א שרעקליכע פאסירונג

אין איינע פון די ערי השדה א דארף מיטן נאמען עזריא-ל, איז געוועזן די בעדערקע פון מקווה א אידינע מיטן נאמען מלכה בן-חן,

די מלכה האט געוואוינט אין די גרויסע שטאט אשקלון,
יעדע פאר נאכט האט מלכה זיך ארויס געלאסט אין וועג צואירע הייליגע ארבעט,
די וועג פלעגט נעמען א צוואנציג מינוט פארן, ובערב היא שבה, 10 א זייגער האט געהייסן אז די מקווה שליסט-זאך צו,

אבער ס'האט נאר געאייסן אזוי, ווייל דער פאקט איז געווען אנדערשט, אלעמאל איז געווען אזעלכע וואס האבן געשפעטיקט, אבער 10:40 ביי-נאכט איז שוין געוויינדליך געווען די מקווה פארשפארט,

חוץ פון די טעג וואס 'חיה אלקח' פלעקט קומען, ווייל חיה האט געהאט א געוואוינאייט צו קומען פונקט פארן פארשליס,

אקיצער איך וועל נישט מאריך מיט פרטים, נאר דאס וועל איך אייך זאגן אז..

ניכנס בה רוח שטות און מלכה האט מחליט געווען אז דעס מאל וועט זי לרנען לקח'ן פאר חיה'נען, און דעס מאל האט טאקע חיה געקומען שפעט , אבער מלכה האט פון גארנישט געוואלט הערן ,פארשלאסן די מקווה און ארויס א היים צו אשקלון,


חיה שטייט און וויינט ביי די פארשלאסינע טיר פון מקווה, רייסט זיך די האר פון קאפ, זי ווייסט נישט וואס צו טאן, וואס וועט צי זאגן פאר איר מאן ער האט איר דאך אנגעווארנט טויזנט מאל אז אכן ווי צו איר טאמער זי וועט פארשפעטיקן,


..... ....... ....... זי האט נישט געהאט די גייסט אין זיך, זי האט גארנישט דערציילט איר מאן און ככפה עליה שד האט זי רחמנא ליצלן..... .....

תשעה ירחי לידה, עס ווערט געבארן הבן הנידה, פון שוין אלטס פיצל קינד אן מערקט מען אויף אינעם דעם "עזות".

דער קינד איז פארקראכן פון אידישע וועג און זיך אראפ געגליטסט עד שאול תחתית , יעדע נאכט פלעגט ער ארויס גיין מיט די "חבר'ה", און ער איז אלט נישט מער ווי 14 יאר יעדן דריטן טאג האבן זיינע עלטערן איהם געדארפט קומען אפנעמען פון 'תפיסה' .


איין טאג קלינקט (קאלט) מען אריין צו די עלטערן פון תפיסה אז דעס מאל האבן זיי נישט וואס צו קומען דער קינד האט "געארגעט" ,

מ'געב זיי צופארשטיין אז דעס מאל וועט דער קינד שוין נישט אזוי גיך ארויס גען, אבער דאך בעטמען פון זיי אז זיי זאלן קומען מארגן 4 אזייגער צום משפט,

4 אזייגער דער זאהל פון בית משפט איז פול, דער סאנייגער און קאטייגער ידער איינער שטייט-אף זיין באשטימטע פלאץ,
די מאמע זיצט אין די רעכטע זייט פון קינד דער רוצח דער טאטע פון דער אנדער זייט ביידע פארקלעמט מיט אראפ געלאסטע אויגן,


קלאפ.... קלאפ... דער שופט קלאפט מיט זיין אמער אויפן טיש צום צייכן אז דער מישפעט פיינגזיך אן,
מיטאמאל לאזט זיך אראפ אין זאל א שטילקייט, דער שופט רופט אויס דער קאטייגער זאל נעמען דאס ווארט,


דער תובע שטעלט-זיך אויף און הייבט אן פאר-צו-ליינען די דעקאמענטן: נעכטן 11 אזייגער ביינאכט האט 'יוספי אלקח'
דער זון פון אבי מיט חיה אלקח 'געארגעט' די פרוי "מלכה בן-חן"...... .. ...

'חיה' האט זיך אויסגעצויגן אף דער הערד ...............


קענסט שרייען פון היינט ביז מארגן "חי_וקים", ס,וועט דיר גארנישט העלפן...!!!

Poetic justic

שלמה זלמן

חי וקים;

יישר כח פארן נעמען די מיה און אפשרייבן פאר אונז די באלערנדע מעשה, איך שטעל זיך פאר אז עס קומט אייך נישט אן גרינג.

שלמה זלמן;

וועלקאם בעק!

==

די מעשה וואס חי וקים האט דא אזוי שיין באשריבן, ווערט דערציילט דורך המגיד הידוע ר' שבתי יודעלעוויטש זצ"ל. כך שמעתי.

i had a simaler story with my wife

she was in williamsburg for a simcha and she had to go to the mikvah so she went to satmar on keap st and the mikvah lady started to tell her that she cant go in there because her hair is to long and there might be a chatezzeh
so my wife told her not a problem
but she should know that my husband is waiting for me outside and he thinks that i am going to the mikvah so i'll wait a half hour in side and i'll go home like nothing happen'd

and boy did she appolegizid and took her in right away

good story
noch a nes az zy hot der sus azo fartzeilt

ומענין לענין באותו ענין – נאר עס איז א פאזאטיווע מעשה:

א אידענע פון פארנקרייך איז אמאל אנגעקומען מיט איר דרייצן יעריג אינגל לביתו נאוה קודש פון הרה"ק ר' יאנקעלע מפשעווארסק זצ"ל, און זיך געבעטן ביי די גבאים דארט אז מען זאל איר אריינלאזן צום רבי'ן מיט איר בחור'ל.

פאר די גבאים דארט איז דאס תחלת געווען אבסל מאדנע, וואס וויל די פרעמדע אומבאקאנטע פרוי פונעם רבי'ן? וואס וויל זי אזוי אריינגיין צום רבי'ן? אבער ביז געציילטע מינוטן איז זיי דער מאדנער ערשינונג פארענטפערט געווארן.

די טיר פון רבי'ן מאכט זיך אויף, און ווי נאר די פרוי האט געזען צורת קדשו פון ר' יאנקעלע האט זיך אנגעהויבן צו שרייען:

נישט ער איז דאס... ניין נישט ער איז דאס...

די גבאים'ס וואונדער איז פארשטייט זיך נאך גרעסער געווארן. וואס וויל זי? וואס שרייט זי?

האט זי אויפן פארלאנג פון די ארימיגע דערציילט דאס פאלגנדע:
אומגעפער פאר דרייצן יאר צוריק, ווען דער רבי (מיינענדיג הרה"ק ר' ר' איציקל מפשעווארסק זצ"ל, דער שווער פון ר' יאנקעלע) איז געווען אויף זיין אורלויב אין דעם שטעטל (?... עפעס א דערפל אין פארנקרייך וואו ר' איציקל פלעגט פארן פאר אפרוה), האט ער אמאל אין א ביינאכט - ווען ער איז געגאנגען אויף זיין שפאציר - באמערקט ווי איך קום אן צי די מקוה, און באלד דערויף ביז אייניגע מינוטן מערקט ער ווי איך קום ארויס פון דארט. פארן רבי'ן איז דאס געווען מאדנע, אזוי שנעל? קוים אריין און שוין ארויס?. דער רבי פוילט זיך נישט, ער איז מיר באלד נאכגעגאנגען, מיך אפגעשטעלט און געבעטן מיין ערקלערונג אויף מיין זיך צוריק אויסדרייען און אהיים גיין. ערקלער איך דעם רבי'ן: אז די מקוה וואסער איז צי שמוציג פאר מיר, איך בין א איסטניס. פרעגט מיך דער רבי צו איך האב קינדער? זאג איך ניין! איך בין שוין לאנגע יארן פארהייראט און איך האב נאך נישט קיין קינדער. זאגט מיר דער רבי: אויב איך גיי צוריק זיך טובל'ן אין די מקוה זאגט ער מיר צי א בן זכר. איך האב געכאפט דעם רבי'ן אויפן ווארט, זיך אויסגעדרייט און צוריק און זיך טובל'ן, און באלד בין איך געהאלפן געווארן מיט א בן זכר.

היינט איז דרייצן יאר פארלאפן זינט די פאסירונג – פארענדיגט די פרוי – האב איך געוואלט ווייזן מיין זוהן דעם רבי'ן, ביי וועם איך בין געהאלפן געווארן, און דא קום איך, איך וויל אים ווייזן, אבער ס'נישט... נישט ער איז דאס...

די גבאים האבן איר ערקלערט, אז דער רבי ביי וועם זי איז געהאלפן געווארן, איז שוין ליידער נישט בתוכינו, און דעם וועם איר זעט דאס איז זיין איידעם, דער מ"מ.

(געהערט פון איינעם וואס איז געווען דערביי, בשעת די פרוי איז דארט געווען ביי ר' יאנקעלע זצ"ל)

הן אמת, איך האב גיערט די מייסע שוין לאנג ציריק אביסל האנדערש. האבער סי מאכט נישט קיין אינטערשייד.
וועל איך אייך געבן א דוגמא וואס סי אייסט אנדערש:
ממה נפשך, איז די פרוי חי' געווען א ערליכע, דאן פארוואס האט זי נישט פארצליילט איר מאן אז די אידענע מלכה האט איר נישט געלאזט.?
אויב איז זי נישט געווען א ערליכע דאן פארוואס איז זי בכלל געגאנגען אין מקוה?
אלא לעוילם איז זי לכשעצמה געווען גאנץ אן ערליכע נאר איר מאן איז געווען איי איי איי, און ער האט נאר געלאזט גיין איין מאל. דעריבער האט זי געזאגט פאר מלכה, הער זיך איין, מיין מאן גייט נישט אן צי איך בין יא געטויבלט צי נישט, היינט איז זיין נאכט, זאלסטו וויסן אז הקולר תלוי בצאורך! מלכה האט זיך נישט צוגעהערט צו די רייד און פארשפארט די מקוה. חי' האט דאס פארציילט איר מאן אבער אים איז נישט אנגעגאנגן גארנישט.
אכצן יאר שפעטער ווען דער בן נידה האט באקומען ליינסענס האט ער די ערשטע אראפגעקלאפט און געארגעט די פרוי מלכה!

אית דין ואית דיין ולית אתר פנוי מניה.
קענסט שרייען פון היינט ביז מארגן חי וקים....
תורה איז הא ניצחית.

!!!!!!!

UNBELIEVABLE
I LOVE MICHOEL SCHNITZLERS LINE ON ONE OF HIS TAPES
"UBER DER  EIBISHTER ER HUT DUCH TZEIT GENIG"

PERHAPS SOME ONE SHOULD OPEN AN ESHKOL
"IS DIN VEIS DAYAN"
I DONT KNOW HOW TO OPEN AN ESHKOL
PEAPLE LOVE INSPIRATIONAL STORIES
NOW YOU SEE WHY "CHICKEN SOUP FOR THE SOUL" IS SO SUCCESSFUL
ITS HIGH TIME FOR HYDE PARKS OWN
CHICKEN SOUP FOR THE YIDDISHA NESHUMA
ESHKOL

הסיפור הזה היה בכל העיתונות בישראל לפני כמה שנים טובות אני לא יודע למה הוא נזכר רק היום לכתוב את זה ואם תרצו אני יוכל להכניס את העיתון זה היה בידיעות אחרונות וגם במעריב

שלו' מר טוטינג
האו אר יו טודעי?
עוורי טינג איז אוקעי?
איי עם פילינג וועל!
אין עני וועי דע וועי טו אפין אן עשכול, יו העוו טו פרעסס דע לינק וואט איז פאנד אבאוו דע ליסט אף דע עשכאלאס אין אלל פארומ'ס, ענד איטס קאלד, שלח הודעה חדשה, אין דער רייט סייט אוף איט יו וויל סי א גרין ערא, הפוך.
איטס ווערי עיזי דזשאסט טריי איט אוט וואן טיים.

אויב חי' איז געשטארבן ווער האט דערציילט די אנדערע חלק מעשה?

A marvelous story from this day's A man came to R. Chaim Kanievski last week, so he can give an "upsheren" to his son. Since the child looked rather young, R. Chaim asked the father how old his son is. The man replied that he is 2 years and 1 month old. R. Chaim told him to come back next year, when he's 3, the time when the minhag is to cut the hair. The man replied that his son was just diagnosed with a brain tumor (rachmona litzlon), and the doctor said he has less than a year to live - could the Rebbi please give him a brocha to live out this year without much yisurin. R. Chaim Kanievski took the boy to one of the rooms in his apartment, and a few minutes later came back and told the man to return next year for the upsheren. The man didn't understand what transpired, and took his son home. The next day, at the scheduled doctor's visit to re-scan the brain, the doctor couldn't find anything on the X-Ray, and told the man to come back tomorrow, as the X-Ray machine must be broken. The next day nothing came up on the machine again, to the surprise of the staff, since earlier that morning it worked fine. They consulted with the other doctors, and concluded that the tumor is completely gone. The father returned to R. Chaim, asking him what happened. R. Chaim answered that - as is well known - he makes a Siyum Hatorah every year. At this siyum, his family celebrates, and lets him bentch (mezuman) on a koys. When he took the boy to the room, he gave him to drink from some of that wine - which was drunk over Kol HaTorah Kulah - this was the brocha that cured to young boy