אלץ דאיען אין די קהלה הקדושה האביך געוואלט אויפטרעטן מיט אפאר דיבורים איבער די נושא וואס סיז געשטאנען אין די פלאקאטן אויף וואס איך וועל זיך באציען, דאס הייסט שלא נהגו כבוד זה בזה, די תלמידים די קדושי עליון די תלמידים פון רבי עקיבא, וואס מיר האבן נישט קיין מושג בכלל ווער זיי זענען געווען, און אוודאי נישט אין זייער גרויסקייט, זענען נפטר געווארן אין די צייט פון ספירת העומר, וועגן די איינציגע סיבה שלא נהגו כבוד זה בזה.
מורי ורבותי לא לדרשה קאתינא, (נאר צוליב וואס רעדסטו) שווייג שוין שטיל קרעמער האק נישט אריין, איך וויל דא נישט צייגן מיינע טאלאנטען אין רעדן, וואס איז שוין באוואוסט אין דער גארער וועלט, אז איך בין א פה מפיק מרגליות, וואס איז שוין נישט געווען א לאנגע צייט, יאך האב נאר געוואלט ארויסברענגן עטליכע נקודות, וואס איך האלט אז מ'דארף דאס דורכשמועסן, מיט די חכמי הקרעשטמע רבנן ותלמידיהון, וואטעווער איט מינס.
ווי באוואוסט האט דער כלל ישראל געליטן יענע וואך א גרויסע בראך בהלקח איינע פון די גרעסטע פון כלל ישראל אין אונזער דור, וואס ווען וועלט וואלט געווען וועלט, וואלט איך געזאגט א הספד בפני מטתו, פון עטליכע שעה, ארויסצוברענגן די אבידה וואס כלל ישראל האט פארלוירן, אבער היות איך בין נישט דער מענטש וואס זוכט כבוד און פרסום, על איך מרי באגענוגען אזוי ווי ס'איז, לענינו, באמת נאך אזא שבר, נאך אזא בראך וואלטן דאך אידן מאמינים בני מאמינים זיך געדארפט צוזאמנעמען און טראכטן, וואס טוען מיר מיט אונזער עתיד, מ'דארף אויפשטעלן א דור ערליכע אידן, וואס זאלן זיך פירן כדת משה וישראל, און נישט זיך אוועקרירן א קוצו של יוד, פון די הייליגע תורה, וואס מיר האבן מקבל געווען מסיני, אבער ליידער אנשטאט האט זיך דער שטן אריינגעשטעלט אינדערמיט, זה בכה וזה בכה, יעדער האט זיך זיינע דאגות, אודה ולא אבוש פון די ערשטע מינוט האב איך שוין געהאט אנגענומען א שטעלונג איבער די נושא, -נישט נוגע פאר קיינעם וואס- און איך האב ווי פילע אנדערע פארברענט שעות איבער שעות אין די אומאויסגעהאלטענע פארומ'ס וואס רעדן איבער די הייסע נושאים, און פארשטייט זיך צוגעזעהן די כבוד וואס שרייבער האבן צו אנדערע שרייבער, און בכלל צו אנדערע וואס האלטן אנדערש פון זיי, נישט שרייבער אויף היידפארק.
איין נאכט האב איך ווען איך האב געמאכט מיין חשבון הנפש געטראכט צו זיך, דאיען סאכדעס וואס גייט פאר מיט דיר, מיט וואס פארברענגסטו דיינע טעג און דיינע יארן, און יאך האב זיך בארעכנט, נאו מאר, גענדיגט איך האב מיט די גאנצע מאנסע גארנישט, נישט אויף היידפארק נישט אויף גוגל, נישט אין מקוה און נישט אין שוהל, איך דריי צוריק די זייגער מיט א וואך, און גענדיגט, כ'ווייס פון גארנישט, און ברוך השם, אסאך לשון הרע און רכילות איז מיר פארמיטן געווארן, אבער דער שטן שווייגט נישט, היינט קומט ער צו מיר און בעט זיך נו סיז שוין א וואך א דורך, איצט מעגסטו שוין קוקען פון די זייט, אלע מאן דאומרים'ס, און כאב אנגעהויבן צו קלעטערן, און דאנקן גאט, אז גלייך בין איך אנגעקומען צו א שמועס פון עטליכע וואס שרייבן אז זיי האבן אזוי לאנג געקלעטערט אין היידפארק, און האבן זיך בארעכנט זיך צו באזעצן אין איינע פון די שמוציגע פארומ'ס, מ'שטיינס געזאגט, אין ערגעץ קענען זיי זיך נישט ארויסגעבן אזוי ווי דא אין די פארום, קלער איך צו מיר, סיקען נישט זיין, אז זיי זענען אריבער די טיר פון די קרעטשמע, אמער וואלטן זיי דאך דא קובע מקום געווען, אבער איך האב זיך יעמאלט געכאפט, וואו איך בין פארקראכן געווארן, כ'האב געכאפט מיינע געפעק און געהויבן פיס און אנטלאפן געווארן.
אבער פון דא טוה איך אויסשרייען, געוואלד טייערע אידן, כאפט אייך ביים קאפ, זייט נזהר אין כבוד פון א חבר, צו וואס זאל מען נאכגעבן דעם בעל דבר אזויפיל ? שטייט ווייט פון די אלע מחלוקת, כמטחוי קשת, סייווי וואס איר האלט האלט איר סייווי, איז אלזא צו וואס פארברענען אזויפיל טייערע צייט אויף מחלוקת, זאל זיך יעדער ציווילער בירגער האלטן וואס ער האלט, און גאט וועט שוין אויספירן דאס זייניגע, סיז נישט אייער דאגה וואס יענער וועט זאגן, זייט אייך קובע מקום ביין אונז אין ביהמ"ד, לערנט דא, שמועסט דא, טרינקט דא אייער קאווע, גייט דא אין מקוה, קיינער קוקט נישט אויף אייער הוט צו סיהאט א קראך אדער נישט, קיינעם פאראינטערסירט נישט וואס אונטערן הוט אין אייער מוח פון וועמען איר האלט דארט, ביודעי ובמכירי קאמינא, דא איז דא פון אלע סארט, צו וואס פאר א סיבה זיך ארומהארגענען, אהן א ציהל?, גראדע האמיר פאר די היציגע בלוט אויך צוגעשטעלט א פייטינג עריע בדרכי נועם.
אלזא כ'האף אז מיינע ווערטער וועלן האבן דעם ריכטיגען אפקלאנג, און דאס וועט זיין אן אמתע עילוי פאר די נשמה פון דעם נפטר, און די טישן פון קרעטשמע זאל פול ווערן שנעל אין אונזער צייט, און בקרוב זאלן מיר זוכה זיין צו הערן דעם קול שופר פון משיח, אמן.
מורי ורבותי לא לדרשה קאתינא, (נאר צוליב וואס רעדסטו) שווייג שוין שטיל קרעמער האק נישט אריין, איך וויל דא נישט צייגן מיינע טאלאנטען אין רעדן, וואס איז שוין באוואוסט אין דער גארער וועלט, אז איך בין א פה מפיק מרגליות, וואס איז שוין נישט געווען א לאנגע צייט, יאך האב נאר געוואלט ארויסברענגן עטליכע נקודות, וואס איך האלט אז מ'דארף דאס דורכשמועסן, מיט די חכמי הקרעשטמע רבנן ותלמידיהון, וואטעווער איט מינס.
ווי באוואוסט האט דער כלל ישראל געליטן יענע וואך א גרויסע בראך בהלקח איינע פון די גרעסטע פון כלל ישראל אין אונזער דור, וואס ווען וועלט וואלט געווען וועלט, וואלט איך געזאגט א הספד בפני מטתו, פון עטליכע שעה, ארויסצוברענגן די אבידה וואס כלל ישראל האט פארלוירן, אבער היות איך בין נישט דער מענטש וואס זוכט כבוד און פרסום, על איך מרי באגענוגען אזוי ווי ס'איז, לענינו, באמת נאך אזא שבר, נאך אזא בראך וואלטן דאך אידן מאמינים בני מאמינים זיך געדארפט צוזאמנעמען און טראכטן, וואס טוען מיר מיט אונזער עתיד, מ'דארף אויפשטעלן א דור ערליכע אידן, וואס זאלן זיך פירן כדת משה וישראל, און נישט זיך אוועקרירן א קוצו של יוד, פון די הייליגע תורה, וואס מיר האבן מקבל געווען מסיני, אבער ליידער אנשטאט האט זיך דער שטן אריינגעשטעלט אינדערמיט, זה בכה וזה בכה, יעדער האט זיך זיינע דאגות, אודה ולא אבוש פון די ערשטע מינוט האב איך שוין געהאט אנגענומען א שטעלונג איבער די נושא, -נישט נוגע פאר קיינעם וואס- און איך האב ווי פילע אנדערע פארברענט שעות איבער שעות אין די אומאויסגעהאלטענע פארומ'ס וואס רעדן איבער די הייסע נושאים, און פארשטייט זיך צוגעזעהן די כבוד וואס שרייבער האבן צו אנדערע שרייבער, און בכלל צו אנדערע וואס האלטן אנדערש פון זיי, נישט שרייבער אויף היידפארק.
איין נאכט האב איך ווען איך האב געמאכט מיין חשבון הנפש געטראכט צו זיך, דאיען סאכדעס וואס גייט פאר מיט דיר, מיט וואס פארברענגסטו דיינע טעג און דיינע יארן, און יאך האב זיך בארעכנט, נאו מאר, גענדיגט איך האב מיט די גאנצע מאנסע גארנישט, נישט אויף היידפארק נישט אויף גוגל, נישט אין מקוה און נישט אין שוהל, איך דריי צוריק די זייגער מיט א וואך, און גענדיגט, כ'ווייס פון גארנישט, און ברוך השם, אסאך לשון הרע און רכילות איז מיר פארמיטן געווארן, אבער דער שטן שווייגט נישט, היינט קומט ער צו מיר און בעט זיך נו סיז שוין א וואך א דורך, איצט מעגסטו שוין קוקען פון די זייט, אלע מאן דאומרים'ס, און כאב אנגעהויבן צו קלעטערן, און דאנקן גאט, אז גלייך בין איך אנגעקומען צו א שמועס פון עטליכע וואס שרייבן אז זיי האבן אזוי לאנג געקלעטערט אין היידפארק, און האבן זיך בארעכנט זיך צו באזעצן אין איינע פון די שמוציגע פארומ'ס, מ'שטיינס געזאגט, אין ערגעץ קענען זיי זיך נישט ארויסגעבן אזוי ווי דא אין די פארום, קלער איך צו מיר, סיקען נישט זיין, אז זיי זענען אריבער די טיר פון די קרעטשמע, אמער וואלטן זיי דאך דא קובע מקום געווען, אבער איך האב זיך יעמאלט געכאפט, וואו איך בין פארקראכן געווארן, כ'האב געכאפט מיינע געפעק און געהויבן פיס און אנטלאפן געווארן.
אבער פון דא טוה איך אויסשרייען, געוואלד טייערע אידן, כאפט אייך ביים קאפ, זייט נזהר אין כבוד פון א חבר, צו וואס זאל מען נאכגעבן דעם בעל דבר אזויפיל ? שטייט ווייט פון די אלע מחלוקת, כמטחוי קשת, סייווי וואס איר האלט האלט איר סייווי, איז אלזא צו וואס פארברענען אזויפיל טייערע צייט אויף מחלוקת, זאל זיך יעדער ציווילער בירגער האלטן וואס ער האלט, און גאט וועט שוין אויספירן דאס זייניגע, סיז נישט אייער דאגה וואס יענער וועט זאגן, זייט אייך קובע מקום ביין אונז אין ביהמ"ד, לערנט דא, שמועסט דא, טרינקט דא אייער קאווע, גייט דא אין מקוה, קיינער קוקט נישט אויף אייער הוט צו סיהאט א קראך אדער נישט, קיינעם פאראינטערסירט נישט וואס אונטערן הוט אין אייער מוח פון וועמען איר האלט דארט, ביודעי ובמכירי קאמינא, דא איז דא פון אלע סארט, צו וואס פאר א סיבה זיך ארומהארגענען, אהן א ציהל?, גראדע האמיר פאר די היציגע בלוט אויך צוגעשטעלט א פייטינג עריע בדרכי נועם.
אלזא כ'האף אז מיינע ווערטער וועלן האבן דעם ריכטיגען אפקלאנג, און דאס וועט זיין אן אמתע עילוי פאר די נשמה פון דעם נפטר, און די טישן פון קרעטשמע זאל פול ווערן שנעל אין אונזער צייט, און בקרוב זאלן מיר זוכה זיין צו הערן דעם קול שופר פון משיח, אמן.