מספר עו"ד קידר. "הוא בצינוק. שני אנשים בקושי יכולים לעמוד בו זמנית יחד בתא".
הוא הוסיף כי "לא מאפשרים לו שיחות טלפון ואפילו המפגש עמי, עורך דינו, נעשה מאחורי קיר הפרדה. אנחנו מתכוונים לעתור לבית המשפט נגד תנאי המעצר. ההנחיה לכלוא אותו בתנאים כאלה היא תמוהה לאור העובדה שהוא שיתף פעולה עם החוקרים והודה בחשדות נגדו".
אזוי ווי איך בין מקפיד זייער שטארק צו שרייבן דא נאר קראנטע אינפארמאציע אן קיין שום גוזמאות אדער שקרים
ווייל דאס איז שוין דא בריווח פון די אלע פרייע צייטונגען, ממילא וויל איך פארריכטן א קלייניגקייט וואס
איך האב געשריבן און למעשה איז עס נישט פונקט אזוי.
איך האב געשריבן אז נאך וואס ר' ד.ל. האט געהערט פון הגרמ"ש קליין'ס טאכטער וואס אירע ראיות
זענען האט ער אנגערופן הגרמ"ש מיט די אינפארמאציע, למעשה האב איך א טעות געהאט ער האט
נישט גערעדט מיט הגרמ"ש נאכן רעדן מיטן טאכטער אבער אנדערע האבן יא גערעדט מיט הגרמ"ש
דערוועגן, און ר' ד.ל. אליינס האט שוין דערנאך נישט גערעדט מיט הגרמ"ש.
ס'איז כדי ארפצוברענגען דא א קאפי פון איינע פון די תגובות וואס א 'פרייער' האט געשריבן
אויף איינע פון די באשרייבונגען אויף אליאור חן אין די 'ידיעות אחרונות'.
31.
הפרשה הזאת מעלה אין סוף תמיהות...
דפנה
,
תל אביב
(29.10.09):
ראוי לדעתי להסית הדיון מאליאור חן ולא להתמקד אך ורק בו .
בראש ובראשונה נבצר מבינתי כיצד יכלה האם להחשף לכל הזוועות הללו ולהחריש
הרי אם הילד לא היה צמח , יכול להיות שהזוועות היו ממשיכות כנורמה שבשגרה .
עם כל ההבנה לכאבו של האב הביולוגי ,וההתמודדות הנוראית עם מצוקתם של הילדים את ייסורי המצפון הוא הרוויח ביושר , כי גם אם לשיטתו אכן הוא התבקש לעזוב את הבית , בלתי מתקבל על הדעת שהוא ייתבקש לנתק קשר מהילדים , ואם ייתבקש אז מדוע הוא נאות והסכים .
הילדים אני מניחה היו במוסדות חינוך , היכן היו כל המחנכים הגננות הרבנים שבחדר , זה לא מתקבל על הדעת שהם לא נחשפו להתנהגות חריגה אצל הילדים מצוקה נוראית אותות ששידרו חמור מכך אם ידעו מדוע החרישו .
והשכנים איפה הם היו , לא שמעו איפה אגף הרווחה של הישוב ביתר עלית .
הסבים והסבתות איש לא ידע , הדודה הדוד שמתראיינים המומים ודואבים .
איש מבנייכם לא יכול להסתכל ביושר ולהגיד לא אני שפכתי את הדם הזה ,
בשתיקתכם התמוהה של כל הגורמים , סללתם את הדרך באין מפריע לחבורה של תמהוניים , שטופיי מוח הזויים וכמסוממים מתורת הנסתר , לבצע את אחת הפרשיות המזוויעות אם לא המזוויעה שידענו .
הפרשה הזו צריכה ללמד אותנו לכל הפחות את הלקח , להיות קשובים , לפקוח עיינינו תדיר כחברה , שלא נתעורר שוב ושוב לבוקר מבעית מעציב , מקומם ומפחיד , כפי שארע בזה המקרה .
טאקע גוטע קשיות!
אבער א פשוט'ע סברא אז אפשר אי די מעשה
נישט אינגאנצן אמת, דאס פאלט זיי נישט איין!!!
די פרקליטות זענען זייער באזארגט אויף דער פאקט אז משפחת חן האט אויסגעוועלט די אדוואקאט אריאל עטרי
וואס ער איז ממקורו א תימן'ער און ער שרייט ארויס הויעך ווען מ'טוט אומלעגאלע זאכן, און דאס ווילן זיי פאר יעדע
פרייז מבטל זיין, און זיי פראבירן כסדר אים ענג צומאכן כדי ער זאל זיך ארויסלאזן פון די קעיס,און פון טאג צו טאג
זעט מען ווי ווייט זייער חוצפה קען אנגיין.
קודם כל פירן זיי אן מיט א משפט קעגן אים אויף 'שיבוש הליכי משפט', ווייל אנפאנג מעשה איז עטרי געפארן
קיין בראזיל באזוכן אליאור איז ווען ער איז צוריקגעקומען האט ער באזוכט אין תפיסה די פרוי די מאמע פון די
קינדער און ער האט איר איבעגעגעבן א גריס פון אליאור, און וויבאלד ווי זיי זאגן איז זי היינט די עד מדינה קעגן
אים ממילא איז א גריס פון אים קעגן די געזעץ ווייל דאס קען גורם זיין זי זאל נישט וועלן מעיד זיין קעגן אים.
למעשה איז דאס א שטיק ליצנות ווייל סתם א גריס איז בעצם נישט געפערליך אבער בפרט אז דאס איז נאך
געווען בערך אכט חדשים פאר זי האט מחליט געווען צו מעיד קעגן אים וואס דעמאלץ האט נאך קיינער נישט
געהאט קיין הוה אמינא בכלל אז זי וועט אמאל מסכים זיין צו מעיד זיין קעגן אים, נו איז וויאזוי וואלט ער דאס
געדארפט וויסן ער איז דאך נישט אזא בעל מופת מיט קבלה מעשית אזויווי אליאור חן וואס לשיטתם פלעגט
ער זאגן פאר מענטשן וואס מען טראכט.
הוארך בשמונה ימים מעצרו של הרב אליאור חן החשוד בהתעללות בילדים המדינה - נשקלת העמדתו לדין של הסניגור - נפגש עם אם הילדים טרם הובהר אם חן יואשם גם בניסיון רצח
בית משפט השלום בירושלים האריך (ה', 29.10.09) בשמונה ימים את מעצרו של הרב אליאור חן, החשוד בהתעללות בילדים. חן הובא להארכת מעצר לאחר שאתמול בצהריים הגיע בטיסה מברזיל, בעקבות הסגרתו לישראל.
אחד הנושאים שעמדו על הפרק בדיון במעצרו של חן היה שאלת ייצוגו על-ידי בא-כוחו עו"ד אריאל עטרי. בא-כוח המדינה המפקח מלכיאל הטב טען כי יש לפסול את עטרי מלייצג את חן זאת על-רקע חקירה נגדו בשל מפגש "אסור" שקיים לכאורה עם אמם של הילדים. הטב טען כי לשכת עורכי הדין מסרה שתמליץ על השעייתו של עטרי "לאחר שיתקיים שימוע נגד עו"ד עטרי יוחלט אם יוגש נגדו כתב אישום מאחר והחקירה בעניין זה כמעט הסתיימה".
לעומת זאת, עטרי טען כי המפגש שקיים עם אם הילדים היה לפני שהפכה לעדת מדינה וכי באותו זמן היה זכאי לקיים את המפגש. הוא חשף עוד כי הופעלו עליו לחצים "לרדת מהתיק". "אתמול בבוקר עת שעשה הרב חן את דרכו ארצה, יצר עימי קשר עורך דין המטפל בעניינים מול משרד המשפטים ואמר לי כי קיבל פניה בה נמסר לו כי משרד המשפטים יהא מוכן לבטל ההליכים נגד אם אהיה מוכן לא לייצג את אליאור חן. הוא אמר לי כי קיבל פנייה דרך גורם שלישי במשרד המשפטים בה נמסר לו שאם לא אהיה מוכן להגן על חן, יהיו מוכנים שלא לנקוט נגדי בהליכים. זו התנהגות המתאימה למדינות העולם השלישי. אתמול בשעות הצהריים פנה אלי עיתונאי וסיפר לי כי קיבל מגורמים המקורבים לחקירה במשרד המשפטים, הפנתי תשומת לבו כי השימוע נקבע לפני זמן רב, ושוב בכוונה לפגוע ישירות בייצוגו של המשיב. זה מעשה בריונות משפטית ונבלות ברשות התורה. שום הודעה מלשכת עורכי הדין ברוח דברי חברי לא הועברה לידיעתי. מה שנעשה אתמול היה בזוי ויכול לבוא בגדר סחיטה באיומים מטעם המדינה ולי אין כוונה לפגוע בלקוח על-מנת שיצמחו לי טובות הנאה".
השופט יצחק שמעוני דחה את בקשת המדינה לפסול את עטרי וכתב כי אינו רואה כל מניעה שעטרי ייצג את הרב חן. "חזקת החפות חלה לא רק לגבי עבריינים אלא גם לעורכי דין באשר הם. לא הובא בפני כל הליך המתנהל בוועדת האתיקה של לשכת עורכי הדין ובוודאי שבאין הליך כזה רשאי עו"ד עטרי לייצג כל נאשם ובכלל זה הרב חן".
בהמשך העיד בא-כוח המדינה בנוגע לסעיפי האישום שיכללו בכתב האישום. זאת על-רקע פרסומים לפיהם המשטרה מתכוונת לכלול באישום סעיף של ניסיון לרצח. בא-כוחו של חן, עו"ד עטרי, שאל את נציג המינה האם חן יכול לעמוד לדין "אך ורק בעבירות לגביהן אישר בית המשפט בברזיל הסגרתו". המפקח אישר את הדברים ואמר, "כך נודע לי". הוא גם אישר כי במהלך חקירתו של חן לא נאמרלו כי הוא חשוד בניסיון לרצח. בהקשר לכך מסר משרד המשפטים כי "ההכרעה בשאלת סעיפי האישום תתקבל רק לאחר העברת חומר החקירה לפרקליטות ובהתאם להחלטת ההסגרה של בית משפט בברזיל"
בא כוח המדינה ביקש כי בית המשפט יורה על מעצרו של חן למשך 9 ימים נוספים כדי שהמשטרה תתחיל בחקירה ותבצע אותה "בצורה ראויה על-מנת להגיע לחקר האמת".
עו"ד עטרי טען כי התקשורת כבר הרשיעה את מרשו לפיכך הוא מתפלל כי מרשו "יידון בפני שופט שלא נחשף לסיקור התקשורתי... אנו עושים אבחנה ברורה בין המערכת המשפט למשטרת ישראל שכן המשטרה הודעה ברורות שלא משנה מה יאמר בחקירתו, מבחינתם הוא אשם יועמד לדין".
כאמור בית המשפט האריך את המעצר בשמונה ימים נוספים. השופט כתב כי הובא בפניו חומר חקירה רב "בו נפרשה פרשייה הנוגעת למעלליו הנוראיים והאכזריים של חן. על יסוד חומר זה אני קובע כי קיים יותר מחשד סביר שחן ביצע עבירות אלה וכי קיימת עילה למעצרו לצרכי חקירה...ראויי לאפשר למדינה לבצע את פעולות החקירה בהיות חן במעצר שכן החקירה נמצאת בראשיתה. שוכנעתי כי קיים חשש ממשי לשיבוש הליכי חקירה וכן חשש להמלטות מאימת הדין".
ווי איר זעט דא נישט נאר אז זיי האבן זיך גענומען צו זיינע ביינער נאר זיי זאגן אים קלאר ארויס ברחל בתך הקטנה
אז אויב לאזט ער אפ די קעיס פון חן הערן זיי אויף מיט די משפט קעגן אים.
בעצם האבן זיי אויך אריינגעלייגט זייער א מיסע באשרייבונג קעגן אים אין 'מעריב' ווי זיי מאכן אים דארט
פאר א ביליגע אדוואקאט וואס זוכט פשוט אביסל אטענשן, נאר א פלא אז די למעשה אין די סייט פון מעריב
איז עס שוין נישט דא צו טרעפן, זעט אויס אז זיי האבן זיך געכאפט אז ס'איז א חוזק אז זיי פראבירן אזוי
אפיציעל אים אראפצורייסן, אבער למעשה קענט איר דאס טרעפן אין אנדערע פלעצער וואס האבן בשעתו
אראפגעברענגט די באשרייבונג און דא האט איר איינע פון זיי.
כתב אישום הוגש הבוקר (יום ג') לבית המשפט המחוזי בירושלים נגד "הרב המתעלל" אליאור חן, הנאשם במסכת התעללות הקשה בשמונה ילדים. חן נמלט במרס 2008 לברזיל והוסגר בחודש שעבר לישראל בתום הליך משפטי ארוך.
פרקליטו של חן, עו"ד אריאל עטרי, ביקש בדיון לדחות את תשובת מרשו לסעיפי האישום נגדו. לבקשת השופט, יורם נועם, קם חן על רגליו והצהיר גם כתב הדין נקרא באוזניו והוא הבין את העבירות המיוחסות לו. בדיון נידונה שאלת המשך ייצוגו של חן בידי עו"ד עטרי, והשופט הודיע כי עליו להחליט בסוגייה עד ל-10 בדצמבר
- אחרת, ימונה לחן עורך דין מטעם הסניגוריה הציבורית.
בית המשפט קבע עוד כי ב-3 בינואר תשיב ההגנה לכתב האישום, ותעלה טענות מקדמיות, שלדברי עו"ד עטרי - אינן קשורות לראיות עצמן בכתב האישום. עוד קבע השופט שמשפטו של חן יתנהל שלושה ימים החל מ-15 בפברואר.
עו"ד עטרי אמר ל-ynet בתום הדיון: "עניין הייצוג לא נפתח מחדש, יש כמה פרטים טכניים שצריך לסדר. ביקשנו לדחות את הדיון כדי ללמוד את חומר החקירה".
במהלך משפטו של חן אמורה להעיד מ', אמם של הילדים בהם התעלל חן. האישומים הקשים מופנים גם נגד המעורבים האחרים בפרשה אברהם אסקלצ'י, שמעון גבאי ודוד קוגמן, אשר הפלילו את חן בחקירתם. מ' עצמה הגיעה להסדר טיעון עם הפרקליטות, שלפיו ייגזרו עליה חמש שנות מאסר בתנאי שתעיד נגד חן. המשפט צפוי להימשך כחודשיים.
חן מואשם בעבירות של התעללות בקטין חסר ישע ובתקיפת קטין בכמה מקרים. לפי האישום, היכו חן וחברי הקבוצה במספר רב של הזדמנויות את אחד הילדים, בן 3, בחוזקה באמצעות פטיש מעץ ומקל עץ בידיו. הם גם שרפו את אצבעותיו של הילד וכן איברים אחרים בגופו באמצעות מצית.
"בן אדם כזה עקום, ששורף ילדים, איזה עונש אתה יכול לתת לו? איזה עונש אתה יכול לתת לנאצי? זה מה שהוא עשה, שיחיה עם זה", הוא אמר. לדבריו, "יש לי הרבה דברים בחיים מלבד המשפט, אין לי הרבה זמן להתפנות אליו. מה שחשוב הוא שהאמת תתגלה".
האב הוסיף ואמר כי "חן מנסה להפיץ שמועות כאילו הכל עלילה. השקרים האלה הם הדברים הכי מכעיסים. אנחנו מקווים שהפרקליטות תעשה את עבודתה כמו שצריך. אין נחמה למה שהוא עשה. העונש הטוב ביותר לאדם שפוגע בצורה כזו, הוא שיהיה בריא ושתהיה לו דעת כך שיידע מה שעשה", סיכם.
עו"ד דוד הלוי, המייצג את המשפחה, אמר: "מעבר לפגיעות הפיזיות והנפשיות, יש כאן אדם שלא לקח אחריות, נמלט לחו"ל ועושה כל מהלך אפשרי כדי לנסות ולסכל את הליך מיצוי הדין עמו. המשפחה מצפה להליך מהיר ושאליאור חן יקבל עונש הולם למעשים שביצע ובאופן כזה שלא יוכל לסכן משפחות אחרות בעתיד".
זיי שרייבן קלארע ווערטער אז אויב עטרי זאגט זיך אפ וועלן זיי צושטעלן א אדוואקאט, וואס הייסט זיי וועלן צושטעלן? ווער האט זיי געבעטן? די ערשטע אפציע איז אז די משפחה וועט נעמען א צווייטער אבער זיי זאגן שוין אז זיי וועלן שוין דאס באזארגן בנדבת לבם און דאס איז זייער גאנצע מטרה כדי מ'זאל קענען טוהן אלע רשעות ואין פוצה פה ומצפצף.
אידן וועקט אייך אויף טוט עפעס פאר דעם אומשולדיגן איד, וואס מוטשעט זיך שוין אזוי לאנג, זיין ווייב און קינדער זענען נעבעך אין אנטווערפן אן קיינער וואס זארגט זיך פאר זיי, ווייל אין אנטווערפן האט די בריוו פון ר' משה שאול אזוי שטארק אויפגעטוהן
אז מאנכע האבן פארשפרייט דארט אז ר' משה שאול לאזט אפילו נישט העלפן די ווייב
און קינדער, און דער עולם האט עס אפגעקויפט, ה' ירחם!!!
די אדרעס פון די סייט וואס איז געווען א קאפי פון די מיסע באשרייבונג אויף עטרי פון 'מעריב' איז נישט ארויסגעקומען אינגאנצן איך ווייס נישט פארוואס, אפשר ווייל יענע סייט איז א קונקורענט מיט 'בחדרי חרדים', ממילא וועל איך אין די נעקסטע מינוטן ארויפלייגן א קאפי פון די באשרייבונג, ווי מ'זעט קלאר ווי די פרקליטות ארבעט שווער אים צוזעהן אינדרויסן פון די קעיס ווי זיי שרייבן דארט קלאר ארויס אז אויב ער איז קלוג וועט ער אפלאזן די קעיס, דאס איז דאך זייער שאיפה.
למעשה זעה איך אז ס'איז זייער זייער א לאנגע באשרייבונג, פשוט אלע בויך ווייטאג פון די פרקליטות האבן זיי דארט אויסגעגעבן, ממילא אז איך וועל עס יעצט ארויפלייגן וועט עס מאכן די בלאט צו לאנג בפרט אז ס'איז שוין דא אפאר קאפיס פון באשרייבונגען אין די בלאט, איז למעשה וועל איך צוווארטן ביז מ'וועט האלטן ביי בלעטל 4 און דאן וועל איך עס בל"נ ארוייפלייגן. ואתכם הסליחה!
דא האט איר איינע פון די באשרייבונגען ווי מ'זעהט קלאר אז זיי באשולדיגען אים
נאר מיט 'הייסן':
ברזיל תומכת בבקשת ישראל להסגיר אליאור חן
ל-ynet נודע כי משרד המשפטים ומשרד החוץ בברזיליה העבירו את המלצתם לבית המשפט המקומי, שצפוי להכריע בנושא. חן חשוד כי הורה על עריכת "תיקונים" בשני אחים מביתר עילית, בני 3-4, אשר גרמו נזק מוחי קשה לאחד מהם
ממשלת ברזיל תומכת בחוות דעת שהעבירה לידיה פרקליטות המדינה, לפיה יש להסגיר לישראל את "הרב המתעלל", אליאור חן. כך נודע אתמול (יום ד') ל-ynet. משרד המשפטים ומשרד החוץ בברזיליה העבירו את המלצתם לבית המשפט המקומי, שצפוי להכריע בנושא.
בחוות דעת חדשה, שהועברה לפני כשבועיים, טוענת הפרקליטות שבית"ר עילית היא חלק ממדינת ישראל והמשפט הבינלאומי חל גם עליה - ולכן יש להסגיר לישראל ולשפוט את אליאור חן על המעשים שביצע שם. משרד המשפטים ומשרד החוץ בברזיל תומכים בחוות הדעת החדשה, והעבירו את המלצתם לבית המשפט המקומי שצפוי להכריע בנושא.
במקביל, פרסם השבוע העיתון הברזילאי "קונסולטור ג'ורידיקו", כי נציגת משרד המשפטים בברזיליה, קלאודיה סמפיו מרקס, העבירה למשרד המשפטים בירושלים מסר לפיו בעקבות ההבהרות שהעבירה ישראל בנוגע להליך המשפטי של חן, "אין מניעה לאשר את בקשת ההסגרה".
פרקליטו של חן, עו"ד אריאל עטרי, מסר בתגובה, כי "מדובר בהליך שגרתי. משרד המשפטים הברזילאי מייצג את עמדת משרד המשפטים הישראלי בהליך ההסגרה. חוות הדעת שאמורה להיות מוגשת לבית המשפט מייצגת את עמדת ישראל לפיה יש להסגיר את חן. עם הגשתה, נגיש את עמדתנו, בה נפרט מדוע בקשת ההסגרה חסרת כל בסיס לפי המשפט הבינלאומי".
אליאור חן חשוד כי הורה על התעללות קשה בשני אחים, בני 3 ו-4 מביתר עילית, לפני כשנה. כתוצאה מההתעללות נגרם לאחד הילדים נזק מוחי בלתי הפיך. כתב האישום שהוגש נגד חן מגולל מסכת התעללות מזוויעה, שבה בוצעו בהוראתו של "הרב" תיקונים בילדים.
ה"תיקונים" כללו בין היתר טלטול, הכאה, כפיתה, שריפת איברים והאכלה בצואה והם בוצעו במטרה "להוציא מהילדים את השדים והמזיקים אשר שוכנים בהם". כתב אישום הוגש גם נגד אמם של השניים.
חן נמלט עם תחילת החקירה לחו"ל והוצא נגדו צו מעצר בינלאומי. כחודשיים לאחר בריחתו נעצר חן כשהוא משוטט ברחובות סאו-פאולו שבברזיל. הוא הועבר למטה המשטרה הפדרלית בעיר וסירב להסגרתו לישראל.
און למעשה יעצט האבן זיי אינגאנצן געטוישט זייער גירסא צוליב די אויבנדערמאנטע סיבה, און זיי שרייבן קלאר (פון די רגע וואס מ'האט אים אריבערגעברענגט) אז ער אליינס האט זיך משתתף געווען אין די אלע פיינינגען, איך ברענג אייך דא אראפ איין דוגמא ווי דא קענט איר שוין אויך זען נאך אפאר מאדנע פיינונגען וואס איז ערשט נתגלה געווארן ביי די 'כתב אישום' ווי למשל אז זיי פלעגן הייסן די קינדער אויפעסן שיריים פון צוקערלעך וואס זיי האבן געקייט וכדו' פארשידענע זאכן, ווי מ'זעט אז זיי זענען געבענטשט מיט א ברייטע חוש הדמיון.
איינע פון די באשרייבונגען:
אליאור חן היכה, שרף איברים והאכיל בצואה"
"הרב המתעלל", אליאור חן, מואשם בהתעללות מתמשכת נגד 8 ילדים. חן ונאשמים נוספים שרפו איברים, היכו בפטיש. אחד הילדים נותר צמח. חן לא הואשם בניסיון רצח, אלא בהתעללות בקטין חסר ישע ובתקיפת קטין
טלטול, הכאה, כפיתה, שריפת איברים, האכלה בצואה, מניעת אוכל ושינה - אלו רק חלק מהמעשים שביצע אליאור חן, הידוע בכינוי "הרב המתעלל" בשמונה אחים מירושלים. הוא הואשם בעבירות של התעללות בקטין חסר ישע ובתקיפת קטין. אך למרות חומרת מעשיו, ולמרות שאחד הילדים נותר צמח, החליטה הפרקליטות שלא להאשימו בניסון רצח.
כתב האישום, שהוגש הבוקר (יום ב') לבית המשפט המחוזי בירושלים, מגולל על פני 20 עמודים מסכת התעללות קשה ובלתי נתפסת של חן וחבריו לקבוצה. הפרקליטות פותחת את כתב האישום בהיכרות בין חן לאמם של הילדים. לפני כשנתיים הוא קיבל אחריות על חינוכם של הילדים יחד עם אנשים נוספים והחל לבצע בילדים "תיקונים" כדי "לסייע" להם להוציא מקרבם "מזיקים". המעשים בוצעו על-ידי חן, שעמד בראש הקבוצה והיה מנהיגה הרוחני, ועל-ידי חסידיו באופן שיטתי בכל שעות היממה.
הפרקליטות מתארת בכתב האישום מקרה מזעזע שאירע בחנוכה 2007 בילד הקטן של המשפחה, שהיה אז בן 3. חן וחברי הקבוצה היכו בו בחוזקה רבה בפניו. כשהילד נפל על הרצפה הרימו אותו, וחן וחבריו המשיכו לחבוט בו בפניו בחוזקה רבה. הוא הורה לחברי הקבוצה להשקות את הילד בעראק. לאחר מכן הם הכריחו אותו לקפוץ פעם אחר פעם, תוך שהיכו אותו עד שהקיא. לאחר מכן, כפה חן על הילד לשבת ליד השולחן לאורך כל הלילה.
אליאור חן בבית המשפט (צילום: דודי ועקנין)
אבל זה לא הכל. חן וחברי הקבוצה טלטלו את הילד כשהם אוחזים אותו בגבו או בכתפיו, או כשהם אוחזים אותו בידיו ורגליו ומנערים אותו כאשר ראשו מיטלטל בעוצמה קדימה ואחורה ומצד אל צד. עוד נטען בכתב האישום כי במספר הזדמנויות חן וחברי הקבוצה כפתו את ידיו ורגליו של הילד, באמצעות אזיקונים מפלסטיק וחבלים למשך שעות ארוכות, לעיתים לכסא פלסטיק. בעת שהיה הילד קשור נהגו הנאשם וחברי הקבוצה להכות אותו בראשו ובפניו.
"הרב המתעלל" וחברי הקבוצה היכו במספר רב של מקרים את הילד בכוח בפניו ובראשו שוב ושוב עד שהתנפחו. באחד המקרים צילמו את פניו הנפוחות של הילד ונהגו להביט בתמונה ולצחוק על מראהו. עוד עולה מכתב האישום כי במספר הזדמנויות רב, חן וחברי הקבוצה היכו את אותו ילד בחוזקה באמצעות פטיש מעץ ומקל עץ בידיו. הם גם שרפו את אצבעותיו של הילד וכן איברים אחרים בגופו באמצעות מצית.
אך הם לא הסתפקו במעשים האלה. חן וחבריו כפתו את הילד באמצעות חבל, הכניסו לפיו כיפה וחסמו את פיו באמצעות דבק נייר. לאחר מכן הם הכניסו אותו לתוך מזוודה שאורכה כחצי מטר, סגרו אותו בתוכה למשך יותר מיממה ומנעו ממנו מזון ושתייה. הם גם נהגו להכניס את ראשו של הילד מתחת לזרם מים בכיור עד שנחנק. כמו כן, נהגו להכניס את בן ה-3 אל המקלחת ולהחזיק אותו מתחת לזרם מים קרים.
בחודש ינואר 2008 הם הפשיטו את הילד והעמידו אותו מחוץ לבית במרפסת, בקור הלילה, במשך זמן רב כשהם מצויים בתוך הדירה ולאחר שסגרו את דלת המרפסת. חן הורה לחברי הקבוצה לשפוך על הילד מים כדי לגרום לו סבל נוסף. הוא לא הותיר לילד להיכנס לבית על אף צעקותיו ובכיו. במקרה אחר הם לקחו אותו למקווה בביתר עילית וזרקו את הילד למים כמה פעמים. הם גם הריצו אותו בחדר עד שהתעלף.
ה"ציוד" בו השתמשו חן וחברי הקבוצה להתעללות (צילום: גיל יוחנן)
האכזריות של חברי הקבוצה לא ידעה גבולות. כשנסעו לטקס ה"חלקה" של הילד בטבריה, חן וחברי הקבוצה מנעו ממנו לקבל מתנות, הושיבו אותו ליד שולחן במשך שעות רבות של היום והלילה, והיכו אותו מספר רב של פעמים. בלילה שלאחר ה"חלקה" הנאשם וחברי הקבוצה לקחו את הילד לטיול בשעות הלילה המאוחרות
האב ששניים משמונת ילדיו סבלו מהתעללות מזוויעה מצד האם - בהדרכת "הרב" אליאור חן - מצפה לעונש. גם במשפחתו של "ראש הכת" מברכים, גיסו אמר ל-ynet: "שיישב בכלא כמה שיותר שנים"
והריצו אותו במהירות ולאורך מרחקים עד שהותש. כמו כן, באותו מועד, הריצו אותו הנאשמים במקום חשוך בטבריה והבהילו אותו באמצעות קולות שהשמיעו.
חן וחבריו גם שברו את ידו של הילד ומנעו ממנו לקבל טיפול רפואי. לאחר מכן הם הכריחו אותו להשתמש ביד השבורה, למרות הכאבים. הם גם גרמו לכוויה קשה בגב כף הרגל של הילד באמצעות תנור. הנאשם וחבריו מנעו טיפול בכוויה, והכריחו בכוח את הילד לנעול נעלים שלחצו ושפשפו את הכוויה.
האירוע החמור ביותר התרחש במרס 2008, לאחר שחן אמר "שצריך להשתיק את הילד". אחד מאנשיו של חן ניגש לחדר בו ישן הילד טלטל אותו וחבט בראשו עד שגרם לאובדן הכרתו ואובדן נשימתו. כתוצאה מהמעשים נגרם ליד נזק מוחי בלתי הפיך והוא מוגדר צמח. כמו כן, בבית החולים אובחנו חבלות חמורות רבות בחלקי גופו של הילד: שבר בזרוע יד ימינו, פצעים בגבו, כוויות בחלקי גופו השונים, פצעים רבים בחלקי גופו השונים בידיו, באצבעות ידיו ורגליו ובפניו.
אישום שני - בעטו בבן 4 לכמה מטרים
גם אחיו בן ה-4 נפל להתעללות חסרת מעצורים של חן וחברי הקבוצה. גם אותו הם נהגו לטלטל בעוצמה רבה, כשהם אוחזים אותו בגבו או בכתפיו, או כשהם אוחזים אותו בידיו ורגליו ומנערים אותו כאשר ראשו מיטלטל בעוצמה קדימה ואחורה ומצד אל צד. במספר הזדמנויות רב, כך עולה מכתב האישום, הם היכו את הילד' ובעטו בו, כאשר בחלק מהפעמים הוא נבעט למרחק של מספר מטרים.
הם גם, במספר הזדמנויות רב, הכריחו את בן ה-4 לעמוד בפינת חדר בדירה עם הפנים אל הקיר במשך שעות ארוכות, בשעות היום והלילה, לעיתים כאשר גופיה וטיטול בלבד לגופו ובחלק מהמקרים
האם שהתעללה בהוראת אליאור חן:
"אני מצטערת" / אביעד גליקמן
האם מ', ששני ילדיה ספגו התעללות מזוויעה מ"כת הסדיסטים" ואחד מהם סובל מנזק מוחי קשה, העידה לראשונה כעדת מדינה במשפטם של ארבעת חסידי "הרב" - המתנהל בדלתיים סגורות. "את שקרנית", צעק לעברה אחד הנאשמים
כשידיו מורמות. כאשר הילד היה מתעייף ונשען, מתיישב או נרדם היו חן או אחד או יותר מחברי הקבוצה מכים אותו בחזקה ומעמידים אותו בחזרה. הם גם מנעו ממנו לאכול ואסרו עליו לאכול יחד עם יתר השוהים בדירה.
גם את ידיו ורגליו של הילד הזה הם כפתו באמצעות אזיקונים מפלסטיק. הם גם קשרו את הילד בידיו וברגליו, הכניסו כיפה לפיו, הכניסו אותו לתוך מזוודה סגרו אותו בתוכה למשך שלושה ימים ומנעו ממנו מזון ושתייה. הילד הוצא מן המזוודה לסירוגין לפרקי זמן קצרים.
חן וחבריו הכריחו את אחיו הגדול, בן 13, להאכיל את הילד בצואה. האח הגדול סירב ובתגובה היכו אותו חן וחברי הקבוצה ואיימו עליו בכך שאם לא יאכיל את אחיו בצואה הם יאכילו אותו בצואה. בשל איומיהם האכיל הנער את אחיו הקטן בצואה, כאשר חברי הקבוצה החזיקו את הילד שלא יתנגד. הם גם מרחו צואה על פני של הילד וכן כפו עליו לשתות מים מן האסלה.
גם אותו הם השקו במספר מקרים בעראק עד שהקיא. במכמה הזדמנויות הכריחו חן וחברי הקבוצה את הילד הקטן לבלוע את הקיא ולנקותו. במספר הזדמנויות הם הכניסו את הילד אל המקלחת והחזיקו אותו מתחת לזרם המים הקרים תוך שהוא צורח. גם אותו, הורה חן, להעמיד עירום במרפסת בקור העז בחודש ינואר - כמה פעמים. הם גם נהגו לקשור אותו אל סורגי המרפסת או להעמידו בתוך קערה עם מים כשהוא יחף.
הם גם הצמידו תנור חימום חשמלי לרגליו של הילד והזיזו אותו רק לאחר שעורו נחרך והתקלף. לאחר מכן, שפכו חן וחבריו אלכוהול על פצעי הכוויה הקשים שנגרמו לילד ופיזרו עליהם מלח. הנאשם וחברי הקבוצה מנעו טיפול רפואי מהילד במשך שבועות. בנוסף, הם שרפו את אצבעותיו של הילד באמצעות מצית וכן גרמו לכוויות בחלקים שונים של גופו. כמו כן, הם פצעו את מצחו של בן ה-4 באמצעות מכשירים שונים ובהם פטיש ובורג והיכו ברגליו באמצעות פטיש מעץ. אם לי די בכך, הם הכניסו לעיניו פלפל חריף ופפריקה חריפה.
כתוצאה מהמעשים נגרמו לילד כוויות חמורות בשוקי רגליו ובכפות רגליו, וכוויות נוספות בחלקי גופו השונים, וכן שטפי דם בחלקי גופו השונים, סימני כפיתה ובצקות בפרקי ידיו ופצעים בחלקים שונים בגופו ובפניו. כמו כן, במשך תקופה לא יכול היה הילד להזיז את ידו. כתוצאה ממעשיהם של הנאשם וחברי הקבוצה נזקק הילד לניתוח השתלת עור ברגליו שבוצע בהרדמה מלאה.
אישום שלישי - הכריח ללמוד במשך שעות
מי שעוד היה קורבן למעשים הסדיסטים הוא הילד בן ה-6. בכתב האישום מתואר, כיצד היכה חן בחוזקה את אותו ילד בפניו, תוך שהוא מכריח אותו במשך זמן רב לשתות כוסות עראק בזו אחר זו, עד שהקיא, נפל לרצפה והשתכר. הוא גם כפה על הילד ללמוד ולשבת מסביב לשולחן במשך שעות ארוכות, באיומים, לאורך שעות הלילה והיום. כאשר היה הילד מתעייף או נרדם כשראשו על השולחן היו הנאשם או אחד מחברי הקבוצה מכים אותו על מנת שיתעורר. חן מנע מהילד מזון וכפה עליו לשתות ערק במספר הזדמנויות.
אישום רביעי - פטיש על אצבעות הילדה
חן וחבריו התעללו גם בילדה בת ה-8 של המשפחה. הם נהגו להכות אותה באמצעות מקל בחלקים שונים בגופה, להכות בחוזקה את הילדה באצבעות ידיה, באמצעות פטיש.
אישום חמישי - טקסי קבלה לבן 9
בילד בן ה-9, מואשם חן, שעשה בו שימוש לצורכי טקסי קבלה מעשית.
אישום שישי - צפה בהתעללות, בכה והוכה
כאשר הילד בן ה-11 ביקש סוכריות. חן יחד עם חברי הקבוצה אמרו שיש לו "מחשבות רעות" והיכו אותו בכוח. בנוסף הם צבטו אותו ברגליו. גם אותו הכריח חן יחד עם החברי הקבוצה לשבת סביב שולחן האוכל במשך שעות ארוכות, וכן להישאר ער במשך שעות ארוכות במהלך היום והלילה וללמוד. הוא גם הכריח את הילד לצום או לשתות עראק במספר הזדמנויות.
אותו ילד היה עד למעשי ההתעללות הקשים באחיו הקטנים. בכתב האישום נטען כי חן טלטל הנאשם בחוזקה את האח קטן. הילד בן ה-11, שהיה עד לאירוע החל לבכות, הנאשם שאל אותו בתגובה אם הוא מרחם על אחיו, נזף בו וסטר לו בחוזקה בפניו. במקרה אחר, בעת שהיה הילד הקטן כפות בחדר אחר בדירה, הנאשם נזף באח בן ה-11 על כך שהוא דואג לו והורה לו לעמוד ולקרוא תהילים במשך זמן רב.
אישום שביעי - טלפון בראש
באישום המתייחס להתעללות בנער בן ה-13 עולה, כי מפברואר 2007 עד ספטמבר 2007, התגורר הנער בישיבה בירושלים והיה נתון להשגחת חן, חברי הקבוצה ורועי צורף. חן מנע מהנער באופן שיטתי לבוא לביקורים בבית הוריו לבד, ודאג לכך שהוא ילווה על ידי חברי הקבוצה או צורף בזמן ביקוריו אלו.
במספר רב של מקרים, כך על-פי כתב האישום - חן, רועי צורף וחברי הקבוצה צבטו, והיכו את הנער באמצעות אגרופיהם וידיהם, בפניו ובגופו, וסטרו לו בפניו מספר פעמים רב. באחד המקרים, בעידודו של חן, היכה צורף את הנער בגבו וברגליו באמצעות מקל מעץ.
חן וחברי הקבוצה היכו את הנער בראשו. כמו כן, באחד המקרים הם היכו אותו בראשון באמצעות מכשיר טלפון ופצעו את ראשו. לאחר שזה סיפר לאביו שהוכה - הם היכו אותו שוב. בנוסף, במספר מקרים, נהגו חן וחברי הקבוצה ללעוס מסטיקים וסוכריות "טופי" והכריחו את הנער לאכול את אותם מסטיקים וסוכריות לעוסים. במספר מקרים, הכריחו את הנער לשתות שאריות קפה שנותרו בכוסות ששימשו אותם. כמו כן, גם אותו הם הכריחו ללמוד ומנעו ממנו לישון.
אבל בכך לא תמה ההתעללות בנער. במספר הזדמנויות הם הכניסו את הנער למחסן קטן וחשוך למשך מספר ימים, והשאירו במחסן קערה לעשיית צרכיו. הם הורו לו לעמוד בתנוחות מסוימות וכאשר הנער התעייף וכשל הכניסו אותו הנאשם וחברי הקבוצה למחסן כדי להענישו.
חן מואשם גם שהכריח את הנער לבלוע כדורים מסוג "רטלין" בניגוד לרצונו, להאכיל את אחיו הקטן בצואה ובנוסף הוא מנע ממנו לישון. הוא הורה לאחד מחברי הקבוצה לחבוט באגרופו בפניו של הנער, וכתוצאה מכך נשברה לו שן.
אישום שמיני - מכות במקל
גם האחות הגדולה, שהיתה בת 14 בזמן המעשים, נפלה קורבן להתעללות. חן היכה אותה באמצעות מקל. הוא גם הורה לה שלא לטפל בפציעות שנגרמו לאחיה הקטנים
ס'איז דא מענטשן וואס בשעת מ'איז זיי מסביר אז ס'איז א בלבול אויב מ'זאגט זיי לאגישע סברות זענען זיי עס מקבל אבער אין די רגע וואס זיי זעען א 'כתב אישום' שווארץ אויף ווייס ווערן זיי אביסל פארלוירן זיי קומען מיט אזעלכע שאלות 'ווילסט מיר זאגן אז די גאנצע מעשה איז אויסגעטראכט מתחילתו ועד סופו?!' 'עפעס איז זיכער געווען!', דאס קומט פון זיין אביסל נאיוו צו ווי ווייט די חברה זענען מוכן צו גיין, די אמת איז אז איך אליינס די שרייבער פון די שורות, ווען נישט איך וואלט אליין מברר געווען די גאנצע זאך וואלט איך אויך נישט געגלייבט אז מ'קען אויפמאכן א גאנצע מעשה אן קיין טראפ בושה מיט פונקטליכע דעטאלן ווען וואס און וויאזוי און אפילו מיט אביסל סתירות אויך ס'שאדט נישט די עולם קויפט עס אזוי אויך, ליידער, נאר איך דאנק די אייבישטער אז איך האב געהאט די מעגליכקייטן ווי איך בין דערגאנגען די גאנצע מעשה און געהערט אלע צדדים און אלע ראיות און דעמאלץ האב איך געזעהן אז מענטשן קענען זיין אביסל ערגער ווי איך האב מיך פארגעשטעלט.
איך בעט פאר יעדער וואס האט תגובות הערות קשיות וכו' זאל דאס ארויפברענגן אדער דא אין די אשכול אדער אין אישי כדי איך זאל וויסן וועלכע פרטים איז נאכנישט קלאר וכדו' יישר כח!
פאריגע וואך זענען עסקנים געווען ביי הרה"צ ר' אהרן צבי רומפלער פון ירושלים און געבעטן א חתימה לטובת אליאור חן אנפאנג האט ער נישט געהאט חשק אבער דערנאך האט ער זיך אריינגעלייגט אין די פרטים מברר געווען די זאך לעומקו און אזוי אויך גערעדט מיט צוויי תלמידים פון אליאור ווי ער האט מברר געווען זיין פונקטליכע הנהגה אין אלע הינזיכטן, און ב"ה די וואך האט ער ארויסגעגעבן א הערליכע בריוו לטובת אליאור.
חוץ פון דעם האבן עסקנים די וואך זיך געטראפן מיט הרה"ג ר' משה שטערנבוך ראב"ד עדה החרדית ווי מ'איז געזעצן מיט אים לאנגע שעות צו אראפלייגן די אמת'ע גירסא און אויך ער האט היינט ארויסגעגעבן זייער א ווארימע בריוו.
אבער...
איך בין שוין געווען אזוי פרייליך אז אט קען איך שרייבן אז ראב"ד העדה החרדית איז למען אליאור אבער דער שטן האט זיך אריינגעמישט און אט די מינוטן האבן די עסקנים באקומען א טעלעפאן פון בית הראב"ד אז זיי זאלן צוריקקומען מיטן בריוו, און לפי השמועה איז איינער פון רי ראב"ד'ס קינדער זייער דערגעגען אז די ראב"ד'ס נאמען זאל ווערן אריינגעמישט דא.
ביטע מתפלל זיין אין די יעצטיגע מינוטען אז דער שטן זאל נישט מצליח זיין צו מבטל זיין די בריוו.
ב"ה מיר האבן שוין אפאר חתימות פון רבנים פון א"י: הגה"צ ר' אהרן הערש רומפלער, כ"ק האדמו"ר ממשכנות הרועים, הרה"ג ר' יוסף אוסתר, ראב"ד העדה החרדית הגאון רבי משה שטרנבוך שליט"א.
עדכוני חדשות לסלולרי שלך
המדינה - נשקלת העמדתו לדין של הסניגור - נפגש עם אם הילדים 
