סאטמאר נעמט איין ניו יארק שמח"ת!!!

סאטמאר האט איינגענומען גאנץ ניו יארק דעם שמחת תורה.

ווידעראמאל האט זיך די וועלט איבערצייגט למי החותמת ולמי הפסולים, אבער דאסמאל האט עס אפגעהילכט מיט א מעכטיגן שאס, ווען ס'האט זיך ווידעראמאל ארויסגעשטעלט ווער ס'איז דער אמת'ער רבי אין סאטמאר.

ס'איז נישטא די ווערטער אין מויל צו באשרייבן דעם הערליכן יום טוב וואס סאטמאר איז אריבערגעגאנגען.

דער סאטמארער רבי שליט"א האט געפירט הערליכע הקפות מיט צענדליגער טויזנטער מענטשן, אזש אז דער נייער בית המדרש איז געווען צו קליין פאר אזא ריזן ציבור.

מענטשן וואס זענען ארומגעגאנגען "הקפה שאפינג" זענען געווען ערשטוינט ביז גאר: אין סאטמאר זענען די 12 שטאקיגע פארענטשעס געווען געשטאפט אז מען האט זיך נישט געקענט רירן. אין ראדני זענען די פארענטשעס געווען ליידיג, און כ'מיין נישט צו זאגן ליידיג, נאר ליידיג ליידיג. קיין איין יונגערמאן אדער בחור איז דארט נישט געשטאנען אויף די פארענטשעס. מען האט אויסגערופן בפקודת דעם סיגעטער בור אז יעדער איינער מוז אראפגיין פון די פארענטשעס, ווייל דאס בית המדרש איז געווען אזוי ליידיג אז ס'איז געווען בושות צו לאזן דעם עולם בלייבן אויף די פארענטשעס.

אין סאטמאר האט מען היינט שמחת תורה געענדיגט די הקפות א פערטל צו זיבן פארנאכטס, און רוב עולם האט שוין געגעסן די קרויט מוצאי שמחת תורה ווען אין אנדערע קרייזן האט מען שוין לאנג געהאט געענדיגט דעם יום טוב. ווען אין אנדערע קרייזן איז מען שוין לאנג געשלאפן האט מען אין סאטמאר נאכנישט געהאט געבענטשט פאר די יום טוב בייטאג סעודה.

SIM אפילו איך וויל קען איך נישט.

לאמיר דיר דערציילן א קורצע זאך.

איך קום אהיים נעכטן (היינט פארטאגס) נאכן יו"ט און מיין ווייב פרעגט מיך די זעסט נישט אז דיינע פיס זענען צובליטיגט. און איך שטיי און שטוין איך האב שוין אפאר טאג נישט געוואוסט אז איך האב פיס. געדאווענט, געוויינט, געזונגען, געשטאנען, געטאנצען, זיך געשטופט, זיך געהויבן, און געשפרינגען אין די לופט, און נישט געשפירט גארנישט. אבער נאכדעם וואס מיין ווייב האט מיר דערמאנעט דערפון האב איך אנגעהויבן צו שפירן אז איך האב פיס. אבער עס טוט ביטער וויי, איך קען נאך יעצט נישט גיין געהעריג.

אבער וואס קען מען טון עס איז monday דער שלאפן וועל איך שוין משלים זיין אן אנדערס מאל. די סוכה וועט אויך מוזן ווארטן ביז איך וועל עס צונעמען.

אבער דאס עונג רוחני איז הדרה דלא אפשר למיפרט בשיפוותא (איך געדענק נישט ווי אזוי מען ספעלט דאס) נישטא קיין פעדער וואס קען דאס באשרייבן.

מען באשרייבט דאס נישט, ווייל, פשוט,

וויאזוי באשרייבט מען א פילינג?,

וויאזוי באשרייבט מען דערהויבנקייט?,

וויאזוי באשרייבט מען הערליכקייט?

נישטא די ווערטער, נישטא די פענע וואס קען דאס באשרייבן,

אילו פינו מלא שירה כים, ושפתותינו שבח כמרחבי רקיע 

וועט נאך אלץ זיין, אין אנחנו יכולים,

מיר וועלן נאך אלץ נישט קענען אפילו אנצוהייבן און שילדערן דאס דערהויבנקייט און לעכטיקייט פון די פארגאנגענע ימים האחרונים פון יום טוב, איין לאנגע קייט פון רוחניות, איין לאנגע קייט פון ווארעמייט, למעלה מן הזמן ולמעלה מן המשוער, ביי מיר האט זיך דאס אנגעהויבן ביי אושפיזא דמשה, ווען דער רבי שליט"א האט געפירט זיין שלחן הטהור אין די סוכה הגדולה אין וויליאמסבורג, ווען אלפים מאנשי שלומינו האבן זיך צוזאמען גענומען כולם כאחד תחת דגלו של כבוד קדושת רבינו, די ווארעמע ניגונים, די דברות קודש, וואס יעדער האט געשלינגן יעדעס ווארט, דאס איז געווען די איינלייטונג, די הקדמה פאר די הייליגע צווייטע טעג,

דאן איז געקומען דער יום הגדול והנורא, הושענא רבה, ווי אלפים חסידים ואנשי שלומינו זענען זיך צוזאמען געקומען אין בית המדרש הגדול, לשמוע את דבר השם, ווי רבינו שליט"א האט געזאגט זיין הושענא רבה דרשה, רבותי, מיין פענע איז צו ארעם צו קענען אראפשרייבן מיינע געפילן, בטבע בין איך נישט קיין בעל בכי, ובפרט ברבים, אבער דא ווי טויזנטער חסידים, יונג און אלט האבן פורץ געווען בבכי ווען רבינו שליט"א האט מעורר געווען לבב חסידיו, א שטראם טרערן האט ארויס געגאסן פון מיינע אויגן, יעדער אינאיינעם האט געוויינט און אויסגעניצט די געלעגנהייט לתשובה און געבעטן פאר א גיט געבענטשט יאר און א גיט קוויטל,

אבער דאס איז נאר געווען דער אנהייב פון דעם לאנגען 75 שעהדיגער טאג, וואס האט זיך אנגעהויבן דאנערשטיג נאכט, דאס הייסט די ערשטע נאכט פון הושענא רבה, און געענדיגט מוצאי יום טוב, בערך 12 אזייגער ביינאכט, דער גאנצער יום טוב איז געווען איין לאנגער קייט פון דאווענען, טאנצן הקפות, און עריכת השלחן, אלטע אידן וואס האבן זיך געווייקט ביים הייליגן רבי דער בעל דברי יואל זכותו יגן עלינו, האבן מיט געפיל ערקלערט פאר די יונגערע חסידים, אז כך הי' אומר, אזוי האבן אויסגעזען די דאזיגע טעג ביים רבין זי"ע, די לאנגע הקפות, ווי די הקדמה אליין האט גענומען ארובער צוויי שעה, ולא אמר אף אחד צר לי המקום, טויזנטער אידן זענען געשטאנען צוזאמען געפרעסט, צוזאמען געשמאלצן, און צוזאמען געשפרינגען און געטאנצן לכבוד הבורא יתברך שמו, א ריכטיגע שמחת התורה,

שמיני עצרת בייטאג, ווען דער רבי האט יורד געווען לפני התיבה צו די תפלה פון גשם, ווי דאס בית המדרש איז געווען מלא על כל גדותיו, ווייל מען איז שוין דאן געקומען פון אנדערע בתי מדרשים צו הערן גשם פון רבין, אזא הערליכע תפלת גשם האב איך נאך קיינמאל נישט געהערט, מלא געגועים והשתפכות הנפש, נאכער איז געווען דאז געזעגענען פון די סוכה צוזאמען מיט שלש סעודות אין די גרויסע סוכה אויף פען סטריט, ווי טויזנטער מענטשן חסידים האבן זיך צוזאמען געשטיפט אין די סוכה און פילע טויזענטער אידן וואס האבן נישט געהאט קיין ארט אין די סוכה זענען געווען אויף די גאס, נאך די סעודה האט מען אהייב באגלייט דעם רבין, און רוב עולם איז געגאנגען פראווען שנעלע הקפות און א שנעלע סעודה כדי צוריק צוקומען אין בית המדרש צו די הקפות,

בערך 12 אזייגער איז דער רבי אריין געקומען צו די הקפות, וכמעשהו בראשון כך מעשהו בשני, וינועו אמות הסיפים, ביז 5:15 איז דער עולם געשטאנען און געטאנצן מיט א ברען מיט א חיות, כאילו עס וואלט געווען אינמיטן טאג, אבער די היילייט, די הויכפונקט פון די הקפות איז געווען די בייטאגיקע הקפות, ובפרט די זעקסטע הקפה, ווי נאך טויזנטער אידן האבן זיך אריין געשטיפט אין דעם אזוי אויך אנגעפילטן בית המדרש, נישט צו פארפאסן די זעקסטע הקפה, טייערע ברודער,   גויל אילו רקיעי, קני כל חורשתא, דיו אילו ימי וכל מי כנושותא, וואלטן מיר נאך אלץ נישט געקענט אפילו אנצוהייבן און באשרייבן די הויעכע געפילן פון די זעקסטע הקפה, דער עולם איז פיזיש געשפרינגען אין די לופטן, די ברענטשעס האבן מיט געטאנצט, לעבן מיר איז געשטאנען א איד פון אריבער די שמונים, רבותי, ער איז געשפרינגען ממש ווי א קליין קינד, ער דערציילט מיט טרערן אין די אויגן אז אט אזוי האט אויסגעזען די הקפות ביים רבין זי"ע אין די שטאט סאטמאר,

די נעילת החג און באגלייטן איז א עקסטערע מסכת און א פרשה פאר זיך, ווי אין דעם בערך 13000 סקווער פיס בית המדרש האבן זיך אריין געשטיפט קרוב צו 10000 מענטשן, און די גאס ארום און ארום איז געווען שווארץ פון מענטשן, ויום טוב הי' עושה בצאתו מן הקודש, דער רבי האט מעורר געווען ביי די הייליגע דברות קודש צו לימוד התורה, ער האט אן געוואונטשן יעדן איינעם צו א גיט לעכטיג געבעטשט יאר, געזונט, און עשירות, יהי רצון אז אלע זיינע תפלות און ברכות זאלן מקויים ווערן,

אשרינו מה טוב חלקינו ומה נעים גורלינו,

איך האב דאס געשריבן בחפזון, ואתכם הסליחה,

איך מיין אויך אז ר' זלמן האט געהאט ביים נעילת החג טיש א גרעסערן עולם ווי רבי אהרן...
און ביי די הקפות האט "אויסגעזען" ווייניגער ווי האלב פון די אהרונים...

תוקן על ידי - משמשבקודש - 17/10/2006 3:17:42

בארואיגטס ענק, פנחס מיילעך מאכט זיך סתם משוגע. ער איז אן אהרוני וואס פרובירט צו עקטן נייטראל, אבער ער מאכט עס נישט גוט, ווייל ער וויל נישט מען זאל אים חושד זיין אין זיין אן אהרוני, און דעריבער שרייבט ער מער לטובת די זאליס.

תוקן על ידי - טאראראם - 17/10/2006 16:29:38

תוקן על ידי - טאראראם - 17/10/2006 16:25:36

מיש נישט אריין די עירוב פרשה דא, וואס איז אגב בכלל נישט מהודר.

_________________

גאנץ יו"ט האט ר' זלמן לייב געהאט א 4'טל עולם פון וואס סאטמאר האט געהאט חוץ איין זאך האט סאטמאר געהאט א 4'טל פון וואס ר' זלמן לייב האט געהאט די טיש אינמיטן ביהמ"ד ביי נעילת החג איז ביי רז"ל געווען 16 פיס ברייט אין סאטמאר איז עס געווען די טיש אינמיטן נאר 4 פיס ברייט פינקט א 4'טל

_________________