פורים מיטן טלית
ריפען עס די זאליס אן.
דעם פארגאנגענעם שבועות די צווייטע נאכט שבת, איז ר' זלמן אריינגעקומען צום דאווענען אנעם טלית, ער האט געדאווענט מנחה דעמאלס האט שמואל קאמפאט זיין מלמד געכאפט אז עס איז ביטער ווי א זית ווייטער מאכט ער בזיונות, ער האט פארגעסן אז עס איז שבת אויך היינט און דער טלית איז געבליבען אינדערהיים.
די פנימער איז זיי רויט געווארן פאר בושה זיי האבן אנגעהויבען ארום צו זיכן א טלית, אבער ואנני עס איז נישט געווען בנמצא א טלית מיט אן עטרה פון אונטן, נאר א טלית אן א עטרה, זיי האבן זיך געבראכן קאפ טייל שמוא' קאמפאט האט געהאלטן אז די בזיונות איז גאר גרויס, זאל ער אנטאן כאטשיג א טלית אן די עטרה וועט די בזיונות נישט זיין אזוי גרויס, אבער ליפעלע קרויס האט געהאלטן פארקערט אז בעסער גארנישט ווי א טלית אן עטרה פון אונטן.
זיי האבן תיכף נאך מנחה געפרעגט ר' זלמן לייב וואס צו טאן ער האט בגודל תורתו געפסקנט אז ער בלייבט אזוי אן א טלית, די פנים איז אים געווען רויט ער האט נישט געוואסט וואס צו טאן א גאנץ קבלת שבת האט ער זיך אראפ געזעצט די שנעלסטע וואס מעגליך אז ווי ווייניגער מען זאל אים זעהן, ביי בואו ושלום האט ער זיך אויסגעדרייט ווי נאר ער האט געזעהן די בעל תפלה זיך אויסדרייען האט ער זיך מיט געדרייט.
ביי קידוש האט זיך דער עם הארץ אנגעריקט מיט א טלית, וואס פארטייט זיך די עם הארצות דערפון, און אוודאי דאס אנטאן אן א ברכה, אבער עס קען זיין אז דער עם הארץ האט מגודל תורתו יא געמאכט א ברכה ביינאכט...
ריפען עס די זאליס אן.
דעם פארגאנגענעם שבועות די צווייטע נאכט שבת, איז ר' זלמן אריינגעקומען צום דאווענען אנעם טלית, ער האט געדאווענט מנחה דעמאלס האט שמואל קאמפאט זיין מלמד געכאפט אז עס איז ביטער ווי א זית ווייטער מאכט ער בזיונות, ער האט פארגעסן אז עס איז שבת אויך היינט און דער טלית איז געבליבען אינדערהיים.
די פנימער איז זיי רויט געווארן פאר בושה זיי האבן אנגעהויבען ארום צו זיכן א טלית, אבער ואנני עס איז נישט געווען בנמצא א טלית מיט אן עטרה פון אונטן, נאר א טלית אן א עטרה, זיי האבן זיך געבראכן קאפ טייל שמוא' קאמפאט האט געהאלטן אז די בזיונות איז גאר גרויס, זאל ער אנטאן כאטשיג א טלית אן די עטרה וועט די בזיונות נישט זיין אזוי גרויס, אבער ליפעלע קרויס האט געהאלטן פארקערט אז בעסער גארנישט ווי א טלית אן עטרה פון אונטן.
זיי האבן תיכף נאך מנחה געפרעגט ר' זלמן לייב וואס צו טאן ער האט בגודל תורתו געפסקנט אז ער בלייבט אזוי אן א טלית, די פנים איז אים געווען רויט ער האט נישט געוואסט וואס צו טאן א גאנץ קבלת שבת האט ער זיך אראפ געזעצט די שנעלסטע וואס מעגליך אז ווי ווייניגער מען זאל אים זעהן, ביי בואו ושלום האט ער זיך אויסגעדרייט ווי נאר ער האט געזעהן די בעל תפלה זיך אויסדרייען האט ער זיך מיט געדרייט.
ביי קידוש האט זיך דער עם הארץ אנגעריקט מיט א טלית, וואס פארטייט זיך די עם הארצות דערפון, און אוודאי דאס אנטאן אן א ברכה, אבער עס קען זיין אז דער עם הארץ האט מגודל תורתו יא געמאכט א ברכה ביינאכט...