וועלעכע טיפ שוהל גלייכט איר צו דאווענען?
27 פאסטס אין ארכיוו · אשכול #1414119
1. גרויסע חסידות שוהל בצוותא חדא מיטן רבין שליט"א. למשל תו"א, פאפא. סאטמאר, באבוב, בעלז, וויזניץ וכדומה.
2. גרויסע פאבליק שוהל אנעם רבי'ן שליט"א, למשל סאטמאר'ע/בעלזע/גור'ע שטיבלעך ווי דער רבי דאווענט נישט.
3. קליינע רבי'שע שוהל ווי א רבי פראוועט רעביסטעווע, למשל מונקאטש, ר' יחזקא' ראטה, קרעטשניף, סקולען וכדומה.
4. א קליין שטיבל אין א קעלער מיט קנאפע 2 מנינים, ווי דער רבי איז דער רב, שמש, גבאי, ראה"ק, מקוה איד. ווי למשל, פישפיק-לאדיין, שאשמאראג, הודו-נאנאש, וכדומה.
יעדע האט זיך מעלות אין חסרונות.
היינט קלויבן זיך רוב מענטשן אויס די שוהל ווי מ'האט די מערסטע BUDDIES, קיינער גייט שוין כמעט נישט היינט צו זעהן א רבי.
איך האלט אז סיז ליידער זייער UNFORTUNATE, אמאל האט מען געוויסט אז מ'פלעגט גיין דאווענען אין א שול ווי מ'קען זעהן ווי אזוי א רבי לייגט אראפ אן עבודה, היינט איז עס גענצליך אוט אוו סטייל.
זייער אסאך מענטשן, ספעציעל אין סאטמאר, האבן די פאלדע פילאסיפי, אויב סיז נישט "מיין" רבי אדער "מיין" קאמפאני, טאר מען נישט גיין צו יענעם, ווייל ס'קוקט אויס ווי מ'איז פוגע בכבודו פונעם אייגענעם רבי.
אנטשולדיגט, אבער די האסט פארגעסן די עקרי העקרים, די פאקטארן וועלכע שפילן היינט א גרעסערע ראלע ווי וועלכע רבי עס זיצט ביי מזרח וכדו'. איז דא קידוש צו מאכן? טשולענט? קוגל? אווערנייט? הערינג און ביר? און בעיקר, קען מען שוין קידוש מאכן ביים ליינען? דאס זענען די זאכן וואס מען קוקט ביים קלויבן א בית מדרש.
1. און 3. אויב איך בין א חסיד אדער אויב איך פיל לכה"פ א ווארעמקייט ביי דעם רבי'ן
צ.ב.ש. קרעטשינוף, טאהש, סקולען, א.ד.ג.
אויב נישט די דערמאנטע סיבה
איז פיל באקוועמער די קלענער שולן, וויניגער רעש, גרינגער צו טרעפן א געהעריגע זיץ/סידור/חומש/ספר פאר זיך און די קינדער.
אין די גרויסע שולן ביזטו א נומבער, אין די קליינע שולן איז יעדער מתפלל א יום זה מכובד מיט וועם מען רעכנט זיך, אפרישיעיט דו קומסט, א.א.וו.
מקוה-איד איך גיי נישט צו א רבי'ן וואס איך האב נישט גארנישט מיט איהם, נישט ווייל מען טאר נישט אדער עס איז א פגיעה, נאר ווייל כ'האב פראסט פשוט נישט קיין נערווען צו קיין שלעפערס נערווען קריכערס וועלכע איך האלט נישט אז ס'איז כדאי צו ליידן פון זיי...
א קליינע שוהל איז דאס בעסטע פאר א פשוטער שבת.
פאר א יומא דפגרי גייט מען אין א גרויסער שול אדער מען פארט צום רבי'ן.
איך גלייך צו גיין אין א גרויסע פאבליק שול ווען איך שטיי אויף שפעט, אזוי קען איך מיך אנרוקן ביי שמו"ע און זיך געבן אזא מיש אויס מיטן עולם, אן קיינער זאל באמערקן.
מיר איז איין חילוק, יא רבי, נישט רבי. זיי זענען אלע די זעלבע ווערד! דער עיקר איז אז זיי זאלן מיר נאר נישט קאליע מאכן מיינע תפילות פון ארויפגיין בשמי מרום.
איך גלייך א גרויסע שול ווי מען קען טרעפן חברים און גוטע פריינט זיך דורכצושמועסן א גוט ווארט. פארשטייט זיך אז נישט אינמיטן דאווענען.
אויך בין איך מקפיד צו זיצן נעבן דעם ארויסגאנג, אז אויב מאכט מען אן אפיל, בין איך באלד אינדרויסן... אזוי אויך אויב וויל מען מיר אנשייגעצן בין איך שוין אויף די אנדערע זייט...
און יעצט לאמיר זען אויב איך קען שוין שרייבן דא. און אויב יא וועל איך מיר מוזן אנשטרענגען און האקן תגובות רעכטס און לינקס, כדי אויסצופאלגן דעם מנהל'ס בקשה.
(איין זאך איז מיר אביסל שווערליך, וואס דער מנהל בעט אז מען זאל זיך פירן אויף א דיפלאמאטישן אופן. ווי קען מען זיך איינהאלטן און נישט רעדן ווי עס ברויך אויף אונזערע פירער/פארפירער???
גארנישט קומט נישט צו א תפילה אין א בית המדרש פון א ערליכער איד.
סיי פאר זיך און סיי פאר די קינדער.
פארמאגענדיג אן אבסעסיע מיט אבזערווירן Human behavior בין איך צופרידן ווען עס קומט מיר אויס צו דאווענען אין א פרעמדע בהמ"ד.
דארט הארט אונטערן לעצטען באנק אויף מעריב זייט שטעל איז זיך אוועק, און טאקע דייקא שטייענדיג, צו קענען בליקן וואס מער און וואס בעסער.
צו איז עס דער אינגל פארשפילט אין זיין קאר'עלע, דער אינגערמאן לאדענדיג דעם עולם צום זכור אדער צוויי שכנים העצן זיך אויפן לענדלארד פארן נישט פארעכטן די שטיגן; אלעס איז מלא טעם, יעדער אין זיין וועלט אריינגעטוהן, ס'איז דא אזויפיל צו אבזערווירן.
לכה דודי איז מיין פעווערעד פארט.
איך גלייך נישט צו גיין צו אפט צו א פרעמדע קליינע שול [די פערטע מכה..] ווייל נאכער ווער איך משועבד, און אז איך קום נישט איינמאל איז איז דער רב\שמש\מקוה איד\ספרים פאקער מלא טענות אויף מיר.
די בעסטע איז חתונה צו האבן אינעם זעלבן שטאט... וואוינען נעבן ביהמ"ד פון אלס קינד... דארט קענסטו טון וואס די ווילסט, קומען ווען דו ווילסט, קענסט דיר אוועקגיין ווען דו וילסט, האסט נישט קיין שעבוד צו קיינעם יעדער קען דיך שוין.
אז איינער פרעגט דיך א ווארט שריי צוריק, למשל: ווער ביסטו?! ווער האט דיך געפרעגט?!
און.. דער עיקר: דאס איז שייך ביי אלע פיהר שוהל'ן, חוץ אויב אייער טאטע האט נישט געזען היידפערק און געגאנגען יעדע וואך אויסטרייען ערגעץ אנדערש..
מקוה איד שרייבט:
"""היינט קלויבן זיך רוב מענטשן אויס די שוהל ווי מ'האט די מערסטע BUDDIES, קיינער גייט שוין כמעט נישט היינט צו זעהן א רבי.
איך האלט אז סיז ליידער זייער UNFORTUNATE, אמאל האט מען געוויסט אז מ'פלעגט גיין דאווענען אין א שול ווי מ'קען זעהן ווי אזוי א רבי לייגט אראפ אן עבודה, היינט איז עס גענצליך אוט אוו סטייל."""
---------
עס האט זיך טאקע געטוישט, אבער עס איז נישט אזוי סאך אז די מענטשן האבן זיך געטוישט, די רבי׳ס זענען די װאס האבן זיך די מערסטע געטוישט!
עס איז נישט "אוט אף סטייל"
עס איז מער "אוט אף סטאַק"!
SHIA550
דער עיקר איז טאקע דער טשולנט.הערינג.זיץ.עלייה.בויכוויייג.מקווה.ברעטל.חומש.שכנים.הכנות.ווייכע האנטוכער.לופטיגער ביה"כ.פריינטליכער שמש.ביליגע וויין פרייזן.
אבער סדא נאך אפאהר קלייניקייטן
דאווענען און שיעורי תורה
געזעהן א מאהל א טאוול אין א שוהל
if you come here to talk, where do you go to daven?
אבער שטערט אייך נישט רבותי, ס'געווען א מאדערנע שוהל, סמיינט נישט אונז.
יחי הפאטעטא קוגל!
עס איז מיר א פלא, אז קיינער צייכנט נישט אן אז דאס איז א אלטע און וויכטיגע שאלה אין הלכה.
על פי הלכה דארף מען גיין דאווענען אין די גרעסטע שול אין שטאט, אלס "ברב עם הדרת מלך".
אבער עס זענען שוין פאראן ראשונים וועלכע שטעלן אוועק כללים ווען מען מעג יא גיין אין א קליינע שול.
דער ערשטער איז דער רדב"ז (כמו ראשון) וועלכער פסקנ'ט אז מען מעג גיין דאווענען אין א קליינע שול, אויב דאס דאווענען אין א גרויסע שול שטערט צו די כוונה, וכדו'.
עס איז דא דערין אן אריכות גדול אין די פוסקים, לגבי יעדע מצוה וואס מען דארף טון בציבור.
אויף וויפיל איך געדענק, האט דער רדב"ז נישט מתיר געווען אוועקצוגיין צוליב א שטיקל קוגל.
אבער ווער קען וויסן היינטיגע צייטן...
פרייטיג צו נאכט אין א קליין שוהל ווי מ'דאווענט צ'יק צ'אק, אבער מיט כוונה.
שבת צופרי אין א גרויסע שוהל ווי מ'קען זיך אריינגליטשן ביי חזרת הש"ץ / ליינען.
איך דאווען פרייטיג נאכט ביי א אשכנזישע-מזרחי שוהל, ס'איז זייער געשמאק דארט, מ'רעדט נישט ביים דאווענען, ס'איז דא דארט זייער אסאך בלעטלעך צו ליינען, ווי למשל "שיחות השבוע" "שבת בשבתון" "OU תורה בלעטעל אין ענגליש" און נאך.
קבלת שבת זינגט די גאנצע שוהל צו זאמען ווי א קאפעליע.
פון ברכו ביז ויכלו נעמט אפשר צוויי דריי מינוט, און נאכדעם זינגט מען ווייטער ביז נאך אדון עולם.
שבת צופרי יוזשעלי דאווען איך ביי "יואליש קרויס" אדער ביי "הרב מארגענשטערן" אדער אין סאטמאר "ויואל משה" דאס איז די נענסטע צו מיין הויז נאכן וואקען 35 מינוט.
עס איז דא נאך אן ענין וואס מ'דארף "ע"פ הלכה" נעמען אין באטראכט איידער מ'גייט צו די גרויסע רבי'שע שוהלן
קוקטס דא:
http://hydepark.hevre.co.il/hydepark/topicarc.asp?topic_id=1246948איך זיך אזא שול.....
פארוואס גייט נישט דא ארויף א פיקטשער?
לאמיך טרייען נאכאמאל!
ok
[בילד – נישט אפגעהיט]
איך דאווען נאר אין די שוהלן וואס דער רב האט אינטערגעשריבן מען זאל נישט אריינקומען טראגעדיגערהייט!
ווען איך בין אינדערהיים אויף שבת קים איך אן אין מקווה א שעה נאכן זמן ווען איך קים ארויס האלט מען שוין ביי מעריב איך זיץ זיך אראפ מיט מיינע באדיס פאברענגען און לערנען אור החיים הקדוש ביז בערך א האלבע שעה נאכן דאווענען נאכער זאגט מען גוט שבת פארן רבין שליטא און מען גייט אהיים שלאפן
שבת אינדעפרי דאווענט מען 11:00 אזייגער סא קען איך פארברענגען נאכן סעודה א 2 שעה קומען זיך צוזאם חסידים ואנשי מעשה און מען מאכט א באטע אזוי ווי עס דארף צי זיין און מען שטייט אויף 11-11:30 ביז מען טרינקט א קאווע און ביז מען גייט און מקווה אקיצור מען קומט ארויס ביים ליינען איך זיץ די אנדערע עק ביהמ"ד סא הער איך סייווי נישט גארנישט קען איך שמועסן און פארברענגן ביז איך הער די רביןס קרעכצען ביי מוסף וואס דאס הערט מען אין די גאנצע ביהמ"ד,
גיפערליך
דאס איז דיין עונש אויף שעלטן יידען
קודם זעהסטו נאקעטע חב"ד נשים
יעצט זעהסטו שוין מענער וואס זענען טראגעדיג
איך האב מורא דו האסט א פראבלעם מיט'ן דקדוק.
קויף גוטמאן'ס טעיפס.
אגוט שבת
באטשי
מאך מיך נישט לאכן יעצט...
ס'יז ערב שבת מ'דארף זאמלן כוחות צו קענען באלד שרייען!
אודאי אויב די נשים זענען נישט טראגעדיג דעמאלט ווער יא?....
ולענין הדקדוק מצינו בדומה לו: א פיהר 'רומיגע' דירה...
גיפערליך
וווווואאאאאו
דו ביזט פון דו שרייערס אויך,
ביזטו דאך א מושלם
קענסט שרייען שעלטן שלאגן.
נאר דקדוק קענסטו נעבעך נישט.
ס'דאך אבער פאר שב"ק
צו שפעט צו קויפן די טעיפם פונ'ם אלטן גוטמאן.
נאר וואשזעדען? סדא איין עצה.
לערן אדורך גוט די דקדוק רש"י פרשת וישלח והיה המחנה הנשאר לפליטה.
צו דו וועסט זיך אויס לערנען מבחין זיין פון א לשון זכר צו לשון נקיבה? ווייס איך נישט.
אבער דו וועסט כאטש גיוואהר ווערן ווי אזוי סהאט געהייסן דער ערשטער שלעגער פון וועמען יידן האבן געליטן.
בענין הרב החותם קעגען די טראגעדיגע,
פרעג איהם צו זיין מאמע האט יא געטראגן? אדער ער איז געבוירען פון א זיווג שני.
כ'מוז לויפן, די מיסיס כאפט זיך.
אגוטן שבת
תוקן על ידי - baachi - 11/06/2005 0:57:20
איך האב געזען די ערשטע הגבה. ס'יז זייער שיין גיוועזען.
וואס האסטו געדארפט מתקן זיין?
די מיסיס האט שוין סייווי געכאפט?!
איך האב שנעל געקוקט אין רש"י האב איך געזען לדורון לתפילה 'ולמלחמה', דאס האסטו געמיינט? אדער ער איז שוין נאר געוען דער צוריק-שלאגער?
אופס..פריער פארגעסן...
כ'אב גראדע יא אויסגעלערנט די חילוק פון לשון זכר ולשון נקבה, ביי א פרוי זאגט מען תראגן און ביי א מאן טראגן.. אזויווי איך האב געשריבן.. עי"ש
תוקן על ידי - geferlich - 11/06/2005 1:30:10
אין געפערליך פארדרייט שוין ווייטער אשכולות.
אפשר מאכט מען א נייער אשכול פאר אלע שטותים אין בויך וויי ווי JEWBOY רופט עס?
דאס יאר בין איך נישט געפארען צום רבי'ן אויף שבועות.
עס איז אבער קלאר אז יום טוב אין א קליין בית המדרש קומט נישט צו יום טוב ביים רבי'ן.
ווער שמועסט נאך ווען עס פלעגט זיין אין קרית יואל אויף שבועות.