פון ווי שטאמט דעס אז אויב מען זאגט דינסטאג בשלח פרשת המן שנים מקרא ואחד תרגום איז עס א סגולה פאר פרנסה?
ווען איך פרעג מיין טאטע דערוועגן, זאגט ער מיר אז ער ווייסט אז אויב מען זאגט עס יעדן טאג איז עס א סגולה, אבער פון דינסטאג בשלח וויסט ער נישט.
ווען איך פרעג מיין זיידע, ענפערט ער מיר אזוי. אינדערהיים געדענק איך נישט מען זאל מקפיד זיין צו זאגן פרשת המן דינסטאג בשלח מער ווי א אנדערע טאג.
איך האב שוין א סך געטין אין דעם ענין
קודם כל דאס איז פאר יעדעם באקאנט אז הגה''צ ר' מענדעלע פלעגט דאס זאגן יעדען טאג
וואו אויך פלעגט ער הייסען פאר זיינע תלמודים/חסידום דאס זאגען יעדען טאג
וואו אויך איז באקאנט אז ער פלעגט משפיע זיין פרנסה פאר זיין גאנצן דור
און יעצט בנוגע אינזער ענין פין ג' בשלח די ערשטע געדריקטע מקור איז אריינגעשטעלט געווארען אין זיין ספר דורעכ'ען מוציא לאור (מחדש) המנוח ר' משה טארים ז''ל נכד המחבר אזוי וואו איך בין געווען זייער נייגעריג פון וואו די מקור נעמט זיך האב איך געבעטן זיינס א אייניקעל זאל אים פרעגן ער האט אים געפרעגט אין ער האט גענטפערט אז אינעם ארגינעלן ספר פין וואס ער האט עס איבער געדריקט איז געווען ציגעשריבען בכת''י די לשון וואס ער האט אריינגעשטעלט אינעם ספר ער ווייסט נישט אויף זיכער וועמענס כת''י עס איז אבער וויבאלט אין די משפחה איז עס געווען מקובל האט ער עס אריינגעדריקט אינעם ספר
יישר כח קנאי פאר די אינהאלטסרייכע רייד.
עס איז באקאנט אז הרה"ק רמ"מ מ'רימנוב פלעגט 22 יאר זאגן תורה אויף די פרשת המן! און דורכדעם משפיע געווען פרנסה פאר אידישע קינדער.
איך האב אמאל געהערט איינעם נאכזאגען פון גאר א קראנטע מקור, איך געדענק נישט פינקטליך פין וועם,
טאקע נישט פין ר' מענדעלע מרימינוב זי"ע אבער פין אנדערע פיינע אידן, אז גיין ארבעטען יעדן טאג בערך פין ניין אזייגער ביז פינף אזייגער איז א גרויסע סגולה פאר פרנסה.
בדוק ומניסא קען איך נישט זאגן, ווייל ביי מיר האט עס נאכנישט געארבעט.......
the other way around קענסטו אבער יא מעיד זיין אלס בדוק ומנוסה, ניין?
סיז דא דאכצאך א לינק צו דעם האט דאס דא איינער?
אויב איז אייך צי שווער ציריק צי גיין א פאר תגיבה'ת נאדער
http://www.tefillos.com/parshas_hamon.aspתודה רבה ממש הצלת לי ת'החיים
סאכדעס;
כ'האפע אז דו וועסט מעלדן די רעזולטאטן (מיט רעשט).
יאך האפע אויכעד אז איר האט מיר מוציא געוועזן, יאך בין געווען צו פארנומען (ליידער) און נישט אנגעיאגט צו זאגען דאס.