יעדער וואס האט עפעס פארבארגט געלט אדער עפעס אזאך פאר א חבר
אפילו א שכן האט פארבארגט א פעקל מאגארין
דארף מאכן א "פרוזבול" ערב ראש השנה תשס"ט מוצאי שמיטה,
וואס דעמאלט טוט שמיטה פארלאזן דעם חוב
אויב דער לוה וואוינט אין ארץ ישראל דארף מען זעהן צו מאכן דעם פרוזבול גענוג פריה נאך פאר סווערט יום טוב אין ארץ ישראל וואס דעמאלט האט שוין שמיטה פארלאזט דעם חוב
נוסח פון א פרוזבול ארויס צו פרינטן
[בילד – נישט אפגעהיט]
דער לוה דארף הבאבן קרקע יעדער איינער וואס באצאלט רענט האט קרקע
יעדער איינער קען זיין א דיין
עס איז אנגענומען אז די בי"ד טארן נישט זיין קיין קרובים אבער מעגן זיין א קרוב צום מלוה אדער צום לוה
דער בית דין דארף זיצן און דער מלוה דארף שטיין ווען ער לייענט פאר דעם שטר פרוזבול
קומפוט דו מאכסט עס זייער קאמפליצירט
ערשטנס האסטו אראפגעברענגט זייער א שרעקעדיגן און צו "אפיציעל-אויסזעענדן" פרוזבול, נאך געשריבן מיט כתב אשורית
ביי אונז איז מען נישט מקפיד אויף דעם לאנגן נוסח וואס דו ברענגסט דא, דעם פשוט'ן נוסח הגמרא איז פונקט גענוג "מוסרני לכם דיינים שבמקום פלוני שכל חוב שיש לי שאגבנו וכו'"
מען ליינט עס נישט פאר, מען געט עס בלויז אונטערצושרייבן פאר דריי מענטשן אין ביהמ"ד, עפ"י הלכה דארף מען סיי ווי נישט האבן דעם פרוזבול ביי די האנט שפעטער אין יאר ווען מען וויל אפנעמען א חוב
| קומפוט כתב: | [בילד – נישט אפגעהיט] | דער לוה דארף הבאבן קרקע יעדער איינער וואס באצאלט רענט האט קרקע
|
|
אויב איך געדענק גוט דארף מען נישט האבן קיין קרקע, וויבאלד יעדע איד האט ארבע אמות אין ארץ ישראל.
ווי האט ער געזאגט
"עס איז דא וואס פירן זיך אזוי און עס איז דא וואס פירן זיך אזוי"
אין כמעט יעדע לוח איז דא א נוסח כאב עס נאר געברענגט לתועלת ווער סהאט נישט