ווי מענטשן ווערן באליידיגט און זיי האבן עס נישט וואו ארויסצוגעבן, זיי לויפן אהיים אינגאנצן
אנגעבלאזן, עסן נישט אויף די מעש-פאטעטאס מיטן אויסרייד אז די קאפ איז נישט יעצט אויפן פלאץ,
ביז די בני בית באקומט ענדליך ארויס דעם סוד אז ער האט זיך היינט פארטשעפעט מיט גרויזאמער,
אדער הו-עווער עס איז.
לויט די פסיכלאגישע איינהייט פונעם קרעטשמע נעמט זיך דאס פון איינהאלטן ביי זיך דעם כעס. ווען
מען האלט אזוי לאנג איין די כעס -זאגט פרופסר קרמר פון קרצ'מע יונברסיטי, 36- זאמלט זיך עס אן
און ווען עס קומט צו פלאצן פלאצט עס ווי א באמבע. מ'שטיינס געזאגט.
"כאטש עס איז א קליינע פראצענט, איז עס אבער קלאר אז עס איז דא יוגענטליכע וואס ווערן
אנטרינען נאך א שטיק צייט פון די קרעטשמע נאכן ווערן באגאסן מיט אייז-קאלטע ביר, און
קויל-הייסע טשאקלאד" זאגט אונז א גראדואירטע פון קרצ'מע סעם יענטאש, 15.
דעריבער וועלן מיר דא עפענען די וויינען עריע פאר די וואס מען האט זיי געצ'עפעט און זיי האבן
נישט ווי צו וויינען. מען דארף זיך נישט שעמען צו וויינען הויעך יעדער זאל הערן. אבער עס איז
מער פראפעסיאנאל צו וויינען שטיל.
אוקיי?