וואס זאגט איר צום צייטשריפט?

איך שרייב נאר אין קורצען מיין מיינונג.

לדעתי האבן זיי א טעות געמאכט מיטן אריין שפרינגען אין פיר באזונדערע וואסערן אויף איינמאל. העטן זיי מיך געפרעגט פריער וואלט איך זיי געראטן אנפאנגן בלויז מיט א "צייטונג" און א "מאגאזין" פאר לענגערע באשרייבונגן איבער אינטערעסאנטע היסטארישע טעמעס, אדער וואס ס'זאל נאר נישט זיין. אריין לייגן די "צוויי" טיילן אין א פלעסטיק בעג. פארקויפן די ביידע חלקים צוזאמען פאר בלויז צוויי דאלער (!) [אין "אידיש" רופט מען דאס "אינטראדאקשאנערי פרייז"...] אבער לעומת זה משקיע זיין "אלע" זייערע כוחות אין די צוויי טיילן אז ס'זאל רינען די שמאלץ... און דער עולם זאל זיך באלעקען די פינגער פון די הענט מיט די פיס צוזאמען...

נאך איין אדער צוויי יאר אנגיין אויף דעם שטייגער, מעלדט מען פארן עולם אז ס'גייט זיין "דראמאטישע" פארבעסערונגען אינעם "צייטשריפט". בקיצור, מ'רייצט אן דעם אפעטיט פון'ם עוילם גוילם (חלילה.. ס'איז נאר א שפריך-ווארט...) און שבת פרשת "כי תשא" קומט מען ארויס מיט א צווייטען מאגאזין, און א דריטער חלק אין דעם פעקידזש, וואס איז געווידמעט פאר קינדער. די אלע באבע-מעשות, קעסטעלעך, רעטענישן, שפילערייען וכו', בקיצור מען מאכט דעם עולם עקסיידעט און מ'גיט נאך א גוטע סיבה פארוואס רבי יענקל זאל ענדערש ספענדן זיין דריי דאלאר פאר א "צייטשריפט" ווי איידער פאר א "צייטונג" מיט א "בלאט" (חלילה... ס'איז נאר א משל...), פארשטייט זיך אז אין די ערשטע צוויי חלקים מאכט מען אויך געוויסע שינויים לטובה אז ס'זאל "אויסזעהן" גאנץ עפעס אנדערש ווי פריער, "בעיקר" אין די גרעפיקס, און "אביסעל" (אדער אפילו א "טראפעלע") אין די תוכן... ס'זאל זיין "פנים חדשות באו לכאן" (חלילה... ס'איז נאר א פסוק...).

און אזוי גייט מען "סטעפ ביי סטעפ" (ווי מען זאגט אויף "אידיש"..), ביז מען ערייכט דעם געוואונטשענעם ציל, פיר אדער פינף אדער זעקס מאגאזינען, און א צייטונג לשם ולתפארת. (אזוי האבן זיך געבויעט "משפחה" און "בקהילה" און ארץ ישראל).

פארשטייט זיך אז מיט יעדן הוספה העכערט מען דעם פרייז מיט א דאלער, אזוי אז ביים ענדע קען מען טאקע אריין לייגן פיר אדער פינף טיילן און בעטן דערפאר פינף גאנצע דאלאר, אבער דאס "מוז" גיין צוביסלעך, פאמעלעך, לאנגסאם, צוגעוואוינען דעם עולם אז א שבת (חלילה... איך מיין מוצאי שבת...) אן א "צייטשריפט" איז קיין עונג שבת.

אבער, זענען זיי דאך געווען קלוגער פון מיר, און זיי האבן מיך נישט געפרעגט וואס צו טון, נו יעצט גיי ברעך קאפ...

פארזעצונג נעקסטע וואך בעזרת השם (דאס איז א ברכה (?) אויף "לשון הקודש"...)

לכבוד סוכות פעקעל איך זיך אריין צום שווער זאל זיין געזונט, ווי איך קען נישט ליינען נישט-מיר-נישט-דיר מה שליבי חפץ, האב איך געבעטן מיין פרוי צו קופן אידיש ליין מאטריאל, וואס אימער ס'איז דא אויפן מארקעט ס'זאל קלעקן פאר א גאנצן יו"ט, אריינגערעכנט דעם רגל בפני עצמו.

אין בית מדרש בלא חידוש ואין רגל בלא עיתון חדשה. כאב אנדעקט דער/די/דאס שריפט ( א צייטונג) און צייטשריפט (א מאגאזין).

כ'האב בלויז געבלעטערט און א ביסל געליינט. די מאגאזין איז נישט מיין געשמאק (מיין שווער זאגט אבער אז ס'איז זייער גיט, בלשונו: ס'איז מורא'דיג!) די צייטונג (שריפט) קוקט יא אויס ווי מ'קען דערויף מאכן א הטוב והמטיב.

מיר קוקט אויס אז די עדעטאריעל באורד אין די שריפט (אויב אזא זאך עקזיסטירט) שאצן נישט אונטער די אינטעלעגענציע פון אירע ליינער'ס. זיי פרובירן צו דעליווערן היי קוואליטי זשורנאליזים פאר מענטשן וואס האבן EXPECTATIONS. זיי שטעלן זיך אהער צו מענטשען וואס זענען "פארגעקוקט" אין וועלטליכע נייעס און פאליטיק, נישט קיין מתחילים.

דער בלאט און דער איד קעיטערן גאר א באזונדערע מארקעט, מענטשען וואס ווילן וויסן וואס עס טיט זיך אינערליך פון זייער פארטיי, משא"כ דער שריפט צילט די מענטשען "אין א פארטיי" וואס ווילן וויסען וואס טיט זיך "אויסערליך פון זייער פארטיי," נעמליך וואס טיט זיך אויף די נאציאנאלע און אינטערנאציאנאלע ארענע. דער שריפט איז לאו דוקא קאמפעטיש פאר די פארטייאישע טעיבלויטס, וואס, בדרך אגב, שטייען זייער שמאל אין קוואליטעיט.

אויבנאויף איז דאס מיין אנאליז.


האטס מיר א חג שמח [בילד – נישט אפגעהיט]

איך בין נישטא פאר קיין קאמפעטישאן פון די צייטשריפט, די צייטשריפט האט ניטאמאל קיין קאמפעטישאן. הלואי ווען זיי וואלטן געהאט.

איך האב סך הכל אויסגעדרוקט "מיינע" פערזענליכע געפילן איבער דעם מאגאזין. אך און וויי וואלט געווען אויב מ'טאר נישט זאגן קיין - געהעריגע קאנסטרוקטיווע - קריטיק קעגן עמיצן וואס עפנט א ביזנעס פאר פרנסה.

מיר גייט גאנץ ווייניג אן זייער יא אדער נישט סוקסעס, איך בין נאר ברוגז פארוואס מען האט מיר בארויבט דעם "שטערן" און קעניג פון ליין-מאטעריאל, נאר ווייל ישראל מענדל וואגשאל האט געחלומ'ט אז ער וויל מאכן געלט.

קודם קאנגראטולאציעס . איך הער אז מ'וויל ס'זאל דא ווערן מער א געמיש. עס גייען זיין אויפן טיש נאך טעמעס אויסער פאליטיק, פאליטיק און פאליטיק, וואס איז שוין אביסל אריבער די גרעניצן ביי יעדן (אפילו ביי אזא חסיד ווי מיר...) און זאלן די טאפיקס זיין עפעס מער זאכליך וואס זאל זיין אינטערעסאנט צו שרייבן, ארגומענטירן אדער הערן דערוועגן.*:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

לגבי דעם צייטשריפט מאגאזין  בין איך אפשר טיילווייז מודה צו אפשר דאך. עס זאגט מיר נישט עפעס ספעציעל. אבער דאס אראפרייסן דעם צייטונג די שריפט, דאס שוין נישט, דאס איז דער היפך פונעם פאקט.

איך האב עס דערווייל געקויפט כמעט יעדע וואך, און עס איז זייער זייער א שיינע ארבעט. נישט סתם געבעבלט ווערטער מיט ארטיקלען. רובא דרובא פונעם אינהאלט זאגט עפעס און איז באמת שיין. אויסער קען זיין פאר די וואס האבן בעיקר ליב צו האלטן א "דיקן " צייטונג, אנגעפילט מיט שטותים און חסידות, האבן טאקע א פראבלעם. אבער איך פערזענליך קוק ענדערש ביי לייען מאטעריאל אויף דער עצם אינהאלט.

שוין אפגערעדט דער סוכות צייטונג וואס קוקט אויס ווי א הערליכע און רייכע ארבעט, עס איז מיך – און אפגערעדט די בני בית - ממש מחי'. יעדע איינציגע בלעטל באזוןדער אינטערעסאנט. איבערהויפט רוקן זיי אריין "שטערן" סארט ארטיקלעך דא און דארט.

און איך וואלט אויך געוואלט הערן א תשובה אויף די פראגע וואס איינער האט שוין אויבן געשטעלט: וועלכע צייטונג איז בעסער, שענער אדער אינטערעסאנטער. אויסער די מעלה, וואס איך מוז זיך ניש אנקלאפן יעדע רגע מיט רביס און אדמורים. ביטע זיי מודיע ווי שנעלער, ווייל איך זוך זיי דרינגענד.

בנוגע זייער פינאנציעלער צושטאנד, זע איך אויך נישט וויאזוי זיי מאכן געלט, עכ"פ דערווייל. אבער עס גייט מיך קנאפ אן , איך קריך נישט ביי יענעם אין טאש, און ווילאנג עס וועט יא אנהאלטן , וועל איך עס אויסנוצן און הנאה האבן עד הסוף.